█║▌║▌║PIANO║▌║█│█

چیـزی که تکلیفش مشخص نباشــد امــن نیـست. چــه اعـتـقــاد باشـد، چــه رابـطـه، چــه کـشــور.

ولی من حضور آدما تو روزای سختمو، با جزئیات یادم میمونه.

‏یه دردایی هم هست که فقط مال خود خودته، نه میشه گفت نه میشه نوشت نه میشه کمک گرفت، همش میشه فکر و خیال.

‏من نمیتونم باور کنم کسی که یه تایم طولانــی ازت خبر نگیره، دوستت داشته باشه.

خندیدم تا وانمود کنم حالم خوب است گریستم تا سبک شوم به خواب پناه بردم تا از رنج هایم بگریزم اما غم هایی، همچنان بر دوش جانم سنگینی می‌کرد.

• • •

آدم کم‌کم یاد می‌گیره حرف‌هاشو قورت بده، اشک‌هاشو نگه داره، لبخند الکی بزنه و بگه: «من خوبم.» اما کسی نمی‌فهمه پشت همین دو کلمه، چقدر خستگی و چندتا شب بیداری قایم شده…

یه وقت‌ها زورم فقط به خودم می‌رسه؛ خودمو سرزنش می‌کنم، خودمو مقصر می‌کنم، خودمو اذیت می‌کنم، انگار گاهی تنها راهی که بلدم، جنگیدن با خودمه.

‏دلم تنگ میشه؛ ولــی لیاقتم مهم تر از احساساتمه.

یه‌وقتایی‌دلم‌میخواد‌ناپدیدشم نه‌قهرکنم،نه‌خداحافظی‌،نه‌یه‌پیام‌کوتاه. فقط‌برم، طوری‌که‌هیچکس‌نفهمه‌کِی‌رفتم، کجارفتم‌ یاچرارفتم‌ طوری‌که‌هیچکس‌یادش‌نیادبودم‌ چون‌گاهی‌اوقات‌بودن‌زیادی‌سنگینه...

گاهی آدمی ؛ از نبودن یک نفر میمیرد و از بودن هزاران نفر خسته است.

‌یه وقتایی دلتنگی میاد سراغ آدم، بی‌هشدار، بی‌هیچ دلیل، فقط یه جوری ته دلت میلرزه، یه بغض می‌نشینه زیر گلوت و نمی‌دونی باهاش چی‌کار کنی، نه می‌تونی بگی، نه می‌تونی نگهش داری، انگار یه صدایی از درونت مدام تکرار میکنه، کاش بود،‌ دلت میره دنبال خاطرات، دنبال حرف‌هایی که نیمه‌کاره موندن، لبخندایی که دیگه تکرار نمیشن، می‌فهمی دلتنگی یعنی نبودن یه نفر، اما بیشتر از اون یعنی کم شدن یه گوشه از خودت که فقط اون بلد بود پرش کنه :)