‌نَفَس‌المهموم‌

گاه با زلف تو کج میشود اینجا قبله خم ابروی تو محراب شده یا قبله؟ کعبه بود و نجف آمد همه حیران گشتند و خدا خواست به معما بماند قبله تا به ما راه نشان داده سر زلف علی بنویسید سر زلف علی را قبله تا علی هست همین است مسیر هستی نرود راه فلانی و فلان تا قبله کعبه تنها ترکش کرد مرا مشتاقش کعبه یک سنگ نشان است و الا قبله پای اگر داشت سراسیمه میامد به نجف بوسه میزد به در وادی مولا قبله #فرخنده

قهوه بهانه است صفای دل ز ذکر اوست

گرچه دوریم به یاد تو سخت میگوییم

گر طبیبانه بیایی به سر بالینم به دو عالم ندهم لذت بیماری را

بار منم رو دوشت ببر خیال کن مشکه

من میرم میگم به آقام ابوالفضل رقیه‌اش یکاریش میکنه

گر به عشقت سر نمیکردم چه میکردم؟

می ز لب لعل تو چون فاش شد آنکه نمیخورد می عیاش شد

بر زاهدی که در پی کشف حقایق است دادم خبر که چشم ابوالفضل خالق است

حیف مه خار تن تسه نخاره…

بهار وقت کوه داا

در حال انتظار

و هر آنچه او امر کند تماماً خیر است

خواب نمیبرد مرا..