𝗠𝗘𝗬👾𝗨

استاک کردنم به مرحله حضوری رسیده

من همانی شدم که در کودکی از آن می‌هراسیدم...

لاقل میذاشتین یروز از تابستونمون بگذره بعد برقو قطع میکردین

خب تابستون ماهم شروع شد.

منو برگردونید به اون تابستونی که برای اولین بار طلسم شدگان دیدم.

داری خوب میشی یا داری به غم عادت میکنی؟

دیگر حضورش برایم ارزشی نداشت وقتی یادم میامد که من داشتم می‌سوختم و او جوری رفتار میکرد که انگار غریبه و گناهکاری بیش نیستم.

در این مدت زندگی به گونه ایی سپری شده، که می‌توانم سال ها بدون آنکه اتفاق غم انگیزی رخ بدهد غمگین بمانم.