رمق

آهنگ گوش بدین و کاپوچینو بخورید یا دم کنید و لغتای امروزتونو اکتیو بخونین☕️📔

دلم ناخنای ناناز و دسته گل میخواد🫠💅🎀

•مضمون اصلی رمان، تنهایی انسان و محدودیت‌های او در جهانی بی‌رحم است. انسان‌های ضعیفی که در دنیایی سخت و نابرابر امید و آرامش را می‌جویند و رؤیای دست‌نیافتنی دارند. و با شخصیت لنی و جورج ما این تلاش و محدودیت رو میبینیم •اشتاین بک در این رمان بر سر موضوع رویای آمریکایی مانور می‌دهد، رویای که میگفت تلاش کن و به دست بیار. این رویا رو برای طبقه کارگر توخالی می‌دونه. •بک یه جای دیگه بیان میکنه:«تلاش کنید یکدیگر را درک کنید. درک یکدیگر باعث می‌شود با هم مهربان باشید. همیشه یک مضمون اساسی وجود دارد و آن تلاش برای درک است. دوستی و وابستگی متقابل تنها دارایی است که انسان تهی‌مانده می‌تواند برای بقا به آن متکی باشد.» و ما در ارتباط بین دو شخصیت اصلی کتاب این رو میبینم و به حدی این درک و مهربانی کمرنگ شده و دور از انتظاره که برداشت می‌شود علت یه چیز دیگست. •برای انسانی که تحت فشار اقتصادی و اجتماعی زندگی می‌کند امید و رؤیا دستاویزهای روانی هستند. ~و در آخر بخوابم خلاصه کلی بگم در این رمان تضاد میان رؤیا و واقعیت در جبر اجتماعی و محدودیت‌های فردی برجسته شده‌اند و مسئله‌ی اخلاق و مسئولیت، انسان‌ها را وادار به انتخاب‌های سخت می‌کند. یه کتاب شیوا و روان که با شخصیت هایی ساده و موقعیت هایی قابل درک معناهایی مثل تلاش و جبر و محدودیت و حتی آزادی رو توصیف میکنه

موش ها و آدم ها (Of Mice and Men) در ۱۹۳۷ منتشر شد. این کتاب مربوط به دوران رکود بزرگ آمریکا در دهه‌ی ۱۹۳۰ است و داستان دو کارگر مهاجر را روایت می‌کند که در جست‌و‌جوی کار در مزارع هستند. کتاب درباره‌ی رؤیاهای دست‌نیافتنی، روابط انسانی و محدودیت‌های طبیعی و اجتماعی است که همچون مانعی بر سر راه امیدها و آرزوهای انسان‌ها قرار می‌گیرند.

این آخر هفته رو گذاشتم برای تموم کردن کتابام و خلاصه و تحلیل هاشونو نوشتن و قسمتیشونو پست کنم. امروز موش ها و آدم هارو تموم کردم فردا هم صد سال تنهایی رو بعد یه سال و نیم تموم کنم:)

after a Long shift✨🩵

دلهره کد 99 یکی از عجیب ترین حساس

V-tach برا مرور خوبه راحت گفته

یکی اینجا از برگشتن به بیمارستان موردعلاقش و کارورزی خوشحاله💕

آهنگای چنل موردعلاقم و جین ایر صفحه ۴۳۴✨🎀

برای بار هزارم I loveee my friends تک به تکشون با تمام وجودم اینطوریم که واقعا اینا زندگی منو قشنگتر میکنن🤍

بخشی از بزرگسالی اینه که یاد بگیری اولویت هاتو یاد نره و درسته پلن سوم و چهارم هم قشنگ و جذاب بنظر میرسه و ممکنه حسابی کمالگراییت رو سیر کنه ولی کوله هرچی سنگین تر بالا رفتن سخت‌تر:) و این اولویت هاتو نصفشو با چیدن مرزهات نشون میدی And setting boundaries is so damn hard but totally worth it🎀✨