گم‌گشته‌ی حیران

شک ندارم که پس از مرگ ملائک گویند از دل مقبره برخیز گه مهمان داریم ما سراسیمه بپرسیم که ان مهمان کیست؟ و بگویند که مهمان ز خراسان داریم .

ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻢ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ ﺑﻪ رﺿﺎ ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﮔﺮﻳﻪ ﻛﻨﻤ؛ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺷﻬﻴﺪ ﻛﺮﺑﻠﺎ دﺧﺘﺮ ﺑﺪر الدجی اﻣﺸﺐ ﺳﻪ ﺟﺎ دارد ﻋﺰا ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﺴﻦ ﮔﺎﻫﻰ ﺣﺴﻴﻦ ﮔﺎﻫﻰ رﺿﺎ ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﺴﻴﻦ در ﺳﻔﺮ ﻛﺮﺑﺒﻠﺎ دﻳﺪ ﭼﻮن زﻳﻨﺐ ﻣﺤﺰون ﻛﻪ زﻣﻴﻦ ﻣﻴﻠﺮزد ﺷﻄ و درﻳﺎ ﺷﺪﻫ؛ ﺧﻮن ﻣﺎء ﻣﻌﻴﻦ ﻣﻴﻠﺮزد دﻳﺪ زﻳﻨﺐ ﻛﻪ ﺳﻮاری ﺑﻪ ﺣﺮم ﻣﻰ آﻳﺪ دﻳﺪه اش ﭘﺮ ﻏﻢ و ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﺧﻢ ﻣﻰ آﻳﺪ ﮔﻔﺘ: زﻳﻨﺐ ﺑﻪ ﻳﻘﻴﻦ اﻳﻦ ﺷﻪ و اﻳﻦ اﻛﺒﺮ اوﺳﺖ

گفت از حالت بگو؟ گفتم: دلی ویران ؛ غمی پنهان ؛ تنی بی جان ؛ اما امیدوار به ابوفاضل و خدایش .

گویند علی میزد صد وصله به کفش اش ؛ ای کاش دلِ خستهِ من کفش علی بود .

کاش مانند برادر حرمی داشت حسن کاش مانند برادر کفنی داشت حسین هر دو نورند و تفاوت سر همسر دارند بد زنی داشت حسن،شیر زنی داشت حسین سر به دامان برادر حسن آخر جان داد کاش بالای سر خود حسنی داشت،حسین

هیچوقت نرفت و نَرود از دل من، صورت او.

مولانا

دل به دل راه ندارد که به عینی دیدم ، دل من غرق در آشوب و لبش خندان بود :)

حق بود گر بخوانم خود را که عبد حسنم ؛ من حسینی شده ی دست حسنم .

حق بود گر بخوانم خود را که عبد حسنم ؛ من حسینی شده ی دست حسنم .

خلقت چه لایق است که صاحب عزا شود عالم عزا گرفته و صاحب عزا خداست.

تو منو رها کنی کجا برم امام حسن؟ نمیتونم دیگه کربلا برم امام حسن .

آفریدند تو را تا که گره باز کنی پدرت هی بخرد ناز و توهم باز کنی

گر دخترکی پیش پدر ناز کند گره کرببلای همه را باز کند

:)

با غمِ آنهایی که برایمان جان دادند چه کنیم ؟

#مؤذن_اذان_بگو.