شیشه

دل آدم باید خوش باشه.

بالکن‌ها رو تمیزکاری عمیق کردیم یه سری چیز میز قدیمی رو بردیم انبار بابا اینا بعد حین همه اینکارا، هر کاری میکردم غمگین بودم استرس نبود، غم بود.

این مدت که جنگ بود تو فیلیمو و پلتفرم‌های مشابه تو پلتفرم تلویزیون، چندتا سریال خوب دیدیم فیلم‌های کاندید اسکار هم کامل دیدیم کلی کتاب تو طاقچه خوندم کارنامه مطالعه ماهانه تو طاقچه رو از ۱۰ ساعت رسوندم به ۲۳ ساعت و ۵۵ دقیقه

میدونستید تو افغانستان به فردا میگن: صبا؟ به پسفردا هم میگن: دیگه صبا

به داد کسی رسیدن قشنگه

خبرهای آتش بس موقت جهت مذاکرات داره میاد خبر باز شدن مجدد تنگه

من هم به تنگ آمده‌ام از همه‌چیز

به حرفم میرسی

گوگل مثل اینکه میخواد تیم ذره‌بین رو استخدام کنه گفته اینطوری پیش برید، سهام ما با سر میخوره زمین. 👀

شب به خیر آرزوهای از دست رفته‌ ‏

دقیقا آدم پاشو میذاره اون ور آب میفهمه کل زندگیش تو ایران بوق زده فقط زندگی نکرده

ما خيلي ملت باحال و خوش روحيه‌ای هستیم با یه هوای خوب، آسمون تمیز کلی خوشحال میشیم این زندگی حق ما نیست خدایی

ترکا میگن «سو‌ سهنجی، سو یولوندا سینار» ترجمه‌ی تحت اللفظیش میشه: کوزه‌ی آب، تو راه آب آوردن همیشه میشکنه “منظور اینکه مسیری که تو زندگی انتخاب می‌کنید همون تعیین می‌کنه چطوری بمیرید.”

مردای خوب دلداری بده انتخاب خوبی هستن

تازه دو طرف خوششون اومده سر خط خبرها تو دنیا باشن ول میکنن مگه

این عدم قطعیت همه چی خیلی رو اعصابه

من حقیقتا از این نوع استرس خسته شدم باورم نمیشه تو این وضعیت گیر کردیم بلاتکلیف با این عدم قطعیت

حس می‌کنم از هر چی ترسیدیم دقیقا سرمون اومد

اون زندگی که میگفتن رنج داره دقیقا منظورش ما ایرانیا بود