زثولیت

انقدر پرایوت‌شیر دیدم توو چنلم که اگر یه تکس پرایوت‌شیر نخوره تعجب می‌کنم! عالی هستید یه روز میزنم به سیم آخر و اونجای‌ همتون رو دندون میگیرم.

اوقات تلخ و وضع خراب و هوا پس است من تاب قهر یار ندارم بگو بس است رعنا بتی که آب و گل آفرینشش از چشمه‌ای مبارک و خاکی مقدس است ای جان بر لب آمده لب‌های دوست را آرام‌تر ببوس که این غنچه نورس است آشفته خاطرش مکن ای پیک و بازگرد حتی مگو که نامه به خط فلان کس است زندانی امیدم و می‌دانم این قفس هر قدر هم بزرگ شود باز محبس است لازم نبود نام خودت را بیاوری فاضل همین که شعر تو را بشنود بس است

#فاضل‌_نظری. | بگو‌ بس است.‌

عاقبت.

آخرین نخ سیگارم هم انگار کمرش شکست و دیگر نمی‌شد آتشش زد. یا لب‌هایم را نمی‌خواست یا تاب خاکستر شدن نداشت. هرچه که بود، بود اهمیتی ندارد، دورش انداختم اما هنوز هم به او فکر می‌کنم. #زث.

امشب‌ حتی فراموش می‌کردم که سیگار را از لبم بردارم. به خود آمدم و‌ دیدم که لباسم از خاکستر‌های سیگارم سوخته و شاکی هستم که چرا سرفه می‌کنم.‌ #زث.

خیلی رفت!

برمیگردیم‌ سر خونهٔ اول.

بادبان هارو چیز کنید بکشید عقب.

لفت داد‌

خداروشکر.

چشم

از اونجایی که جنبم کمه

واقعا به هم میزنن بعضیا همه چیو، کاش برن با نوامیسشون‌ بازی کنن چیکار به ما دارن.