الی الحبیب

این غم از آن جنسی ست که اگر لحظه ای بخواهد اراده کند، قدر نوک سوزنی از قلب و وجود ما دور شود... آن چشم ها و لبخند ها، چنان از قاب ها زنده می‌شوند و تو را نگاه می‌کنند و به تو لبخند می‌زنند که گویی زمین و زمان برای دقیقه ای به هم ریخته اند و آشفته شدند؛ مبادا که این غم فراموش شود و این علم از دست به زمینی بیافتد. همانا که این داغ سرد نمیشود! به نام الشهید |ستاد دانشجویی کربلای معلی دانشگاه اصفهان| ☑️ @elalhabib_ui