FALL

اینبار دیگه نمیخوام درموردش صحبت کنم، اینبار فقط میخوام درموردش تا جایی که میتونم دور بشم، ساکت بشم و برم تو خودم.

من اضطراب اجتماعی ندارم، من نفرت اجتماعی دارم.

برایت نمی نویسم که دلتنگم اما به ترانه ای که تورا یادم می اورد بارها تاصبح گوش میکنم...

شاید اگه منم کمتر سختی میکشیدم، اعصاب آروم‌تری داشتم.️

فقط برای چیزهایی که باهاش آینده داری انرژی بزار.

تو رفتی و دیگه هیچکس و هیچ چیز به چشمام نیومد.

دل من هواتو کرده،کاش از اون اول نبودی.

من دلم نمیخواست خیلی چیزارو تجربه کنم، دلم نمیخواست تا اون حد عصبانی و ناراحت بشم، دلم نمیخواست اونجوری ذوقم کور شه یا همه‌ی اون حسای قشنگ برام یه کابوس شن، دلم نمیخواست انقدر اذیت شم که الان هرکاری کنم نتونم خوشحال شم، دلم نمیخواست همه‌ ی حِسام گاییده شه و الان بی حس شم، نمیخواستم اینجوری از زندگیِ کیری درس بگیرم.

آدم ذره ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت می‌کنه.

هیشکی باهام خوب نیست مامان.

زیر چشمام تیره‌ست؟ روحمو ندیدی مامان.