زثولیت

احساس میکنم توو یه قفسم و من مدام بزرگ میشم و تن و بدنم به میله های قفس میخوره و دردم میاد.

برای ما مرگ دلیلی برای بقاست.

.

.

.

.

این انتهای ما نیست، زیرا من منتهی خود را کمی زیباتر پنداشته بودم.‌

[افکار لحظه‌ای زث|۹:۳۳]

#زث.

شما آدم‌ها، با آن سکوت تحقیرآمیزتان من را راندید. درست در برهه‌ای که پُرشورترین احساساتم را نثارشان می‌کردم، جواب اشتیاقم را با آزار دادید و تا آخر عمر رنجیده‌خاطرم کردید. حالا من مسلماً حق دارم بین شما و خودم دیوار بکشم.

اگر تا دیروز، مرگ طلبی صرفاً نیازی از سر ملالت بود، امروز این نیاز متعالی‌تر شده! چنان که انگار مرگ نیز دغدغه‌ای دیگر برای بقاست.

جهت تمایل به نفرت‌پراکنی، ارسال ناسزا، نقد، سخن‌های بیخود و در نهایت هیچ، به صورت کاملاً ناشناس : http://t.me/HidenChat_Bot?start=6667417182

من به میان محنتم، تو به کنار کیستی؟

وقتی آدم مثل من زیادی تنها باشد از این فکر و خیال‌ها به سرش می‌زند. اگر تو با من بودی اصلاً به این موضوع توجه هم نمی‌کردم.

- از آ به خ - جان برجر

.

خدایا چی بود

حس میکنم توش ج داره.

بگید دیگه