زثولیت

ببینید من یک متنی دارم که یکی از جملاتش معقول نیست. برای اولین بار، تاکید می‌کنم برای اولین بار، بنده حین نوشتن کلمات خودم چنان درگیر شدم که نفس کشیدن یادم رفت و بابت همین الان موندم. باورم نمیشه.

آشفته‌ام.

پفگوز!

پفیوز.

بخت‌خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر؟

ای فروغ ماه حُسن‌، از روی رخشان شما آب روی خوبی از چاه زنخدان شما عزم دیدار تو دارد جانِ بر لب آمده باز گردد یا برآید؟ چیست فرمان شما؟ کس به دور نرگست طرفی نبست از عافیت به که نفروشند مستوری به مستان شما بخت خواب‌آلود ما بیدار خواهد شد مگر زان که زد بر دیده آبی، روی رخشان شما با صبا همراه بفرست از رخت گل دسته‌ای بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما عمرتان باد و مراد ای ساقیان بزم جم گرچه جام ما نشد پر می به دوران شما دل خرابی می‌کند، دلدار را آگه کنید زینهار ای دوستان‌، جان من و جان شما کی دهد دست این غرض یا رب که همدستان شوند‌؟ خاطر مجموع ما، زلف پریشان شما دور دار از خاک و خون دامن، چو بر ما بگذری کاندر این ره کشته بسیارند، قربان شما می‌کند حافظ دعایی، بشنو، آمینی بگو روزی ما باد لعل شکّرافشان شما ای صبا با ساکنان شهر یزد از ما بگو کای سر حق‌ناشناسان گوی چوگان شما گرچه دوریم از بساط قرب‌، همّت دور نیست بندهٔ شاه شماییم و ثناخوان شما ای شَهنشاه بلند اختر‌، خدا را همّتی تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما

#حافظ. | غزل ۱۲

- فورواردکنید؛ بهتون رندوم از نوشته‌هام بدم.

الان میزارمش

جدید‌ها، سلام‌. من زثم. خوش‌ اومدید.

فوروارد کنید این پیام رو، تا بر اساس وایب که از چنلتون میگرم یه مونولوگ درباره‌ی بحران وجودی شما بنویسم.

یکی از پست‌های چنل + این پیام رو ارسال بکنید تا من بگم اگر شما یک عکس بودید که من توسط دوربینم‌ ثبتش ‌میکردم‌، چجور تصویری میشدید؟ طبق وایب و حس و حالتون‌ عکس رو توصیف میکنم.

جوین شدن اجباری نیست‌

جواب‌ها اینجا گذاشته میشه

اگر ببوسم زلف او را و نبینم چَشم لبخندی‌ اگر دنیا نباشد یار من بر چنین پیوندی‌ اگر او در کنار دیگری خوشحال باشد چه‌ اگر شعرهای من وفای دل عاشق نباشد چه‌ اگر دامن تو را در دست نگیرم چه، اگر بر تو شعر خوانم و تو را آنطور که باید، نقش بر کاغذ نکنم چه چقدر رویای تو در سر دارم ای جانانِ جانانم چقدر عشقت را خواهانم قربان دو چشم رعنایت، آه چقدر عاشق شده این دل، که حتی زندگی بی تو نمی‌خواهد. -مهیار

مرد ژرف‌اندیش، نیازمند یاران است. حتی اگر همه‌چیز نابود شود، او خدایان خویش را دارد. ولی من نه یارانی دارم و نه خدایانی. من نیز مانند تو آزمندم، خواستار یک دوستی تمام عیارم، دوستی میان هم‌ترازان. چه واژهٔ سکرآوری است، هم‌تراز. برای انسانی چون من که همواره تنها بوده و هموارا به دنبال یافتن کسی بوده است که به تمامی متعلق به او باشد و هرگز او را نیافته، این واژه سرشار از امید و آسایش است. ف.ن[فریدریش #نیچه]

مرد ژرف‌اندیش، نیازمند یاران است. حتی اگر همه‌چیز نابود شود، او خدایان خویش را دارد. ولی من نه یارانی دارم و نه خدایانی. من نیز مانند تو آزمندم، خواستار یک دوستی تمام عیارم، دوستی میان هم‌ترازان. چه واژهٔ سکرآوری است، هم‌تراز. برای انسانی چون من که همواره تنها بوده و هموارا به دنبال یافتن کسی بوده است که به تمامی متعلق به او باشد و هرگز او را نیافته، این واژه سرشار از امید و آسایش است. [فریدریش #نیچه.]

هرکی بیداره کصخله.

استدلال نخوابیدنمم حرف تلخ‌وشه چرا که خواب خیانت است به شب. اما درواقع من الان دارم به خودم خیانت میکنم ‌و این مدل زندگی درست نیست.