en
Feedback

Don't get caught by a cheater! Telemetrio finds and tags such channels 👉 If you want to see the tag, subscribe

Y

Y

Open in Telegram

Where melancholy feels like home.

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
233
Subscribers
+224 hours
-57 days
-1330 days
Posts Archive
Y
233
photo content
28 May, 11:30

Y
233
_ All night behind my window, waiting only for you to show.
28 May, 11:25

Y
233
1|4 - Barcelona Boy - Ghostly Kisses (320).mp38.34 MB
28 May, 11:25

Y
233
_ Last night I felt real arms around me.
27 May, 06:10

Y
233
1|6_Last_Night_I_Dreamt_That_Somebody_Loved_Me_2011_Remaster_The.mp311.77 MB
27 May, 06:10

Y
233
_ آنکه او به غمت دل بندد چون من کیست؟ ناز تو بیش از این بهر چیست؟
26 Feb, 15:20

Y
233
Moein - Elaheh Naaz.mp311.05 MB
26 Feb, 15:20

Y
233
25 Feb, 12:00

Y
233
_ If you believe me I guess I'll get on a plane, Fly to your city excited to see your face, Hold me, console me and then I'll leave without a trace.
25 Feb, 12:00

Y
233
1:39
25 Feb, 12:00

Y
233
24 Feb, 12:40

Y
233
_ I'm going back to 505.
24 Feb, 12:40

Y
233
12 Arctic Monkeys - 505.mp39.80 MB
24 Feb, 12:40

Y
233
ایران برای من فقط یک نام روی نقشه نیست، ایران بوی باران خورده به خاک کوچه‌های قدیمی‌ست، صدای اذان دوردستی‌ست که با غروب در هم می‌آمیزد، و آفتابی‌ست که از دل کوه‌ها بالا می‌آید و بر شانه‌های خسته‌ی مردمش می‌نشیند. ایران برای من مادری‌ست که با همه‌ی زخم‌هایش، هنوز ایستاده است. مادری که تاریخ را در چین‌های پیشانی‌اش حمل می‌کند، از شکوه دیروز تا درد امروز. دی‌ماه ۱۴۰۴ ماه سردی بود، اما سرمایش فقط در هوا نبود، در دل‌هایمان هم یخ بست. حادثه‌ای که نام ایران را در تمام دنیا پیچاند، با عددی سنگین و باورناپذیر. چهل هزار جان. چهل هزار رویا. چهل هزار لبخند که ناتمام ماند. جهان خبر را شنید، اما ما آن را نفس کشیدیم. در کوچه‌ها، در خانه‌ها، در نگاه‌های بی‌کلام. مادرانی که چشم به در ماندند، پدرانی که سکوتشان بلندتر از هر فریادی بود، و جوانانی که میان ترس و امید، قد کشیدند. من ایران را با همه‌ی دردهایش دوست دارم. با اشک‌هایش، با بغض‌های فروخورده‌اش، با مردمی که با وجود خستگی، هنوز مهربان‌اند. هنوز نان را قسمت می‌کنند، هنوز برای هم دعا می‌کنند، هنوز در تاریکی، چراغ کوچکی روشن می‌گذارند. گاهی از خودم می‌پرسم چطور می‌شود این‌همه اندوه را تاب آورد؟ چطور می‌شود بعد از این همه سال، هنوز امید داشت؟ و بعد به چشم‌های هم‌نسلانم نگاه می‌کنم. به دل‌هایی که دیگر نمی‌خواهند فقط تماشاچی باشند. به آرزویی که آرام‌آرام در سینه‌ها شکل می‌گیرد. پایان روزگاری که سایه‌اش بر زندگی‌مان سنگینی می‌کند. امید، شاید تنها دارایی واقعی ما باشد. امید به روزی که ایران، نه با خبر فاجعه، بلکه با خبر آزادی، عدالت و آرامش در جهان شنیده شود. من ایران را دوست دارم، نه چون بی‌نقص است، بلکه چون خانه‌ی من است. چون خاکش خاطره دارد، چون مردمش قلب دارند، چون باور دارم هیچ شبی آن‌قدر طولانی نیست که صبح را شکست دهد. و من، با همه‌ی ترس‌ها و اشک‌ها، هنوز به آن صبح فکر می‌کنم. به روزی که دیگر عدد "چهل هزار" فقط یک عدد در تاریخ باشد، نه زخمی تازه در دل یک ملت. ایران من، تو از دل خاکستر هم می‌توانی دوباره سبز شوی. _ یگانه
22 Feb, 12:30

Y
233
_ I look around for something to remind me to stick around but I see nothing so fuck it.
22 Feb, 11:30

Y
233
Parker Jack - Last Letter.mp37.86 MB
22 Feb, 11:30

Y
233
photo content
21 Feb, 14:41

Y
233
_ I’m not who I wanna be at the moment, Maybe soon.
21 Feb, 14:41

Y
233
Daniel Caesar - Moon.mp312.17 MB
21 Feb, 14:41

Y
233
photo content
20 Feb, 12:25