Motivation_Sultanovich

Ҳеч ким жавоб бермади. 17-ХОНА Қамоқхонада Зокирни 17-хонага жойлаштиришди. Бу оддий камера эди. Тўрт киши. Темир каравотлар. Совуқ девор. Кичкина дераза. Лекин Зокир учун 17 рақами кейинчалик бутун ҳаётининг энг қўрқинчли рақамига айланишини ҳеч ким билмасди. У қамоқда ўзини жуда сокин тутди. Ҳар куни бир хил гапни такрорларди: — Мен қилган ишимдан пушаймонман. Бироқ пушаймонлик ўлганларни қайтармасди. У фарзандларига хат ёзди. Биринчи хатда: «Мен сизларга муносиб ота бўлолмадим». Иккинчи хатда: «Менинг қилган ишимни ҳеч қачон оқламанглар». Учинчи хатдан кейин эса хатларига жавоб келмай қўйди. БИРИНЧИ СУИҚАСД Орадан саккиз ой ўтди. Тунда камера эшиги очилди. Икки нафар маҳбус Зокирни уйғотди. — Тур. — Нима бўлди? Жавоб бўлмади. Зокирни йўлакка олиб чиқишди. У ерда учинчи одам турганди. Унинг қўлида сим бор эди. Зокирни бўғишга уринди. Аммо қўриқчи ўз вақтида етиб келди. Зокир тирик қолди. Ҳаммаси «маиший келишмовчилик» деб ёпилди. ИККИНЧИ СУИҚАСД Уч ойдан кейин Зокирнинг овқатига нимадир қўшилди. У бир неча соат ҳушсиз ётди. Шифокорлар уни қутқаришди. Текширув натижасида эса заҳар моддаси аниқланди. Яна иш очилди. Яна «аниқланмаган шахс». УЧИНЧИ СУИҚАСД Бу сафар улар унинг юрагини нишонга олишди. Зокир ҳожатхонага кетаётганида орқасидан зарба берилди. У бетон полга боши билан урилди. Бир неча дақиқа ҳушсиз ётди. Шифокорлар уни олиб кетишди. У тирик қолди. Аммо шу кундан кейин Зокирда нимадир ўзгарди. У одамларни танимай қола бошлади. Кейин овозлар эшита бошлади. Кечалари девор билан гаплашарди. Бир куни камерадошига: — Улар мени 17-хонада ҳам топишади... деди. — Кимлар? Зокир узоқ жим турди. Сўнг: — Хотинимни ўлдирганлар... деди. Камерадоши кулиб юборди. — Хотинингни сен ўлдиргансан-ку. Зокир унга қаради. Кўзларида қўрқув пайдо бўлди. — Йўқ. — Нима? — Мен уни ўлдирганман... Зокир пешонасини ушлади. — Лекин у менга хиёнат қилмаган. Камерадошининг юзи ўзгарди. — Нима дединг? Зокир бошини кўтарди. — У менга хиёнат қилмаган. ШИФОХОНА Орадан кўп ўтмай, Зокир махсус комиссия қарори билан руҳий касалликлар шифохонасига ўтказилди. У ерда ҳам... 17-хона. Шифокорлар бундан хабарсиз эди. Зокир ҳам рақамга эътибор бермади. Биринчи кечаси у хонага кирди. Каравотга ўтирди. Деразага қаради. Шунда деворга кўзи тушди. Деворда кимдир тирноқ билан бир нарса чизган эди. 17 — 17 — 17 Зокир яқинлашди. Бармоқлари билан деворни силади. Тагида яна бир жумла бор эди. Жуда майда ҳарфларда. «СЕН БИЗНИНГ КЕЛИШИМИЗНИ КУТ.» Зокир орқага чекинди. — Буни ким ёзган? Эшик олдида турган ҳамшира: — Нимани? — Буни. Ҳамшира деворга қаради. — Ҳеч нарса йўқ-ку. Зокир яна қаради. Ёзув йўқ эди. У кўзларини ишқалади. — Мен кўрдим... Ҳамшира эшикни ёпиб чиқиб кетди. Зокир эса каравотга ўтирди. Шу пайт чироқ ўчди. Қоронғилик. Бир неча сониядан кейин эшик томондан овоз эшитилди. Тақ. Зокир бошини кўтарди. Тақ. Яна. Тақ. У эшикка яқинлашди. — Ким? Жавоб бўлмади. Яна тақиллади. Зокир эшикни очди. Йўлак бўм-бўш. Аммо полда кичик оқ қоғоз ётарди. Уни олди. Қоғозда фақат битта гап бор эди: «ЗОКИР, СЕНГА ҲАҚИҚАТНИ АЙТИШИМ КЕРАК.» Зокир қоғозни титраб ушлаб турди. Чунки бу ёзувни у жуда яхши танирди. Бу... хотинининг қўлёзуви эди. БИР СОАТДАН КЕЙИН Зокир ҳали ҳам қимирламай ўтирарди. Қоғоз унинг қўлида. У хотинини ўзи ўлдирганини билади. Судда ҳам шуни айтган. Полицияга ҳам шуни айтган. Ҳатто қотиллик қуролида унинг бармоқ излари чиққан. Аммо энди бир савол пайдо бўлганди: Агар хотини ўлган бўлса, бу хатни ким ёзган? Шу пайт орқасидан кимдир пичирлади: — Зокир... У кескин бурилди. Ҳеч ким йўқ. — Зокир... Бу сафар овоз девор ортидан келди. У деворга яқинлашди. — Кимсан? Жавоб: — Мен сени ўлдирмоқчи бўлган одамни биламан. Зокирнинг нафаси ичга тушиб кетди. — Ким? Бир неча сония сукут. Сўнг девор ортидан паст овозда: — Жамшид тирик. Зокир қотиб қолди. Қўлидаги қоғоз ерга тушди. Унинг бутун танаси титрай бошлади. Чунки суд ҳужжатларида... Жамшиднинг ўлгани расман қайд этилган эди. Аммо девор ортидаги овоз яна бир гапни айтди: — Ва у сенинг хотинингни ўлдирган одам эмас... Овоз тўхтади. — Унинг ортида яна кимдир бор. Шу пайт шифохонанинг барча чироқлари бирданига ёниб кетди.

Тошкент шаҳрининг четроғида, баланд дарахтлар орасида кўзга ташланмай турган эски руҳий касалликлар шифохонаси бор эди. Бу ерда одамлар икки хил сабаб билан яшарди. Баъзилари дунё билан алоқасини йўқотгани учун. Баъзилари эса дунё улар билан алоқасини узгани учун. Шифохонанинг учинчи қаватида эса ҳамиша қулфда турадиган битта хона бор эди. 17-хона. Ходимлар бу хона ҳақида кўп гапиришмасди. Беморлар эса унинг эшиги ёнидан ўтаётганда овозларини пасайтиришарди. Чунки 17-хонадаги бемор бошқаларга ўхшамасди. У баъзан бир неча кунлаб ҳеч ким билан гаплашмасди. Баъзан эса тун ярмида уйғониб: — Мен уларни ўлдирмаганман... — деб пичирларди. Кейин бироз жим қолиб: — Йўқ... ўлдирганман... Лекин улар ўша куни ўлиши керак эмасди... дерди. Унинг исми Зокир эди. 36 ёш. Аммо уни биринчи кўрган одам унинг ёшини 50 дан ошган деб ўйларди. Сочларининг ярми оқарган, кўзлари чуқур ботган, юзида эса беш йил ичида қариб кетган одамнинг оғирлиги бор эди. Шифокорлар унинг касаллик тарихида бир жумла ёзиб қўйишган: «Оғир руҳий жароҳатдан кейин шахсият ва хотира бузилиши». Лекин бу ерда ҳеч ким бир нарсани билмасди. Зокир ҳар доим ҳам касал эмасди. Баъзида у ўзини касал қилиб кўрсатарди. Баъзида эса... у ҳақиқатан ҳам нимани кўраётганини ўзи ҳам тушунмасди. БЕШ ЙИЛ ОЛДИН Зокир 31 ёшида эди. У давлат ташкилотларидан бирида катта раҳбар лавозимида ишларди. Ёш бўлишига қарамай, унинг қўлида катта ваколат бор эди. Бироқ Зокирнинг бошқалардан фарқи лавозимида эмасди. У одамларнинг ишини битиришга ҳаракат қиларди. Бирор киши ундан ёрдам сўраса, қўлидан келса, рад этмасди. Кимдир иш тополмай юрса — ёрдам берарди. Кимнингдир ҳужжати битмай қолса — суриштирарди. Кимдир ноҳақликдан жабр кўрса — имкони борича уни ҳимоя қиларди. Унга яқин одамлар: — Зокир ака, сиз ҳаммага ишонаверасиз. Бу дунёда ҳамма ҳам сиздек эмас, — деб кўп айтишарди. Зокир эса кулиб: — Ҳамма ёмон бўлса, яхши бўлишнинг ўзи ҳам жиноят бўлиб қолади, — дерди. Унинг оиласи ҳам тинч эди. Хотини. Икки фарзанди. Шаҳар четидаги шинам уй. Машина. Болаларининг яхши мактаби. Оиласига керак бўлган нарсанинг барини яратиб берганди. У хотинини яхши кўрарди. Хотини ҳам уни яхши кўрарди. Ёки Зокир шундай деб ўйларди. ЎША КУН Воқеа жума куни содир бўлди. Зокир ишдан одатдагидан икки соат эрта чиқди. Унинг режаси бор эди. Хотинига қўнғироқ қилмади. Болаларига ҳам айтмади. Уйга кириб, уларни ҳайрон қолдирмоқчи эди. Соат 18:47. Зокир эшикни очди. Уй ичидан ғалати сукут эшитилди. — Мен келдим, — деди у. Жавоб бўлмади. Зокир пальтосини ечиб, меҳмонхона томон юрди. Шунда ичкаридан овоз эшитилди. Эркакнинг овози. — Ҳаммаси жойида бўлади... Зокир қотиб қолди. Бу овозни танирди. Жамшид. Унинг ишхонасидаги ҳамкасби. Энг ишонган одамларидан бири. Зокир бир зум эшик олдида турди. Кейин эшикни очди. Кўрган манзараси унинг ҳаётини иккига бўлди. Унинг хотини. Жамшид. Бир хонада. Зокирнинг кўзлари қоронғилашди. — Бу нима? Хотинининг юзи оқариб кетди. — Зокир... — БУ НИМА?! Жамшид ўрнидан турди. — Зокир, тинчлан... — Сен жим бўл! Хотини унга қараб: — Мен... деди. Лекин кейинги сўзини айта олмади. Зокирнинг кўзида ғазаб бор эди. Унинг миясида эса битта фикр айланарди: Хиёнат. У ҳеч нарсани суриштирмади. Ҳеч кимга ишонмади. Ҳеч қандай савол бермади. Ошхонага кирди. Стол устидаги пичоқни олди. Кейин... икки кишининг ҳаётини бир неча сонияда ўзгартириб юборди. 19 ДАҚИҚАДАН КЕЙИН Зокир қўлидаги пичоқни столга қўйди. У узоқ вақт икки жасадга қараб турди. Сўнг телефонини олди. Қўрқмади. Қочмади. Яширинмади. Ички ишлар бўлимига ўзи борди. Навбатчи ходимга: — Мен икки кишини ўлдирдим, — деди. Ходим унга бир неча сония тикилиб қаради. — Нима? — Хотиним ва ҳамкасбимни. — Қурол қаерда? — Уйда. — Нега? Зокир жавоб бермади. У фақат: — Мен хато қилдим, — деди. СУД Суд жараёни узоқ давом этмади. Қотиллик факти бор эди. Гувоҳлар бор эди. Қурол бор эди. Зокир айбини тан олди. Унинг адвокати: — Мижозим оғир руҳий босим остида қолган... деб тушунтиришга уринди. Аммо қонун бошқа нарсани кўрди. Икки инсоннинг ўлими. Ҳукм ўқилди. 25 йил озодликдан маҳрум қилиш. Зокир бошини эгди. Суд залидан чиқар экан, у бир нарсани сўради: — Болаларим қаерда?

17-ХОНА 1-қисм: Сўнгги кун Ҳар бир инсонда тузалиш умиди бор....

🏫 БОҒОТ ТУМАН ИХТИСОСЛАШТИРИЛГАН МАКТАБИ НАТИЖА — БУ ТАСОДИФ ЭМАС! Баъзи натижалар рақамларда кўринади. Аммо ҳар бир рақам ортида меҳнат, изланиш, сабр, ишонч ва катта мақсад бор. Боғот туман ихтисослаштирилган мактаби — бугун ўз натижалари билан таълим соҳасида муносиб ўрин эгаллаётган жамоалардан бири. 👨‍🏫 47 нафар педагог — 358 нафар ўқувчи — битта буюк мақсад: сифатли таълим ва юксак натижа! 📚 ПЕДАГОГ — НАТИЖАНИНГ БОШ МЕЪМОРИ Мактабда фаолият юритаётган 47 нафар педагогнинг 40 нафари олий, 7 нафари биринчи малака тоифасига эга. 42 нафар педагог турли соҳавий сертификатларга эга бўлиб, шундан 21 нафари миллий, 21 нафари халқаро сертификат соҳибидир. 11 нафар педагог эса аттестацияда 86 ва ундан юқори балл тўплаб, 70 фоизлик устама ҳақ тўловига эга бўлган. Бу рақамлар бир ҳақиқатни кўрсатади:

Ўқитувчи ўз устида ишласа — ўқувчи натижа қилади.

🏆 ЎҚУВЧИЛАР — МАКТАБ ҒУРУРИ! 2025–2026-ўқув йилида 358 нафар ўқувчи 334 та миллий ва халқаро сертификатни қўлга киритди. Фан олимпиадаларида: 🥇 туман босқичида — 34 та; 🏆 вилоят босқичида — 5 та фахрли ўрин; 🇺🇿 республика босқичида — 1-ўрин. Халқаро фан олимпиадаларида эса ўқувчилар 5 та медални қўлга киритдилар. 🎓 100 ФОИЗЛИК НАТИЖА! Мана, энг катта кўрсаткичлардан бири: 78 нафар битирувчининг 78 нафари — 100 фоиз! — олий таълим муассасалари талабаси бўлди. Битирувчиларнинг ўртача натижаси — 150,6 балл. Бу эса мактабдаги таълим сифати шунчаки рақам эмас, балки амалий натижага айланганини кўрсатади. Айниқса, 11-“А” синфининг 5 нафар ўқувчиси 4 тадан сертификатга эга бўлиб, муддатидан олдин талаба бўлиш имкониятига эришди. 11-“Б” синф ўқувчиси Абдуллаева Феруза — Янги Ўзбекистон Университетининг 4 йиллик 136 миллион сўмлик гранти соҳиби. Болтабойев Жамолбек ва Шоназаров Муродбек эса Ал-Хоразмий университетининг 4 йиллик 120 миллион сўмлик грантини қўлга киритдилар. 🤖 СУНЪИЙ ИНТЕЛЛЕКТ — КЕЛАЖАК БИЛИМИ! “Беш миллион сунъий интеллект етакчилари” лойиҳасида Боғот туман ихтисослаштирилган мактаби “Энг фаол мактаб” номинациясида ғолиб бўлиб, Президент совғаси — BYD автомобили билан тақдирланди. 26 нафар ўқувчи “Энг фаол иштирокчи” йўналишида ғолиб бўлиб, ноутбуклар билан тақдирланди. Информатика фани ўқитувчиси Рўзибоев Сирожбек эса “Энг фаол информатика фани ўқитувчиси” номинацияси ғолиби бўлди. 👏 ПЕДАГОГЛАРНИНГ МЕҲНАТИ — ЭЪТИРОФДА! Кимё фани ўқитувчиси Рўзибоева Фароғат — “Йил ўқитувчиси” танлови ғолиби. 2026 йилда математика фани ўқитувчиси Эшниёзов Шерзод, кимё фани ўқитувчиси Рўзибоева Фароғат ҳамда тасвирий санъат ва чизмачилик фани ўқитувчиси Машарипова Моҳинур — Вазир жамғармаси ғолиблари бўлдилар. 🌟 БОҒОТ — БУ ФАҚАТ МАКТАБ ЭМАС! Бу — ўқитувчи меҳнати қадрланадиган, ўқувчи орзуси қўллаб-қувватланадиган, натижа эса анъанага айланаётган таълим маскани. Бугунги натижа — кечаги меҳнат самараси. Эртанги натижа эса — бугунги ҳаракатдан бошланади. Боғот туман ихтисослаштирилган мактаби жамоасига янги марралар, янги ғалабалар ва янада юксак натижалар тилаймиз!

“Катта натижалар — катта мақсадга ишонган жамоалардан туғилади!” 💫

🌤 ЧОРШАНБА КУНИНГИЗ МУБОРАК БЎЛСИН! Ҳафта ярмига ҳам етиб келдик. 😊 Демак, «ҳафта ҳали узоқ» деб баҳона қилишга ҳам, «ҳафта тугаяпти» деб шошилишга ҳам эрта. Бугун — ўзингиз учун яна бир яхши натижа яратиш куни! 💪 Кеча уддалай олмаган ишингизни бугун бошланг. Қўрққан қадамингизни ташланг. Кимнингдир қўллаб-қувватлашини кутманг — ўзингиз ўзингизга сабаб бўлинг! Чунки катта натижалар кўпинча катта имкониятлардан эмас, кичик, аммо қатъий қадамлардан бошланади. 🚀 🧠 БУГУНГИ МАНТИҚИЙ САВОЛ: Бир хонада 3 та чироқ, бошқа хонада эса уларни бошқарадиган 3 та тугма бор. Сиз тугмалар турган хонадасиз. Чироқлар турган хонага фақат бир марта киришингиз мумкин. ❓ Қайси тугма қайси чироққа тегишли эканини қандай аниқлайсиз? 👇 Жавобингизни изоҳда қолдиринг! 🎁 Бугун саволга биринчи бўлиб тўғри жавоб топган обуначимиз ҳақида каналимизда алоҳида пост қўямиз! Қани, кимнинг мантиғи бугун биринчи бўлиб ишлайди? 😎🧠 Чоршанба — яхши натижалар куни бўлсин! ✨

Ҳар нафасимиз ҳисобланган бу дунёда, кимдан қанча ҳафа бўлагнимизни ҳисоблашдан нима фойда.....

«СЎНГГИ ТИКИШ» ЯКУНИЙ ҚИСМ Эртаси тонг Маъруф учун бошқача отди. У аввал ҳар куни ишга шошиларди. Энди эса иши йўқ эди. Аввал фарзандларининг овозидан уйғониб кетарди. Энди уйда ҳамма жим эди. Хотини унга гапирмас, фарзандлари эса отасининг кўзига қарашдан қочарди. Маъруф шу сукут ичида бир нарсани тушунди: Инсон баъзан уйидан кетмасдан ҳам оиласидан айрилиб қолар экан. Қарз берганлар яна қўнғироқ қилишди. Телефон тинмасди. У рақамларни блоклади. Янги рақамлар қўнғироқ қилди. Маъруф эса хонасида ёлғиз ўтириб қолди. Унинг олдида икки йўл бор эди. Биринчи йўл — ҳаммасини тан олиш, ёрдам сўраш, қарзларни аста-секин тўлаш, иш қидириш ва ҳаётини қайта қуриш. Иккинчи йўл эса — ҳамма нарсадан қочиш. У биринчи йўлни танлашга бир неча марта уринди. Аммо уят, қўрқув ва ўзини кечира олмаслик уни тобора ич-ичидан емириб борарди. У онасининг олдига борди. Кекса онаси ўғлининг юзига узоқ қараб турди. — Болам... Маъруф кўзини олиб қочди. — Она, мени кечира оласизми? Онаси унинг қўлини ушлади. — Она боласини кечириш учун сабаб изламайди. Маъруф йиғлаб юборди. — Мен ҳаммасини йўқотдим... Онаси бошини чайқади. — Йўқ, болам. Сен ҳали тириксан. Демак, ҳаммасини йўқотмагансан. Бу гап Маъруфнинг юрагида бир лаҳза умид уйғотди. Аммо у умидни ушлаб қолиш учун ёлғиз ўзи кураша олмасди. Унга ёрдам керак эди. У эса ёрдам сўрашдан уялди. Ўша кеча хотини унинг олдига келди. Қўлида икки нафар фарзандининг расми бор эди. — Мана, — деди у. — Буни эслайсизми? Расмда Маъруф фарзандларини бағрига босиб турганди. Уларнинг юзида кулги. Маъруф расмга узоқ тикилди. — Мен шу одам бўлганманми?.. Хотинининг кўзига ёш келди. — Ҳали ҳам ўша одамсиз. — Йўқ... — Сиз адашдингиз. Лекин адашган одамнинг қайтишга ҳаққи бор. Маъруф жавоб бермади. Хотини эшик томон юрди. — Агар яшашни танласангиз, биз сиз билан курашамиз. Эшик ёпилди. Хона яна жим бўлди. Ўша тун Маъруф узоқ вақт уйқуга кетмади. Телефонини олди. Қимор иловасини ўчирди. Қарзларининг рўйхатини очди. Биринчи марта улардан қочиш ўрнига, ҳаммасини қоғозга ёза бошлади. Рўйхат жуда узун эди. Жуда оғир эди. Аммо энди у бир нарсани тушунганди: Қарзни пул билан тўлаш мумкин. Йўқотилган ишни яна топиш мумкин. Оиланинг ишончини ҳам қайта қозониш мумкин. Аммо ҳаёт кетса, ҳеч бирини қайтариб бўлмайди. У столдан турди. Ошхонага чиқди. Онаси уйғоқ экан. — Она... — Ҳа, болам? — Менга ёрдам керак. Онаси унинг кўзларига қаради. Бу сафар Маъруф нигоҳини олиб қочмади. Аммо ҳаёт унга яна бир имконият беришга улгурмади. Орадан кўп ўтмай, Маъруфнинг аҳволи яна оғирлашди. Қарзлар, ишсизлик, оиласидаги бузилган муносабатлар ва йиллар давомида йиғилган руҳий босим унинг фикрларини яна қоронғилаштирди. У одамлардан узоқлашди. Телефонини ўчириб қўйди. Эшик ортида эса хотини унинг ўзгаришини сезиб, ёрдам беришга ҳаракат қиларди. Аммо Маъруф бу сафар ҳеч кимга дардини айтмади. Орадан бир неча соат ўтиб, уйда даҳшатли хабар тарқалди. Маъруф ўз жонига қасд қилган эди. Унинг ўлими билан қарзлар йўқолмади. Муаммолар тугамади. Аксинча, оиласига яна бир оғир юк қўшилди. Онаси ўғлининг кийимларини қучоқлаб: — Болам, мен сенга «ҳали ҳаммасини тўғрилаш мумкин» дегандим-ку... — деб йиғлади. Хотини эса фарзандларига қараб қолди. Уларга энди энг оғир саволни қандай тушунтиришни билмасди: «Дадангиз нега биздан кетди?» Орадан ойлар ўтди. Бир куни Маъруфнинг телефони оиласига қайтарилди. Унда ҳали ҳам ўша эски расм бор эди. Фарзандларини бағрига босиб турган Маъруф. Расм остида эса бир ёзув: «Оилам — менинг энг катта бойлигим.» Аммо у бу бойликнинг қадрини жуда кеч англаган эди. Бу ҳикоядаги энг оғир савол: Маъруф қиморда қанча пул ютқазди? Жавоб — бу эмас. У ишини йўқотди. Пулини йўқотди. Оиласидаги ишончни йўқотди. Ўзини йўқотди. Ва охирида ҳаётини. Аслида эса у биринчи қимор ўйинини очган куниёқ ютқазишни бошлаган эди. Чунки қиморнинг энг катта ютқазиши — пул эмас. Инсоннинг ўзини йўқотишидир. Агар сиз ёки яқинингиз қимор, қарз ёки оғир руҳий ҳолат туфайли умидсизликка тушган бўлса, буни ёлғиз ҳал қилиш шарт эмас. Яқин инсонга айтинг ва мутахассис ёки шошилинч ёрдамга мурожаат қилинг. Ёрдам сўраш — заифлик эмас. Ҳаёт ҳар қандай қарздан қиммат. ТАМОМ.

🌅 «ИЛҲОМЛИ ТОНГ» модели Мен қуйидаги тартибни таклиф қилган бўлардим: 1. 🚪 «Биринчи салом» нуқтаси Мактаб киришида ҳар куни: директор; директор ўринбосарлари; навбатчи педагог; психолог; тарбиячи навбат асосида ўқувчиларни кутиб олади. Асосий қоида: «Қаерга кетяпсан?» эмас, «Хуш келдинг! Бугун сени нималар кутяпти?» Директорнинг ҳар куни камида 10–15 дақиқа кириш қисмида ўқувчилар билан шахсан саломлашиши жуда яхши амалиёт бўлади. 2. 😊 «Кайфият светофори» Кириш жойида кичик интерактив панель: 🟢 Зўр кайфиятдаман 🟡 Бироз чарчаганман 🔴 Бугун менга ёрдам керак Ўқувчи киришда ўз ҳолатини белгилайди. Бу назорат учун эмас, психолог ва синф раҳбарига эрталабки «сигнал» бериш учун. Масалан, бир ўқувчи кетма-кет бир неча кун 🔴 белгиласа, психолог ёки синф раҳбари унга алоҳида эътибор қаратади. 3. 🎯 «Бугунги савол» Ҳар куни кириш экранида битта қизиқ савол:

«Агар сизга мактабда битта қоидани ўзгартириш имконияти берилса, нимани ўзгартирган бўлардингиз?»

Ёки:

«Бугунги кунингиз муваффақиятли ўтиши учун нима керак?»

Ўқувчилар QR-код орқали жавоб беришади. Жавоблар ҳафта охирида таҳлил қилинади. Бу усул ўқувчини оддий «мактабга келувчи»дан мактаб ҳаёти иштирокчисига айлантиради. 4. 🎧 «30 сониялик кайфият» Мактаб ҳовлиси ёки фойесида эрталаб: мусиқа; инглиз тилида қисқа ибора; илҳомлантирувчи фикр; бугунги куннинг қизиқ факти бериб борилади. Масалан:

TODAY'S CHALLENGE: Бугун камида битта инсонга яхши кайфият улашинг!

Бу 30–60 сониядан ошмаслиги керак. 5. 👨‍🎓 «Ўқувчи — кутиб олувчи» Энг инновацион қисми шу. Ҳар ҳафта 2–4 нафар «Student Ambassador» — мактаб элчиси белгиланади. Улар педагоглар билан бирга: янги ўқувчиларни; меҳмонларни; интернатдан чиқиб келаётган ўқувчиларни кутиб олади. Бу ўқувчиларда лидерлик, масъулият ва мулоқот маданиятини шакллантиради. 🏫 Мактаб-интернатларда яна бир муҳим элемент Интернатдан эрталаб чиққан ўқувчи учун алоҳида «Second Home» — «Иккинчи уй» тамойилини жорий қилиш мумкин. Тарбиячи: «Ухладингми?» деб сўрашдан кўра:

«Бугун ўзингни қандай ҳис қиляпсан?»

деб сўрайди. Зарур ҳолатда тарбиячи психологга сигнал беради. Эрталабки қисқа check-in формати ўқувчининг ҳолатини билиш ва кунни ижобий бошлаш учун қўлланадиган амалиётлардан бири ҳисобланади. ⏰ Мен тавсия қиладиган 15 дақиқалик алгоритм 07:45–08:00 07:45 — навбатчи педагоглар позицияларга жойлашади ↓ 07:47 — директор/ўринбосарлар кириш қисмида ↓ 07:50 — «Хуш келдинг!» шахсий саломи ↓ 07:52 — кайфият светофори ↓ 07:55 — бугунги савол / кун ибораси ↓ 07:57 — ўқувчилар синфларга йўналтирилади ↓ 08:00 — дарсга тайёр ҳолат Бунда директор ҳамма вақт эшик олдида туриб қолмайди. У навбат билан кириш қисми, ҳовли, ошхона, интернат ва ўқув блокларини айланиб чиқади. Эрталабки ташкилий жараёнда катталарнинг стратегик нуқталарда тақсимланган навбатчилиги хавфсизлик ва тартиб учун ҳам муҳим. ⭐️ Энг муҳими Мен бу тизимга «Навбатчилик» деган номни бермас эдим. Уни: «ИЛҲОМЛИ ТОНГ» Ҳар бир ўқувчи мактабга кирганида уни кутаётган инсон бор. деб номлашни таклиф қиламан. Шунда мақсад «ўқувчини мактабга киритиш» эмас, балки «ўқувчини ўқишга руҳан тайёрлаш» бўлади.

🏫 САЙХУНОБОД ТУМАН ИХТИСОСЛАШТИРИЛГАН МАКТАБИ Кучли жамоа. Кучли раҳбар. Юқори натижалар. Биласизми, мактабдаги бундай натижалар ўз-ўзидан пайдо бўлмайди. Ҳар бир юқори натижанинг ортида — аниқ мақсад, тўғри бошқарув, талабчанлик, жамоага ишонч ва фидойи раҳбар туради. 🌟 Сайхунобод туман ихтисослаштирилган мактабида ана шундай муҳитни шакллантириб, жамоани ягона мақсад сари бирлаштириб келаётган раҳбар — ХАЖИЕВ ҒУЛОМЖОН УРАЗБАЕВИЧ. Устозларга имконият берилган, натижа талаб қилинадиган, ўқувчининг ютуғи эса умумий мақсадга айланган муҳит — бугунги кўрсаткичларда ўз аксини топмоқда. 📚 36 нафар педагог. 🔹 27 нафари — олий тоифали; 🔹 7 нафари — биринчи тоифали; 🔹 29 нафари — миллий ва халқаро сертификатга эга; 🔹 14 нафар педагог — аттестацияда 86 ва ундан юқори балл олиб, 70 фоизлик устама олмоқда. 🏆 Ўқувчилар натижаси эса янада таъсирли: 348 нафар ўқувчи томонидан 238 та миллий ва халқаро сертификат қўлга киритилган. Фан олимпиадаларида: 🥇 34 та — туман босқичида; 🏅 18 та — вилоят босқичида фахрли ўрин. 🇺🇿 Бир нафар ўқувчи республика босқичида иштирок этди. 🎓 29 нафар битирувчи — 29 та натижа! Мактаб битирувчиларининг барчаси — 100 фоиз — нуфузли олий таълим муассасаларига грант ва контракт асосида қабул қилинди. 📈 Кириш имтиҳонларидаги ўртача натижа — 160 балл! Бу рақамлар ортида оддий статистика эмас, катта меҳнат ва тўғри бошқарув мактаби турибди. 🏅 Мактабнинг 2 нафар устози «Халқ таълими аълочиси» кўкрак нишонига эга. ⭐️ 2 нафар педагог эса вазир устамасини олмоқда. 💬 Хўш, бундай натижанинг сири нимада? Жавоб оддий: Кучли раҳбар → кучли жамоа → кучли педагог → кучли ўқувчи → юқори натижа. Раҳбарнинг вазифаси фақат мактабни бошқариш эмас. Раҳбар — йўналиш беради. Раҳбар — жамоани бирлаштиради. Раҳбар — имконият яратади. Раҳбар — натижани талаб қилади. Сайхунобод туман ихтисослаштирилган мактабида эса бу тамойил амалда ўз самарасини бермоқда. 🚀 Бугунги натижалар — ХАЖИЕВ ҒУЛОМЖОН УРАЗБАЕВИЧ бошчилигидаги жамоанинг меҳнати. Ва энг муҳими: Бу мактаб бугунги натижалар билан тўхтаб қолмайди. Чунки кучли жамоанинг энг катта ютуғи — ҳали эришилмаган натижаларидир. 🔥 САЙХУНОБОД — НАТИЖА ЯРАТАЁТГАН МАКТАБ! #Сайхунобод #ИхтисослаштирилганМактаб #КучлиРаҳбар #КучлиЖамоа #КучлиПедагог #ЮқориНатижа #КелажакМактаби

Сешанба тонги — муборак бўлсин! ☀️😄 Бугун душанба эмаслигига шукр қилиб, жумагача бўлган масофани ҳам сабр билан босиб ўтамиз. 😂 Эрталаб уйғондингизми — демак, ҳаёт сизга яна бир имконият берди. Телефонни қўлга олдингизми — демак, биринчи вазифа бажарилди! 📱✅ Энди ишлаш қолди… лекин бу қисмини бироз кейинроқ бошлаймиз. 😅 ☕ Чой — кайфият учун, 💪 меҳнат — натижа учун, 😂 ҳазил — асаблар учун керак! Бугунги мантиқий савол: Бир хонада 5 киши ўтирибди. Ҳар бири бир пиёладан чой ичди. Столда эса 6 та пиёла қолди. Бу қандай бўлиши мумкин? 🤔 Жавобни шошилмай ўйланг. Биринчи топган одам бугунги куннинг «энг зукко обуначиси»! 😎🏆 Барчангизга баракали, файзли ва кутилмаган яхши янгиликларга бой СЕШАНБА тилайман! 🌿 Кайфият баланд бўлсин — қолгани йўл-йўлакай ҳал бўлади! 😄

🍽 ТУШЛИК ВАҚТИ! Куннинг ярми ортда қолди. Бироз тўхтанг, нафас ростланг, мазали тушлик қилиб, танангизга ҳам, қалбингизга ҳам дам беринг. 😊 Бугунги ишларингиз қанчалик кўп бўлмасин, ўзингизга ажратилган бир неча дақиқа — исроф эмас, аксинча, кейинги ишларни самарали давом эттириш учун кучдир. ☀️ Тушлигингиз мазали, кайфиятингиз аъло, куннинг иккинчи ярми эса баракали ўтсин! Яхши кайфият билан давом этамиз! 💫

🌅 ДУШАНБА ТОНГИ МУБОРАК БЎЛСИН! Янги ҳафта — янги имкониятлар, янги мақсадлар ва янги натижалар учун берилган яна бир имкониятдир. Кеча нима бўлгани эмас, бугун нима қилаётганингиз муҳим. Бугун ишингизни ният билан бошланг. Вазифаларингизни аниқ белгилаб олинг. Кимнидир кутишдан кўра, ўзингиз биринчи қадамни ташланг. Кичик натижани ҳам қадрланг — катта ютуқлар айнан шу кичик қадамлардан бошланади. Ҳафта охирида орқага қараб: «Бу ҳафта бекор ўтмади, мен нимадир ўзгартирдим!» дейишингиз учун бугун ҳаракат қилинг. 🤲 Яратган эгам бу ҳафтамизни баракали, ишларимизни унумли, ниятларимизни хайрли қилсин! Янги ҳафта муборак! Бугун — ўзгаришни бошлаш учун энг яхши кун! 🚀

КЕЧИККАН ТАБРИК... АММО КЕЧИКМАГАН ДЎСТЛИК! Баъзи инсонларнинг ҳаётимиздаги ўрнини сўз билан таърифлаш қийин. Улар билан бирга ўтган йиллар, самимий суҳбатлар, қувончли ва оғир кунлар — барчаси хотира бўлиб қалбимизда яшайди. Қадрли дўстим, Бобоев Азимжон Ҳасанович! Сизни 2 сентябрь — таваллуд кунингиз билан ўз вақтида табриклай олмаганим учун чин қалбимдан узр сўрайман. Ишонинг, буни унутганимдан эмас... Давлатимиз бизга ишониб топширган масъулият ва хизмат вазифалари туфайли шу куни ёнингизда бўлиш имкони бўлмади. Аммо инсоннинг қадрини сана эмас, қалб белгилайди. Сизнинг қувончли кунингизда жисман ёнингизда бўлмаган бўлсам-да, қалбан сиз билан бирга бўлдим. Азиз дўстим, 38 ёшингиз муборак бўлсин! 🎉 Сизга аввало мустаҳкам соғлик, оилавий хотиржамлик, фарзандларингизнинг роҳатини кўриш бахтини ва ҳаётдаги энг гўзал кунларни тилайман. Йўлингиз доимо очиқ, ниятларингиз холис, ризқингиз баракали бўлсин. Ҳар бир янги ёшингиз ўзидан олдингисидан кўра кўпроқ бахт, омад ва муваффақият олиб келсин. Дўстликнинг қадри бирга кулган кунларда эмас, бир-бирингга керак бўлган пайтларда билинади. Насиб қилса, келажакда ҳаётингиздаги энг қувончли, энг бахтли ва энг унутилмас кунларда ёнингизда туриб, қувончингизга шерик бўлишни чин дилдан истайман. Бугунги табригим бир неча кунга кечиккан бўлиши мумкин. Лекин сизга бўлган ҳурматим, меҳрим ва дўстлигим ҳеч қачон кечикмайди. Яна бир бор таваллуд кунингиз муборак бўлсин, қадрли дўстим Азимжон! 🤝 Ҳаётингиз узоқ, умрингиз мазмунли, бахтингиз бутун бўлсин! Самимий эҳтиром ва дўстлик билан, Маҳмуд Жумабоев

Инсоннинг кўзи доим ўзидан юқоридагини излайди. Бор нарсасининг қадрини эса кўпинча уни йўқотгандан кейин англайди.

ДУШАНБА — ҲАФТАНИ БОШЛАШ ЭМАС, ҲАФТАНИ БОШҚАРИШ КУНИ. Якшанба куни дам олдингиз. Энди душанба куни ишга шошилиб кириш эмас, аниқ мақсад ва режа билан кириш вақти. Айниқса давлат хизматида, таълим тизимида, мактабларда ишлайдиган ходимлар учун душанба кунининг биринчи соатлари бутун ҳафтанинг самарадорлигига таъсир қилади. Шунинг учун ДУШАНБА КУНИНИНГ АНИҚ АЛГОРИТМИни белгилаб оламиз. 🕘 08:00–08:15 | «0–15» ҚОИДАСИ Ишга келгач, биринчи 15 дақиқада: ✅ иш жойингизни тартибга келтиринг; ✅ ҳафталик режангизни очинг; ✅ бу ҳафтаги энг муҳим 3 вазифани ёзинг; ✅ шошилинч ва муҳим ишларни ажратинг. Мисол: 1️⃣ Ҳужжатни тайёрлаш эмас — ҳужжатни сифатли ва ўз вақтида якунлаш. 2️⃣ Йиғилиш ўтказиш эмас — йиғилиш якунида аниқ вазифалар ва масъулларни белгилаш. 3️⃣ Дарс ўтиш эмас — ўқувчиларнинг ўзлаштиришидаги битта муаммони ҳал қилиш. 🕘 08:15–08:30 | ЖАМОАНИ «СКАНЕР» ҚИЛИНГ Мактаб раҳбари бўлсангиз, шу саволларни беринг: Бугун кимда муаммо бор? Қайси синфда муаммо бор? Қайси ўқитувчига ёрдам керак? Қайси вазифа кечикиши мумкин? Қайси иш бугун ҳал қилиниши шарт? Мисол: 7-синфда давомат паст. Фақат: ❌ «Давоматни яхшиланг», — деманг. Балки: ✅ Синф раҳбари — сабабларни аниқлайди. ✅ Фан ўқитувчилари — давомат ва ўзлаштиришни таҳлил қилади. ✅ Психолог — зарур ўқувчилар билан ишлайди. ✅ Ота-она билан мулоқот қилинади. ✅ Жума куни натижа қайта кўриб чиқилади. Вазифа → масъул → муддат → натижа. Мана шу — бошқарув. 🕘 08:30–09:00 | «3 ТА АСОСИЙ ВАЗИФА» Ҳар бир ходим бугун ўзидан сўрасин: «Агар бугун фақат 3 та ишни бажаришга улгурсам, қайси ишлар энг муҳим?» Масалан, таълим тизими ходими учун: 📌 1. Ҳафталик иш режасини аниқлаш. 📌 2. Кечиккан ёки муаммоли вазифаларни назоратга олиш. 📌 3. Жумагача эришилиши керак бўлган натижани белгилаш. 10 та ишни бошлаб, 2 тасини тугатгандан кўра, 3 та муҳим ишни якунига етказиш афзал. 👨‍🏫 ЎҚИТУВЧИ УЧУН ДУШАНБА ВАЗИФАЛАРИ Ўқитувчи душанба куни: ✅ ҳафтада ўтиладиган мавзуларни кўриб чиқсин; ✅ қайси ўқувчиларга индивидуал эътибор кераклигини белгиласин; ✅ ўқув мақсадини аниқласин; ✅ ҳафта охирида қандай натижа кутилayotganини белгиласин. Мисол: 8-синфда 5 нафар ўқувчи мавзуларни яхши ўзлаштирмаяпти. Вазифа: Душанба: муаммони аниқлаш. Сешанба: қўшимча тушунтириш. Чоршанба: индивидуал топшириқ. Пайшанба: қайта текшириш. Жума: натижани баҳолаш. Шунда: «Мен дарс ўтдим» эмас, «Мен натижага эришдим» деган ёндашув пайдо бўлади. 👨‍💼 ДАВЛАТ ХИЗМАТЧИСИ УЧУН «ДУШАНБА 5ЛИГИ» Ҳар душанба: 1. ТАҲЛИЛ Ўтган ҳафтада нима бажарилди? 2. МУАММО Нима бажарилмай қолди ва нима сабаб? 3. УСТУВОРЛИК Бу ҳафта энг муҳим 3 иш қайси? 4. МАСЪУЛИЯТ Ҳар бир вазифа учун ким масъул? 5. НАТИЖА Жума куни нимани натижа сифатида кўрсатамиз? 🏫 МАКТАБ ДИРЕКТОРИ УЧУН АЛОҲИДА ВАЗИФА Душанба куни фақат кабинетда ўтириб ҳисобот кутиш билан чекланманг. 30 дақиқа мактаб бўйлаб юринг. Кўринг: 🔹 дарслар қандай бошланди? 🔹 ўқитувчиларнинг кайфияти қандай? 🔹 ўқувчиларнинг давомати қандай? 🔹 синфхоналар ҳолати қандай? 🔹 қандай муаммо кўзга ташланяпти? Ва энг муҳими: Камида 2 нафар ўқитувчи билан: «Сизга бугун қандай ёрдам беришим мумкин?» деб сўранг. Раҳбарнинг кучи фақат топшириқ беришда эмас. Муаммони биринчи бўлиб кўриш ва уни ҳал қилишда. 📱 ЯНА БИР МУҲИМ ҚОИДА Душанба куни ишга кириб: ❌ 1 соат Telegram; ❌ 30 дақиқа майда хабарлар; ❌ кераксиз йиғилишлар; ❌ бир-бирини такрорлайдиган топшириқлар билан кунни бошлаб юборманг. Ўзингизга қоида қўйинг: «Аввал натижа, кейин хабарлар». 🌙 ДУШАНБА КУНИНИНГ ОХИРИДА — 5 ДАҚИҚА Кун якунида ўзингиздан сўранг: 1. Бугун нимани тугатдим? 2. Қайси иш кечикди? 3. Нимага сабаб бўлди? 4. Эртага биринчи қиладиган ишим нима? 5. Бугун кимга фойдам тегди? Агар шу 5 саволга жавоб бера олсангиз, сиз шунчаки иш кунини ўтказмагансиз — уни бошқаргансиз. ЭСЛАБ ҚОЛИНГ: Душанба — режа. Сешанба — ҳаракат. Чоршанба — назорат. Пайшанба — тузатиш. Жума — натижа. Ҳар ҳафта шу беш босқичдан ўтса, иш жараёни ҳам, ходимнинг шахсий самарадорлиги ҳам ўзгаради.

«ҚИМОР» 1-қисм Маъруфнинг ҳаёти бир кунда вайрон бўлмаганди. Ҳеч ким унинг тақдири бир кечада ўзгариб кетганини ҳам сезмаган. Аслида, ҳаммаси жуда оддий бошланган эди. — Бир марта ўйнаб кўраман, холос... У бу гапни биринчи марта телефон экранига тикилиб турганида айтган. Ўша куни ишдан чарчаб қайтган. Давлат ташкилотида яхши лавозимда ишлар, маоши оиласига етар, уйида хотини, икки фарзанди, кексайиб бораётган онаси бор эди. Қўни-қўшни ҳавас қилadigan даражада тинч ҳаёт кечирарди. Уйидаги энг катта муаммо — ой охирида бироз пулни тежаш эди, холос. Лекин инсон баъзан бор нарсасини қадрламай, йўқ нарсасини орзу қилади. Маъруф ҳам шундай қилди. Аввалига ютиб қолди. Жуда катта эмас. Аммо ўша кичик ютуқ унинг миясига битта хавфли фикрни жойлаб қўйди: «Мен ҳам ютишим мумкин экан...» Эртаси куни яна ўйнади. Яна ютди. Учинчи сафар эса ютқазди. Шунда у телефонни четга суриб: — Бугун омадим келмади. Эртага қайтариб оламан, — деди. Эртага келди. Аммо омад келмади. Маъруф эса тўхтамади. Бир неча ой ўтиб, хотини унинг ўзгарганини сезди. Маъруф аввал уйга кириши билан фарзандларини бағрига босарди. Энди эса телефондан кўз узмасди. — Дада, менга қаранг! — Ҳозир... — Дада, эртага мактабда тадбирим бор. — Хўп, хўп... «Ҳозир» деган сўз уйдаги энг кўп ишлатиладиган сўзга айланди. Аммо ўша «ҳозир» ҳеч қачон келмасди. Бир куни хотини: — Сизга нима бўлди? — деб сўради. — Ҳеч нима. — Ойлик тушганига ўн кун бўлди. Пул қаерда? Маъруф жим қолди. — Маъруф, мен сиздан сўраяпман. — Бироз қарз бергандим. Бу биринчи ёлғони эди. Аслида эса у пулни қиморга тикиб бўлганди. Кейинги ойда ҳам шу бўлди. Ундан кейин яна. Қарзлар кўпайди. Телефондаги рақамлар ҳам. «Ака, қачон берасиз?» «Маъруф, бугун бериб қўйинг.» «Охирги марта сўраяпман.» У эса ҳар сафар бир хил жавоб берарди: — Албатта, бераман. Лекин у ҳаммадан кўра кўпроқ ўзини алдаётганди. Бир куни Маъруф катта пул ютқазди. Жуда катта. Уйида йиллар давомида йиғилган жамғарманинг деярли ҳаммаси йўқ бўлди. Ўша кеча у уйга кирганда хотини унинг юзига қарабоқ нимадир бўлганини тушунди. — Нима бўлди? — Ҳеч нима. — Кўзингизга қараб турибман. Нима бўлди? Маъруф жавоб бермади. Онаси ҳам хонадан чиқиб келди. — Болам, тинчликми? Маъруф онасининг кўзига қаради. Онаси унинг пешонасига қўлини қўйди. — Иситманг йўқ-ку... Маъруфнинг кўзлари намланди. Чунки у онасига айтолмасди: «Мен сизларнинг йиллар давомида йиғганингизни бир неча дақиқада йўқ қилдим...» У ўша кеча биринчи марта ўзидан қўрқди. Аммо яна бир қарор қабул қилди: — Бир марта каттароқ тикиб, ҳаммасини қайтариб оламан. Унинг энг катта хатоси ҳам шу эди. Ютқазган одам қиморни ташламаса, кейинги тикиш пул учун эмас — аввалги йўқотишни қоплаш умиди учун бўлади. Маъруф ҳам энди пулни эмас, ўтмишини қайтаришга уринарди. Аммо ўтмиш қайтмасди. Ва унинг ҳаётида энди йўқотадиган нарсалар пулдан ҳам қимматроқ эди... Давоми бор.