🎀🗽

ای خاک، با عزیزانی که به آغوشت فرستاده‌ایم مهربان باش، که در این وطن نامهربانی بسیار دیده‌اند.🖤

یه چند ساعتی نیاز دارم از این دنیا دیسکانکت شم:)

‏واقعاً امروز ۱۴ بهمن بود؟ کی بهمن شروع شد و چهارده روز هم ازش گذشت؟! من هنوز توی اون دی ماه لعنتی گیر کردم.

از همون روزی که شاه از ایران رفت خدا هم رفت...

سپهر بابا.....

آدم شرمنده می‌شه از زنده بودنش.

‏اسکار بهترین تماشاگر هم میرسد، به خداوند بخشنده ی مهربان.

گیرم که فردا سپیده سر زند و روزگار به کام شود، با غم‌ آنها که برای ما جان دادند چه باید کرد؟

چی بنویسم؟ چجوری این فاجعه توی‌کلمات وصف میشه؟ با چه رویی بنویسم؟ من از صفحه های کاغذ خجالت میکشم.. چه شادی؟ چه عیدی؟ چه مراسمی؟ بغضی که خرتناقمو فشار میده رو چجوری به زبون بیارم؟ چجوری از اونایی که نیستن بنویسم؟ چجوری از اینایی که هستن و باید به جای اون هایی که نیستن ،میرفتن. بنویسم؟ دیگه من که با چشم خودم دیدم ! با همین دست خودم سرد شدن تن گرم رو دیدم من چجوری دیگه با این دست بنویسم… هرانکه رفت مرد هرانکه ماند به ولله هزاران بار میمیرد! هزاران بار‌میمیرد من مانده بودم و با رفتن های ان هایی که نباید هزاران بار مردم هزاران بار مردم.

وضعیت جوریه که یه نفر بزنه زیر گریه، بقیه هم پشت بندش شروع می‌کنن.

‏از گفتن «مراقب خودت باش» به آدمایی که دوسشون دارم، خسته و پیر شدم.

حتی اگر یک زن از ما بماند روی آزادی کِل بکشد کافیست!

امروز پیاده روی سلامت داریم