𝗛𝗠𝗗

‏از اون آدمایی شدم که بین کم و هیچی، هیچی رو انتخاب میکنم. ‏دیگه نه توان آدم‌های بلاتکلیف رو دارم، نه رفاقت‌ های یکی دو روزه، نه هر نوع رابطه‌ی انسانی نصفه و نیمه… ‏نداشتن خیلی از چیز‌ا بهتر از نصفه و نیمه داشتنشونه، مخصوصا آدم‌ها!

دردی که انسان و نکشه اونو قوی تر میکنه.

خوبه آدم ثابت باشه وگرنه سیار باشی که ارزشی نداری.

سرد بودنو رها کردنمو بزنین پای کیری بازیای خودتون.

اونی که مال تو باشه برای بقیه راهی نمیذاره واسه لاس زدن.

نگران هیچی نباش کارما هیچوقت آلزایمر نمیگیره‌.

چجوری میتونی دقیقا همونجوری باشی که خیلی تاکید داشتی نیستی؟