Qzl Diary's ✨

انگیزه من از زدن چنل فقط و فقط به اشتراک گذاشتن حال خوب و اینکه حتی ینفرم شده بتونه امید بگیره و واسه زندگیش تلاش کنه❤️🫂

برای من جرقه واسه حرکت قهوه+موهارو بالا جمع کردنه واسه شمارو نمیدونم اما تورو خدا یکاری کنیم ازین حالت دربیاییم با غصه و ناراحتی هیچی مثل قبل نمیشه اما خب ما باید هوای خودمونم داشته باشیم درسته ؟ یکاری که یکم مغزتونو از اتفاقات اخیر دور میکنه انجام بدید :) الان من میخوام یکم درس بخونم (اناتومی قسمت جمجمه) اگر شمام میتونید بیایید باهم شروع کنیم 🫠

چهل روز از پر کشیدنشان می گذرد اما عطر حضورشان تا ابد در هوای این سرزمین جاریست.

مدیتیشن جزو اون دسته از کاراییه که واقعا حالمونو خوب میکنه پیشنهادم بهتون اینه که با حسین عرب زاده ( پادکست های این نقطه تو castbox)انجامش بدین و نتیجشو ببینید 🫂🌱✨

یکی از کتابای قشنگی که خوندم این مدت این بود و از جاهایی که بیشتر خوشم اومد عکس گرفتم براتون البته که جاهای قشنگ زیاد داشت منکه دوسش داشتم خیلی🫠🤍 راستش تو این اوضاع که ممکنه اکثرا ایمانشون رو از دست داده باشن اما برای من همچین چیزی وجود نداره چون تمام این زندگیو امید من برای ادامه دادن خداست و کسی نمیتونه منکر وجود اون بشه🙃 بنظرم خوندنش تو این اوضاع میتونه کمک کننده باشه:) چون ترکیبی از نا امیدی و امیدواریه #روی_ماه_خداوند_را_ببوس

موضوع بر سر امید بود؛ چیزی بسیار مقدس تر از زندگی...🙃🪽

پس کی این درد تمام خواهد شد پس کی این شب صبح خواهد شد تنها مانده ایم از بین ما این همه رفتند و هنوز چیزی نشد پس کی قراره رنگین کمان پیدا شود خسته ایم و خسته ایم و خسته و انتظار و امیدکورسویی برای ازادی،رهایی،شادی🥀🕊️

نمی‌دانم حالِ این روزهایمان را با کدام واژه‌ها باید وصف کرد؛ خسته‌، سوگوار، خشمگین، دل‌شکسته، تنها و شرمنده… و با این‌همه، هنوز جایی در دل، امیدواریم؛ امیدوار، امیدوار، امیدوار…

اینستا نرید :)))🥲💔💔💔💔💔

درس بخونیم که شنبه امتحان داریم اونم چه امتحانی😖🥲📚 بخاطر اینده ایی که شاید قشنگ تر باشه🫠🩷

در مورد عکس هم، تنهااا دلیلی که تک و توک اینجا چیزی بذارم فقط و فقط برای اینه که شده یک درصد حس بهتری به کسی بده و باعث شه یک قدم برداره به سمت انجام هرکاری که داره. همین و بس. نه عادی جلوه دادن این شرایطه، نه بی‌احترامی به جان عزیزایی که رفتن. امیدوارم سوتفاهمی پیش نیاد. دوستتون دارم، به امید ایران ازاد.❤️

یک توضیحی بدم برای اینکه سوتفاهمی پیش نیاد. قطعا همه میدونیم حجم غم و اندوهی که این روزا داریم اونقدر زیاد هست که نمیشه با دوتا دونه چمیدونم هایلایتر یا جزوه کم بشه. حتی حرفشم بی‌احترامی به تمام کسایی هست که توی این راه جونشون رو دادن. موضوع یک چیز دیگه‌ست. موضوع سر موندن و ادامه دادنه. می‌دونم تحمل هر ادمی در مواجه با غم و بحران فرق داره، و هرکس سعی میکنه یک‌جور خودش رو بکشونه جلو. و گاهی هم حق انتخابی نداریم جز اینکه ادامه بدیم. میدونم حرف زدن از امید شاید مسخره به نظر بیاد این روزا. ولی من نمی‌خوام دست بکشم ازش. چون تمام کسایی که از پیشمون رفتن هم با امید رفتن جلو. با امید تغییر. با امید ساختن ایران. حالا ما موندیم. و باید راهشون رو ادامه بدیم. هرکس با وظیفه‌ای که روی دوشش داره. من و احتمالا بیشتر شماهایی که اینجا هستین وظیفه «باسواد» بودن داریم برای ساختن ایران. زنده بودن و زندگی کردن و تلاش برای باسواد بودن خیانت به کسایی که از پیشمون رفتن نیست. ایران ازاد به جامعه‌ای نیاز داره که بچهاش مسئولیت پذیر باشن. علم داشته باشن. به جامعه‌ای نیاز داره که پزشکش جان ادم‌ها رو نجات بده، مهندسش زیرساخت کشور رو بسازه، وکیلش از حق دفاع کنه، روانشناسش اگاه باشه، و و و. من انتخابم این نیست که بی‌سواد بیام بالا. هرچقدر هم که هر یک‌ساعت درس خوندن سخت و طاقت‌فرسا باشه این روزا.

واقعا خیلی عصبانی و ناراحتم:) و اگر بتونم حتما برای اوضاع میجنگم امیدوارم تلاشامون بی فایده نباشه اوضاع بهتر بشه برای همه❤️‍🩹 اگر همه باهم باشیم قوی تریم🙃

‏آدم نرمال به لحاظ روانی و شخصیتی، توی جامعه ای که ۹۰درصد زیر خط فقرن، حتی اگر خودش زیرخط فقر نباشه، حالش خوب نیست، نمیتونه از داشته هاش لذت ببره، غصه داره. توی این شرایط خوشحال و بی غم بودن، غیرنرماله!🙃

🫂❤️

بریم پارت قبل نهارم بخونیم💪🏼:)