مُبهَم!

هر وقت بیش از حد دلتنگ کسی شدید، به این فکر کنید که: اون آدم میتونست به یه قهوه دعوتتون کنه، اما نکرد. میتونست کنارتون باشه، اما نخواست. میتونست زنگ بزنه و صداتونو بشنوه، اما نزد. میتونست خودشو تو زندگیتون پر رنگ‌تر کنه، اما نخواست. میتونست برای نگهداشتنتون تلاش کنه، اما نخواست. نکرد چون نمیخواست باشین.

‏متاسفانه شما توسط کسایی حیف و میل میشید که از سر خودشون و هفت جد و آبادشون زیادی بودید.

یه روز متوجه میشی که عاقلانه ترک کردنِ آدمی که قلبتو نادیده گرفته، خیلی بهتر از عاشقانه موندن و ساختن و جنگیدنه؛ به هر قیمتی نمونید‌.

‏عجب نفرينى كرد، نوشته كه: «اميدوارم جنازه هاتان در حسرت گور بماند.»

‏نگید مهندس بود، دکتر بود، جوان بود، زیبا بود؛ بگید انسان بود، حق زیستن داشت، کشتنش.

هیچکس بیشتر از ادمایی که از تو بدشون میاد تورو تماشات‌ نمیکنن... پس یه نمایش خوب بهشون نشون بده.

ولی من اینبار نگرانِ خودمم .. نگرانِ سکوت ناگهانی و خیره شدن هایِ طولانی.

...

قوی باش؛ تنها چیزی که نجاتت میده امروز همینه. ببین... یادت باشه هرموقع که خیلی خسته شدی؛ که دیگه فکر کردی هیچ توانی برات نمونده؛ درست همون موقع قد میکشی.

خاک او را پیش از رسیدن به آرزویش ، در آغوش گرفت ؛🖤

چرا باد رو مقصر بهم ریختگی بدونم وقتی خودم پنجره رو باز گذاشتم؟

به مهربونیم اعتماد نکن،من آدم بدی میشم وقتی روحم آسیب ببینه.

«همیشه می‌خواستم از بارِ اندوهت بکاهم، اما رنجِ واقعی، اندوهی بود که در چشمانِ خودم پنهان کرده بودم.

و صبح، بی‌رحمانه یادم می‌اندازد که تو فقط در رؤیا مانده‌ای.

‏راجبش دراز کشیدم کف اتاق و به سقف زل زدم.