Οὐρανία
Open in Telegram
"𝔸ℝ𝕋 𝕚𝕤 𝕥𝕙𝕖 𝕤𝕦𝕡𝕣𝕖𝕞𝕖 𝕤𝕖𝕟𝕤𝕦𝕒𝕝 𝕡𝕝𝕖𝕒𝕤𝕦𝕣𝕖." 𝔻𝕠𝕟 ℂ𝕠𝕝𝕒𝕔𝕙𝕠 𝔸𝔻𝕄𝕀ℕ: @OURANIA7S
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
1 054
Subscribers
+224 hours
-47 days
+11530 days
Posts Archive
1 053
+8
میلادِ مریمِ مقدس و قوهای نمادین
در نگاره‌های آیینیِ «میلادِ مادرِ عیسی مسیح»، اغلب تصویری از چشمه‌ساری دیده می‌شود که قوهایی از آن سیراب می‌شوند. این نقش، تمثیلی است از «چشمه‌ی بهشتی» که بر روی بشریت گشوده شده و نمادی است از پاکی بی‌کرانِ مریمِ مقدس؛ بنیادِ این بن‌مایه‌ی شمایل‌نگارانه، برگرفته از کلامِ اشعیای نبی است که در آیینِ بزرگداشتِ این عید خوانده می‌شود: «ای بیابانِ تشنه، شادمان باش و چون سوسن بشکف، در زمینِ تشنه، چشمه‌های آب پدید خواهد آمد، آنجا جایگاهِ طرب‌انگیزی برای پرندگان خواهد بود و رستگارانِ خداوند بازگشته، با سرور به صهیون درخواهند آمد.» (اشعیا ۳۵: ۱-۱۰)
فهرستِ شمایل‌های مذکور:🔻🔻🔻
𝟏. 𝟏𝟔𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐕𝐥𝐚𝐝𝐢𝐦𝐢𝐫-𝐒𝐮𝐳𝐝𝐚𝐥 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦-𝐑𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞
𝟐. 𝐅𝐢𝐫𝐬𝐭 𝐡𝐚𝐥𝐟 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝟏𝟕𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐏𝐬𝐤𝐨𝐯 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦-𝐑𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞
𝟑. 𝟏𝟕𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐕𝐥𝐚𝐝𝐢𝐦𝐢𝐫-𝐒𝐮𝐳𝐝𝐚𝐥 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦-𝐑𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞
𝟒. 𝐄𝐚𝐫𝐥𝐲 𝟏𝟕𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐊𝐨𝐥𝐨𝐦𝐞𝐧𝐬𝐤𝐨𝐲𝐞 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦-𝐑𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞
𝟓. 𝐒𝐞𝐜𝐨𝐧𝐝 𝐡𝐚𝐥𝐟 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝟏𝟕𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐂𝐡𝐞𝐫𝐞𝐩𝐨𝐯𝐞𝐭𝐬 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦 𝐀𝐬𝐬𝐨𝐜𝐢𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧
𝟕. 𝟏𝟔𝟒𝟎, 𝐕𝐥𝐚𝐝𝐢𝐦𝐢𝐫-𝐒𝐮𝐳𝐝𝐚𝐥 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦-𝐑𝐞𝐬𝐞𝐫𝐯𝐞
𝟗. 𝟏𝟕𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲, 𝐒𝐢𝐦𝐟𝐞𝐫𝐨𝐩𝐨𝐥 𝐀𝐫𝐭 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦
1 053
میلاد مریم باکره *تئوتوکوس در کتاب‌های قانونی مقدس، اشاره ای به ولادت مریم مقدس و والدینش نشده است، در این باب به سنت‌های کلیسایی تکیه کرده اند؛ انجیل اولیهٔ یعقوب (قرن ۱ تا ۳ میلادی) و انجیل شبه متی (قرن نهم). یواخیم و حنّا، والدین مریم مقدس، زندگی پاکی داشتند، احکام الهی را پاس می‌داشتند و به فروتنی و شفقت شهره بودند. تنها اندوه زندگی این خانوادهٔ پارسا، نداشتن فرزند بود؛ امری که در آن روزگار مایهٔ ننگ بود. با وجود کهولت سن، یواخیم و حنّا از نیایشِ پروردگار برای عطای فرزندی باز نایستادند و نذر کردند که کودکِ موعود را وقف درگاه خداوند کنند. پروردگار به پاس ایمانِشان، موهبتی عظیم نصیبشان کرد؛ در حین نیایش، جبرئیل، به‌شکل معجزه‌آسایی بر آنان ظاهر شد و مژدهٔ تولد دختری به نام مریم را داد که جهان از طریق او به رستگاری خواهد رسید. این آثار متعلق به اوایل قرن هجدهم از سرزمین‌های کوستروما است و امروزه در موزهٔ آندری روبلف نگهداری می‌شوند. ترکیب‌بندیِ این آثار، واقع در کلیسای جامع کلیما که زندگی خانوادهٔ یواخیم و حنّا را به تصویر می‌کشد، بیننده را گویی در آن رویدادِ شورانگیز؛ یعنی تحققِ انتظارِ دیرینه برای ولادتِ کودک، سهیم میکند و مراحلِ بعدیِ زندگی مریم نیز در همین قاب‌ها بازتاب یافته است.
*تئوتوکوس، لقب اصلی و مهم‌ترین عنوان ستایشی برای مریم، مادر عیسی است که به ویژه در مسیحیت شرقی به گستردگی از آن استفاده می‌شود. ترجمه‌های این عنوان، «والدهٔ خدا»، «مادر خدا»، «حامل خدا» یا «زایندهٔ خدا» هستند.
1 053
+1
میلاد مریم مقدس به جشنی مسیحی اشاره دارد که تولد مریم، مادر عیسی مسیح را جشن میگیرند.
در چنین روزی، نقاشی دیواری قرن پانزدهم به کلیسای جامع شهر نووگورود بازگشت در روز میلاد مریم باکره، موزه تاریخی نووگورود، نقاشی دیواری مرمت شده "مریم با نوزاد بر تخت" را به کلیسای جامع بازگرداند. این تصویر ارزشمند از مریم مقدس در سال 1466 خلق شده بود. بیش از سه قرن، این اثر با قطعاتی پراکنده وجود داشته و اکنون به جایگاه تاریخی خود در کلیسا بازگشته است. تقریباً 500 قطعه از این نقاشی باستانی توسط مرمت‌کاران موزه تاریخی نووگورود جمع‌آوری و به یک اثر واحد تبدیل شدند. این نقاشی دیواری یکی از ستون‌های کلیسا را تزئین می‌کرد و به دستور اسقف اعظم ایوان ساخته شده بود. به احتمال زیاد، در اواخر قرن هفدهم، این نقاشی در طول کار ساختمانی آسیب دیده بود و بقایای آن زیر کف کلیسا قرار گرفته بود
1 053
در باب زیبایی رو به زوال
– استاد پرسشی دارم آیا به راحتی مدل‌های زیبایی پیدا می‌کنید؟
– بله.
– پس زیبایی در این روزگار آن‌قدرها هم نادر نیست؟
– فکر نمی‌کنم.
– و این زیبایی چقدر دوام میآورد؟
– خیلی سریع تغییر میکند؛ نمی‌توان یقیناً گفت که زن مانند چشم‌اندازی است که با تغییر مداوم تابش خورشید دگرگون می‌شود، اما این تشبیه تقریباً درست است.
جوانیِ ناب، دورانِ شکوفاییِ نخستین؛ زمانی که بدن، سرشار از انرژی و پویایی، در تجلیِ شکوه‌آمیزی قرار میگیرد و چنین می‌نماید که گویی هم از عشق می‌هراسد و هم آن را فرا می‌خواند، تنها چند ماه طول می‌کشد.
حتی اگر از تغییراتی که بارداری به همراه دارد، خستگی ناشی از اشتیاق و گرمای عشق بگذریم، این عوامل به سرعت بافت‌ها را شل کرده و خطوط را تضعیف می‌کنند. یک دختر جوان به زن تبدیل می‌شود: این نوعی زیبایی دیگر است، که هنوز هم شایسته تحسین است، اما با این حال، دیگر آن بی آلایشی بکرِ نخستین را ندارد.
●از مجموعه گفتگوهای پل گزل با آگوست رودن
در عکس، " تندیس برهنه آدِل" یکی از مدل‌های محبوب آگوست رودن دیده می‌شود، بدنی منعطف و قوی که الهام‌بخش بسیاری از تصاویر زنانه، پُرشورِ او بود.
1 053
از سمی ترین پندهای «مادربزرگی» این است: «باید عاقل‌تر باشی».
اغلب پشتِ این عبارت، دعوت به سکوت، تسلیم و سازش، به بهانه‌ی حفظِ پیوندهای خانوادگی یا عاطفی است.
اما عشقِ واقعی، نه در گرو رنج کشیدن است و نه دستاورد نبردی فرساینده؛ عشق، زندگی را سبک بار و دل انگیز میکند.
عقلانیت در این است که به خودتان ارزش قائل شوید و وارد رابطه هایی شوید که شادی واقعی به ارمغان میآورد.
👒 مونیکا بلوچی
1 053
+5
✍🏾𝐍𝐨, 𝐈 𝐝𝐨 𝐧𝐨𝐭 𝐝𝐞𝐬𝐢𝐫𝐞 𝐬𝐡𝐨𝐫𝐭-𝐭𝐞𝐫𝐦 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬𝐡𝐢𝐩𝐬 𝐦𝐞𝐫𝐞𝐥𝐲 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐬𝐚𝐤𝐞 𝐨𝐟 𝐚𝐦𝐮𝐬𝐞𝐦𝐞𝐧𝐭. 𝐈 𝐬𝐞𝐞𝐤 𝐝𝐞𝐞𝐩 𝐢𝐧𝐭𝐢𝐦𝐚𝐜𝐲 𝐚𝐧𝐝 𝐦𝐮𝐭𝐮𝐚𝐥 𝐫𝐞𝐬𝐩𝐞𝐜𝐭.
✍🏾نه، من خواهانِ روابطی کوتاه‌مدت، صرفاً به قصدِ خوش‌گذرانی نیستم. من در جستجوی صمیمیتی ژرف و احترامِ متقابل هستم.
𝟏.©𝐠𝐮𝐬𝐭𝐚𝐯 𝐯𝐢𝐠𝐞𝐥𝐚𝐧𝐝 | 𝐞𝐫𝐨𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐩𝐬𝐲𝐜𝐡𝐞
𝟐.©𝐚𝐮𝐠𝐮𝐬𝐭𝐞 𝐫𝐨𝐝𝐢𝐧 𝐢𝐢. 𝐭𝐫𝐢𝐭𝐨𝐧 𝐚𝐧𝐝 𝐧𝐞𝐫𝐞𝐢𝐝, 𝐢𝐢𝐢. 𝐭𝐡𝐞 𝐤𝐢𝐬𝐬, 𝐯𝐢. 𝐞𝐭𝐞𝐫𝐧𝐚𝐥 𝐢𝐝𝐨𝐥 | 𝐢𝐯. 𝐦𝐢𝐤𝐥ó𝐬 𝐥𝐢𝐠𝐞𝐭𝐢 | 𝐯. 𝐬𝐭𝐞𝐩𝐡𝐞𝐧 𝐬𝐢𝐧𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞 𝐦𝐞𝐧𝐧𝐞𝐬𝐤𝐞𝐫
1 053
𝐁𝐞𝐚𝐮𝐭𝐲 𝐟𝐨𝐫 𝐚 𝐰𝐨𝐦𝐚𝐧 𝐛𝐞𝐜𝐨𝐦𝐞𝐬 𝐚 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦 𝐨𝐧𝐥𝐲 𝐢𝐧 𝐭𝐰𝐨 𝐜𝐚𝐬𝐞𝐬: 𝐰𝐡𝐞𝐧 𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐞𝐧 𝐭𝐡𝐞𝐫𝐞 𝐢𝐬 𝐧𝐨𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐭 𝐛𝐞𝐚𝐮𝐭𝐲 .
👒𝐌𝐨𝐧𝐢𝐜𝐚 𝐁𝐞𝐥𝐥𝐮𝐜𝐜𝐢
زیبایی برای یک زن تنها در دو مورد مشکل ساز می شود: زمانی که وجود ندارد و زمانی که چیزی جز زیبایی وجود ندارد.
👒مونیکا بلوچی
1 053
+8
©𝐑𝐀𝐋𝐏𝐇 • 𝐆𝐈𝐁𝐒𝐎𝐍 📷
در عکس‌های گیبسون، بدن انسان یا یک شیء ساده، تنها به مثابه یک شکل (𝐒𝐡𝐚𝐩𝐞) یا خط (𝐋𝐢𝐧𝐞) در کادر عمل میکند. کنتراست شدید و استفاده او از سیاه‌وسفید بسیار قدرتمند است. او از تضاد شدید میان سیاهی مطلق و سپیدی درخشان برای ایجاد عمق و در عین حال تخت کردنِ سطح تصویر استفاده میکند تا آن را به یک اثر گرافیکی نزدیک کند. عکس‌های گیبسون بسیار کنترل‌شده هستند، او از کادر استفاده میکند تا چشم بیننده را به مسیر مشخصی هدایت کند، اغلب از برش‌های (𝐂𝐫𝐨𝐩𝐩𝐢𝐧𝐠) غیرمنتظره استفاده میکند تا بخشی از واقعیت را حذف و تنها بخشی را که دارای بار هنری است، باقی بگذارد. او به دنبال مستندسازی بدن نیست، بلکه به دنبال کشف هندسه بدن است، منحنی‌ها، بافت پوست و بازی نور روی عضلات را به شکلی به تصویر می‌کشد که گویی با مجسمه‌سازی در ارتباط است. این رویکرد، جنبه‌های اروتیک کار او را از یک نگاه ساده به یک نگاه فلسفی و فرمالیستی ارتقا می‌دهد.
می‌توان گفت گیبسون به دنبال جوهر (𝐄𝐬𝐬𝐞𝐧𝐜𝐞) است. او با حذف جزئیات زائد (𝐃𝐢𝐬𝐭𝐫𝐚𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧𝐬)، سعی دارد به هسته یا جوهرِ یک پدیده برسد.
