𝐹𝑜𝑟𝑔𝑜𝑡𝑡𝑒𝑛 𝑝𝑎𝑡ℎ𝑠

امروز ۱۹ مهر، روز دختره.

19:19

نیازی به آدم جدید ندارم، همینا که دورمن هر روز یه آدم جدید میشن.

"عزیرم" سعی کن از حدت نگذری مگرنه نشونت میدم که چرا مامانم همیشه بهم میگه به عمه هات رفتی .

‏طاعون روسی عزیزم، در زمان کرونا ساده و خام بودم که ماسک زدم، اینبار با آغوش باز پذیرای تو هستم.

خداروشکر انقدر از آدم‌های گذشته زندگیم تروماتایز شدم که الان یه آدم جدید میاد و متوجه یسری رفتارهای آشنا میشم سریع خودم رو عقب میکشم.

مگه آدم چند بار می‌تونه یه چیزی رو عمیقاً از ته دل بخواد؟!

هروقت یادم افتادی، واسم آهنگ بفرست.

‏حالم کاملا با هوای پاییز مچ شده، بسیار غم زده.

آخرش نفهمیدم تلاشم کافی نیست یا واقعا نمیشه.

آدم‌ها به اندازه چیزایی که باید بگن و نمی‌گن از هم دور می‌شن.

من و اون حرفایی که توی دلم مونده و نگفتم:

ناشناسم بیوچنله حرفی سخنی بود اونجا گوش میدم 🪷🙂

کاش اگر چیزی سهم من نیست، هیچوقت سر راهم قرار نگیره، اگر چیزی مال من نیست، هیچوقت وارد زندگیم نشه، من و درگیر نکنه، دلبسته نکنه، امیدوار نکنه؛ من از نشدن‌ها خستم.