Y
Open in Telegram
Where melancholy feels like home.
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
234
Subscribers
-124 hours
-37 days
-1630 days
Posts Archive
234
_ Stranded reaching out, I call your name but you’re not around,
I say your name but you’re not around.
234
دیگه واقعا خسته‌ام، از همه‌چیز، از آدم‌ها، از فکرهایی که حتی برای چند دقیقه هم تنهام نمی‌ذارن. حس می‌کنم یه چیزی توی من شکسته که هرچقدر هم زمان بگذره، قرار نیست درست بشه. دیگه مثل قبل برای هیچ‌چیزی ذوق ندارم، هیچ هدفی برام اون‌قدر مهم نیست که بخوام براش تلاش کنم. فقط روزها رو می‌گذرونم، بدون اینکه واقعاً بدونم دارم با زندگیم چیکار می‌کنم. از همه فاصله گرفتم، حتی از خودم. حوصله‌ی حرف زدن ندارم، نمی‌تونم حالم رو توضیح بدم و از اینکه مجبورم وانمود کنم همه‌چیز خوبه، خسته شدم. انگار دارم آروم آروم توی چیزی غرق می‌شم که راه بیرون اومدنش رو بلد نیستم. دلم می‌خواد برای یه مدت همه‌چیز متوقف بشه، فکرهام ساکت بشن و مجبور نباشم این‌همه درد رو با خودم بکشم. نمی‌دونم قراره کی بهتر بشم، یا اصلا چطور باید از این حال بیرون بیام. فقط می‌دونم دیگه اون آدم سابق نیستم و نمی‌دونم چقدر از من باقی مونده. بعضی وقتا انقدر از نظر روحی خسته‌ام که حتی اتفاقای کوچیک هم برام غیرقابل تحمل می‌شن. دیگه توان جنگیدن با فکرهام رو ندارم، از بس سعی کردم خودمو جمع‌وجور کنم و دوباره از اول شروع کنم. هیچ‌کس نمی‌فهمه توی ذهنم چی می‌گذره و راستش دیگه حوصله ندارم برای کسی توضیحش بدم. همه فکر می‌کنن سکوت من یعنی چیزی نیست، درحالی‌که خودم بهتر از هرکسی می‌دونم چقدر چیز توی دلم جمع شده. گاهی فقط دلم می‌خواد یکی بفهمه که منم خسته می‌شم، منم کم میارم و همیشه نمی‌تونم قوی باشم. بدتر از همه اینه که حتی وقتی دلم می‌خواد حالم خوب بشه، نمی‌دونم باید از کجا شروع کنم. انگار بین آدمی که قبلاً بودم و کسی که الان هستم، یه فاصله‌ی خیلی زیاد افتاده که نمی‌دونم چطور باید ازش رد بشم. از آینده می‌ترسم، از تکرار شدن روزای گذشته خسته‌ام و دیگه نمی‌خوام هر شب با هزار تا فکر بخوابم و صبح با همون حال بیدار بشم. نمی‌خوام تا ابد این‌طوری بمونم، ولی فعلاً حتی تصور روزایی که حالم بهتره هم برام سخته. فقط کاش یه روز برسه که بتونم بدون این همه سنگینی نفس بکشم و دوباره خودمو بشناسم._ یگانه
