en
Feedback
Οὐρανία

Οὐρανία

Open in Telegram

"𝔸ℝ𝕋 𝕚𝕤 𝕥𝕙𝕖 𝕤𝕦𝕡𝕣𝕖𝕞𝕖 𝕤𝕖𝕟𝕤𝕦𝕒𝕝 𝕡𝕝𝕖𝕒𝕤𝕦𝕣𝕖." 𝔻𝕠𝕟 ℂ𝕠𝕝𝕒𝕔𝕙𝕠 𝔸𝔻𝕄𝕀ℕ: @OURANIA7S

Show more
The country is not specifiedThe category is not specified
214
Subscribers
No data24 hours
+57 days
+1030 days
Posts Archive
𝐘𝐨𝐚𝐧𝐧 𝐁𝐨𝐮𝐫𝐠𝐞𝐨𝐢𝐬 | «𝐂𝐚𝐯𝐚𝐥𝐞» پرفورمنس هنری 𝐂𝐚𝐯𝐚𝐥𝐞 "هنرمند فرانسوی یوان بورژوا که سقوط را به یک حرکت شاعرانه تبدیل می‌کند." دو هنرمند، روی پله‌هایی که انتهایی ندارد، سیزیف‌ وار بارها و بارها بالا می‌روند تا خود را به خلأ بسپارند. سقوط در اینجا شکست نیست، بلکه شکلی از رقص است، موتیفی تکرارشونده از بازگشت بی‌پایان. در این لحظات؛ تئاتر، موسیقی و فلسفه در یک نفس ادغام می‌شوند. بورژوا؛ تئاتری چندوجهی از تعادل خلق می‌کند که در آن هر صعود و هر سقوط به استعاره‌ای از زندگی تبدیل می‌شود. این پرفورمنس بر فراز تپه‌ای در باستیل پاریس، به کارگردانی بازیگر، رقصنده و آکروبات؛ یوان بورژوا، اجرا شده است. هر دو هنرمند، بارها از پله‌ها بالا می‌روند، مکث می‌کنند تا از بالا منظره‌ی روبروی خود را تماشا کنند، قبل از اینکه دوباره روی ترامپولین بیفتند و دوباره از پله‌ها برگردند، این چرخه تکرار می‌شود و بیننده در هیچ نقطه‌ای نمی‌تواند واقعاً محیط اطراف را ببیند، در عوض بر فراز و فرود اجراکنندگان با لباس‌های مشکی، تمرکز می‌کند که تداعی کننده پرتره های نقاشی ماگریت است.

+3
Christina_Landshamer_Dixit_Dominus,_HWV_232_No_1,_Dixit_Domi.mp311.71 MB

Video message00:10

©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐇𝐞𝐫𝐜𝐮𝐥𝐞𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐎𝐦𝐩𝐡𝐚𝐥𝐞"🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞 در این نقاشی هرکول در اسارت ملکه
©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐇𝐞𝐫𝐜𝐮𝐥𝐞𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐎𝐦𝐩𝐡𝐚𝐥𝐞"🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞 در این نقاشی هرکول در اسارت ملکه محبوبش اومفالا به تصویر کشیده شده است، کسی که به عنوان مجازات قتل به بردگی فروخته شده بود. قهرمان قدرتمند و شجاع، توسط اومفالا تحقیر می‌شود که چوب دستی و پوست شیر او را به خود اختصاص داده است، زیرا او «کار زنانه» انجام می‌دهد و در دستش چرخ نخ‌ریسی دارد. این موضوع در هنر کلاسیک یونان وجود ندارد، احتمالاً به این دلیل که قهرمان را در وضعیتی نامطلوب نشان می‌دهد، اما در دوره رنسانس و به ویژه در نقاشی های باروک، بسیاری از هنرمندان ترجیح می‌دادند این اسطوره را به تصویر بکشند؛ زیرا ایده تسلط زن بر مرد را نشان می‌دهد...

©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐓𝐡𝐞 𝐑𝐚𝐩𝐞 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐃𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐞𝐫𝐬 𝐨𝐟 𝐋𝐞𝐮𝐜𝐢𝐩𝐩𝐮𝐬" 🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞
©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐓𝐡𝐞 𝐑𝐚𝐩𝐞 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞 𝐃𝐚𝐮𝐠𝐡𝐭𝐞𝐫𝐬 𝐨𝐟 𝐋𝐞𝐮𝐜𝐢𝐩𝐩𝐮𝐬" 🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞 در این نقاشی روبنس از افسانه برادران دیوسکور، پسران زئوس و لدا، *کاستور و پولوکس استفاده کرده است، که دختران پادشاه لوکیپوس؛ گیلایرا و فبا را ربودند. جوانان با دستان قوی و عضلانی زنان برهنه را بلند کرده اند تا آنها را بر اسب‌ها بنشانند. دختران پادشاه در ناامیدی و ترس به آسمان نگاه می‌کنند، گویی از خدایان طلب نجات می‌کنند. *کاستور و پولوکس (𝐂𝐚𝐬𝐭𝐨𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐏𝐨𝐥𝐥𝐮𝐱 در اساطیر یونان و روم، پسران دوقلوی زئوس و لدا و برادران هلن تروا بودند. آن‌ها در یونان با نام‌های دیئوسکوری یا دیئوسکوروء ( 𝐃𝐢𝐨𝐬𝐜𝐮𝐫𝐢 یا 𝐃𝐢𝐨𝐬𝐤𝐨𝐮𝐫𝐨𝐢) شناخته می‌شدند.

©𝐌𝐚𝐭𝐭𝐞𝐮𝐬 𝐆𝐮𝐧𝐝𝐞𝐥𝐚𝐜𝐡 "𝐉𝐮𝐩𝐢𝐭𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐈𝐨" 🎨 (17𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 𝐆𝐞𝐫𝐦𝐚𝐧𝐲 𝐌𝐚𝐧𝐧𝐞𝐫𝐢𝐬𝐦
©𝐌𝐚𝐭𝐭𝐞𝐮𝐬 𝐆𝐮𝐧𝐝𝐞𝐥𝐚𝐜𝐡 "𝐉𝐮𝐩𝐢𝐭𝐞𝐫 𝐚𝐧𝐝 𝐈𝐨" 🎨 (17𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 𝐆𝐞𝐫𝐦𝐚𝐧𝐲 𝐌𝐚𝐧𝐧𝐞𝐫𝐢𝐬𝐦 بر اساس افسانه ها، ژوپیتر که به زنان علاقه‌مند بود اغلب مجبور بود به انواع مختلفی از تغییر قیافه‌ها متوسل شود، تا از خشم همسرش، ژونو (یونو)، در امان بماند؛ چه به شکل قو، عقاب یا همانند این نقاشی، ابر تاریکی که ژونو با حسی به سختی مهار شده به خود جذب می‌کند. طبق این افسانه‌ها، ژوپیتر همسران زیادی داشته که آن‌ها را زیر ابرها پنهان می‌کرد و ژونو همیشه به دنبال شواهدی برای اثبات خیانت او بود.

©𝐂𝐡𝐚𝐫𝐥𝐞𝐬-𝐀𝐧𝐝𝐫é 𝐯𝐚𝐧 𝐋𝐨𝐨 "𝐌𝐚𝐫𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐕𝐞𝐧𝐮𝐬" 🎨 (18𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐑𝐨𝐜𝐨𝐜𝐨 / �
©𝐂𝐡𝐚𝐫𝐥𝐞𝐬-𝐀𝐧𝐝𝐫é 𝐯𝐚𝐧 𝐋𝐨𝐨 "𝐌𝐚𝐫𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐕𝐞𝐧𝐮𝐬" 🎨 (18𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐑𝐨𝐜𝐨𝐜𝐨 / 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐬𝐦 بر اساس افسانه یونان باستان، الهه عشق، ونوس، عاشق آدونیس شد و به شوهرش مارس خیانت کرد. این داستان در «اودیسه» هومر و «متامورفوز» اووید روایت شده است. این موضوع در ایتالیا در قرون پانزدهم و شانزدهم بسیار محبوب بود. ونوس، ایزد بانوی رومی که نشانه های او شامل عشق، زیبایی، میل جنسی، باروری، سکس و خوشبختی و پیروزی است. ماجرای پرهیجان و شیرین عشقبازی میان ونوس، الهه عشق و زیبایی، با جوانی از خاک نشینان به نام آدونیس، آغاز شده بود، این ماجرای عشقی، چنان ونوس را در عشق و هوس غرق نمود، که برای روزهای متعدد، اصلاً پای وی به آسمان نرسید. این غیبت ممتد و بی سابقه ونوس، خدایان عاشق پیشه را که یکی از آنان شوهر وی بود و دیگران همه در نهان دل بدام عشقش داشتند، نگران او ساخت و به کنجکاویشان برانگیخت. در نتیجه مارس، خدای جنگ با عربده جوئی و چاقوکشی؛ دیگران را از نزدیکی علنی با الهه هوسباز آسمان باز می‌داشت، به جریان ونوس با آدونیس پی برد و تصمیم گرفت هرطور که هست، داغ این پسرک زمینی را به دل ونوس بگذارد.

©𝐉𝐨𝐡𝐧 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦 𝐆𝐨𝐝𝐰𝐚𝐫𝐝 "𝐀𝐭𝐚𝐥𝐚𝐧𝐭𝐚" (1908) 🎨 𝐔𝐧𝐢𝐭𝐞𝐝 𝐊𝐢𝐧𝐠𝐝𝐨𝐦 𝐍𝐞𝐨𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 /
©𝐉𝐨𝐡𝐧 𝐖𝐢𝐥𝐥𝐢𝐚𝐦 𝐆𝐨𝐝𝐰𝐚𝐫𝐝 "𝐀𝐭𝐚𝐥𝐚𝐧𝐭𝐚" (1908) 🎨 𝐔𝐧𝐢𝐭𝐞𝐝 𝐊𝐢𝐧𝐠𝐝𝐨𝐦 𝐍𝐞𝐨𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 / 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐬𝐦 آتالانتا برای روان شناسان نماد سه مرحله از رشد روان شناختی ست. نخست آگاهی از گذر زمان، دوم آگاهی از اهمیت عشق و سوم میل به زایش و خلاقیت. آتالانتا در اساطیر یونان زن قهرمانی بود که در شکار و دوندگی همپای مردان بود، گفته می شود او دختر پادشاه یاسوس و کلیمن بود؛ پادشاه یاسوس جز پسر فرزندی نمی خواست؛ بنابراین هنگامیکه آتالانتا به دنیا آمد او را در کوهستان پارتنیون رها کرد یک خرس ماده که نماد آرتمیس است، او را پیدا کرد و او را شیر داد تا اینکه شکارچیانی او را پیدا کرده، با خود بردند و او را پرورش دادند.

©𝐏𝐢𝐞𝐫𝐫𝐞 𝐉𝐨𝐬𝐞𝐩𝐡 𝐂é𝐥𝐞𝐬𝐭𝐢𝐧 𝐅𝐫𝐚𝐧ç𝐨𝐢𝐬 "𝐂𝐮𝐩𝐢𝐝 𝐑𝐞𝐦𝐨𝐯𝐞𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐒𝐥𝐞𝐞𝐩 𝐒𝐩𝐞𝐥𝐥 𝐟𝐫𝐨𝐦 �
©𝐏𝐢𝐞𝐫𝐫𝐞 𝐉𝐨𝐬𝐞𝐩𝐡 𝐂é𝐥𝐞𝐬𝐭𝐢𝐧 𝐅𝐫𝐚𝐧ç𝐨𝐢𝐬 "𝐂𝐮𝐩𝐢𝐝 𝐑𝐞𝐦𝐨𝐯𝐞𝐬 𝐭𝐡𝐞 𝐒𝐥𝐞𝐞𝐩 𝐒𝐩𝐞𝐥𝐥 𝐟𝐫𝐨𝐦 𝐏𝐬𝐲𝐜𝐡𝐞" (19𝐭𝐡 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 🎨 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐜𝐞 / 𝐍𝐞𝐨𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 نقاشی لحظه‌ای را به تصویر می‌کشد که اسطوره پسوخه، زمانی؛ جعبه‌ای را باز کرد که به او اجازه باز کردنش داده نشده بود، خواب از جعبه بیرون آمد و پسوخه را به خواب عمیقی فرو برد؛ کوپیدو او را در چمنزار خوابیده یافت، او را بوسید و پسوخه بیدار شد. شادی عاشقان پایانی نداشت.

©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐒𝐚𝐭𝐮𝐫𝐧 𝐃𝐞𝐯𝐨𝐮𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐇𝐢𝐬 𝐒𝐨𝐧" 🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞 📍𝐓𝐡𝐞 𝐏𝐫𝐚𝐝𝐨 𝐌𝐮�
+1
©𝐏𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐏𝐚𝐮𝐥 𝐑𝐮𝐛𝐞𝐧𝐬 "𝐒𝐚𝐭𝐮𝐫𝐧 𝐃𝐞𝐯𝐨𝐮𝐫𝐢𝐧𝐠 𝐇𝐢𝐬 𝐒𝐨𝐧" 🎨 𝐁𝐚𝐫𝐨𝐪𝐮𝐞 📍𝐓𝐡𝐞 𝐏𝐫𝐚𝐝𝐨 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦 𝐢𝐧 𝐌𝐚𝐝𝐫𝐢𝐝 روبنس این نقاشی را به سفارش فیلیپ چهارم اسپانیا کشید. در این نقاشی، چهره اسطوره‌ای ساتورن (نام رومی تیتان یونانی کرونوس) به تصویر کشیده شده است که یکی از فرزندانش را می‌بلعد تا از پیشگویی مبنی بر سرنگونی‌اش توسط یکی از آن‌ها جلوگیری کند. این صحنه درام و وحشت اسطوره را به خوبی منتقل می‌کند و نشان می‌دهد چگونه ساتورن در حال گاز گرفتن پسرش است، او فرزندانش را به طور کامل می‌بلعید و سپس آن‌ها را بیرون می‌انداخت. * ساتورن (به لاتین: ساتورنوس) از خدایان بزرگ روم بود که خدای کشاورزی و برداشت محصول به‌شمار می‌آمد، و دوران سلطنت و فرمانروایی او، توسط جمع زیادی از نویسندگان رومی، به عنوان عصر طلایی وفور و برکت و فراوانی و صلح توصیف شده‌است. در دوران قرون وسطی وی به عنوان خدای رومی رقص، کشاورزی، عدالت و اقتدار، شناخته می‌شد.

©𝐅𝐫𝐞𝐝𝐞𝐫𝐢𝐜 𝐋𝐞𝐢𝐠𝐡𝐭𝐨𝐧 "𝐏𝐞𝐫𝐬𝐞𝐮𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐀𝐧𝐝𝐫𝐨𝐦𝐞𝐝𝐚"🎨 𝐔𝐧𝐢𝐭𝐞𝐝 𝐊𝐢𝐧𝐠𝐝𝐨𝐦 / 𝐕𝐢𝐜𝐭𝐨𝐫𝐢�
©𝐅𝐫𝐞𝐝𝐞𝐫𝐢𝐜 𝐋𝐞𝐢𝐠𝐡𝐭𝐨𝐧 "𝐏𝐞𝐫𝐬𝐞𝐮𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐀𝐧𝐝𝐫𝐨𝐦𝐞𝐝𝐚"🎨 𝐔𝐧𝐢𝐭𝐞𝐝 𝐊𝐢𝐧𝐠𝐝𝐨𝐦 / 𝐕𝐢𝐜𝐭𝐨𝐫𝐢𝐚𝐧 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 📍𝐖𝐚𝐥𝐤𝐞𝐫 𝐀𝐫𝐭 𝐆𝐚𝐥𝐥𝐞𝐫𝐲, 𝐋𝐢𝐯𝐞𝐫𝐩𝐨𝐨𝐥 در این اثر لحظه کلیدی افسانه یونان باستان درباره آندرومدا به تصویر کشیده شده است: آندرومدای زیبا به دلیل تکبر و غرور مادرش به صخره‌ای بسته شده است تا قربانی هیولای دریایی کیتوس شود. پرسیوس که بر فراز سر آندرومدا سوار بر اسب بالدارش، پگاسوس، پرواز می‌کند؛ تیر را از بالا رها و به هیولای دریایی برخورد کرده، هیولایی که سرش را به سمت قهرمان برگردانده.

🗯 یونگ معتقد بود که ما برای درک سطوح عمیق روان به دانش اسطوره شناسی نیاز داریم، زیرا اسطوره ها در واقع نوعی فرافکنی ناخودآگاه برای درک معنای واقعی رؤیا هستند. 📖 خودآموز یونگ ✍🏾 روت اسنودن 🔻🔻🔻

Video message00:15

©𝐀𝐧𝐭𝐨𝐢𝐧𝐞-𝐉𝐞𝐚𝐧 𝐆𝐫𝐨𝐬 "𝐁𝐚𝐜𝐜𝐡𝐮𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐀𝐫𝐢𝐚𝐝𝐧𝐞" 🎨 𝐂𝐚𝐧𝐯𝐚𝐬, 𝐨𝐢𝐥 📍𝐍𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐚𝐥 𝐆𝐚𝐥𝐥�
©𝐀𝐧𝐭𝐨𝐢𝐧𝐞-𝐉𝐞𝐚𝐧 𝐆𝐫𝐨𝐬 "𝐁𝐚𝐜𝐜𝐡𝐮𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐀𝐫𝐢𝐚𝐝𝐧𝐞" 🎨 𝐂𝐚𝐧𝐯𝐚𝐬, 𝐨𝐢𝐥 📍𝐍𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧𝐚𝐥 𝐆𝐚𝐥𝐥𝐞𝐫𝐲 𝐨𝐟 𝐂𝐚𝐧𝐚𝐝𝐚 باکوس(دیونوسوس)؛ در اساطیر روم، ایزد شراب و تاک و عیاشی و لهو و لَعِب بود. باکوس در دین رومیان جایگاه رفیعی ندارد، اما شماری از فرقه‌های رازورز او را نیز می‌پرستیدند. اینان، در مراسمی با عنوان باکانال چندان به افراط باده‌گساری می‌کردند که لاجرم سنای روم بر آن شد با آن به مقابله برخیزد. و آریادنه، دختر مینوس، پادشاه کرت بود که عاشق تزه که از آتن آمده بود، شد. تزه بنابه روایتی از آتن آمده بود تا خود را بعنوان قربانی، تسلیم مینوتائور کند. آریادنه مخفیانه شمشیری به او داد تا با آن غول آدمخوار را بکشد و ریسمانی به او سپرد که هنگام پیشروی در دالان‌ها [دالانهای پیچاپیچی که مینوتائور در آنها زندگی می کرد]، آن را بگشاید، تا در موقع بازگشت بتواند راه خود را بیابد. آریادنه با او فرار کرد، اما تزه، وقتی که آریادنه در جزیره ناکسوس خوابیده بود، او را ترک کرد. آریادنه آنقدر در آنجا ماند تا سرانجام باکوس(دیونیسوس) او را در آنجا پیدا کرد و با وی ازدواج نمود.

©𝐉𝐞𝐚𝐧-𝐁𝐚𝐩𝐭𝐢𝐬𝐭𝐞 𝐑𝐞𝐠𝐧𝐚𝐮𝐥𝐭 "𝐃𝐚𝐧𝐚𝐞" (𝐗𝐈𝐗 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 🎨 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 📍𝐏𝐫𝐢𝐯𝐚𝐭𝐞 �
©𝐉𝐞𝐚𝐧-𝐁𝐚𝐩𝐭𝐢𝐬𝐭𝐞 𝐑𝐞𝐠𝐧𝐚𝐮𝐥𝐭 "𝐃𝐚𝐧𝐚𝐞" (𝐗𝐈𝐗 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 🎨 𝐀𝐜𝐚𝐝𝐞𝐦𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 📍𝐏𝐫𝐢𝐯𝐚𝐭𝐞 𝐜𝐨𝐥𝐥𝐞𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧 دانائه یا دانائی، در اساطیر یونانی، تنها فرزند پادشاه آرگوس بود. دانائه، از زیباترین دختران سرزمین خود بود، اما شاه آکریسیوس از این که فرزند ذکوری نداشت، ناخرسند می‌نمود. روزی شاه به معبد دلفی رفت تا از آپولو سؤال کند که آیا ممکن است وی روزی صاحب پسر شود یا خیر. کاهنهٔ معبد به او گفت که هرگز چنین چیزی ممکن نیست و در ادامهٔ سخن چیزی به او گفت اندوهبارتر و ناگوارتر از سخن پیشین: این که دخترش پسری از زئوس به دنیا می‌آورد که روزی جد خود را خواهد کشت. تنها راه خلاص شدن از این مشکل، کشتن دخترش بود، ولی آکریسیوس قصد نداشت این کار را بکند. دانائه بچه نداشت و شاه برای این که وی را همچنان بدون فرزند نگه دارد، در دخمه‌ای برنزی (مفرغی) در حیاط قصرش زندانی کرد و محافظانی برای مراقبتش گماشت. این اتاق در زیرزمین بود، ولی بخشی از سقف آن بازمانده‌بود و نور از همان‌جا به درون اتاق راه‌می‌یافت. زئوس از آن جا به شکل بارانی از طلا بر دانائه نزول کرد و او را حامله نمود. بعد از اندک زمانی، فرزند آن‌ها یعنی پرسئوس به دنیا آمد.

©𝐋𝐨𝐮𝐢𝐬 𝐄𝐫𝐬𝐚𝐧 "𝐏𝐚𝐧𝐝𝐨𝐫𝐚 𝐑𝐞𝐜𝐥𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐚 𝐅𝐨𝐫𝐞𝐬𝐭 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐬𝐜𝐚𝐩𝐞" (𝐗𝐈𝐗 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 🎨
©𝐋𝐨𝐮𝐢𝐬 𝐄𝐫𝐬𝐚𝐧 "𝐏𝐚𝐧𝐝𝐨𝐫𝐚 𝐑𝐞𝐜𝐥𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐚 𝐅𝐨𝐫𝐞𝐬𝐭 𝐋𝐚𝐧𝐝𝐬𝐜𝐚𝐩𝐞" (𝐗𝐈𝐗 𝐜𝐞𝐧𝐭𝐮𝐫𝐲) 🎨 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐜𝐞 / 𝐑𝐨𝐦𝐚𝐧𝐭𝐢𝐜𝐢𝐬𝐦 📍 𝐏𝐫𝐢𝐯𝐚𝐭𝐞 𝐜𝐨𝐥𝐥𝐞𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧 بنابر افسانه های یونانی؛ پاندورا نخستین زنی بود که آفریده شد. هرمس، اعتقادات دینی به پاندورا هدیه کرد. از این رو، هرمس نام پاندورا به معنی تمام نعمت‌ها را به او نسبت میدهد. او صندوقچه ای که متعلق به یکی از خدایان بود و در آن تمام بلایا محبوس شده بود و نباید باز میشد را از روی کنجکاوی باز کرد و باعث شد تمام مصیبتها بر سر انسان فرود بیاید. تنها امید در جعبه باقی ماند و از آن زمان تا کنون موجب آرامش و تسکین انسانها شده است‌. پاندورا که بخاطر دزدیده شدن آتش توسط پرومته بخشی ازجریمه‌های بشریت محسوب می‌شد، جعبه‌ای از زئوس دریافت کرد تا به انسانها هدیه دهد و سفارش کند که هرگز آنرا نگشایند. ولی پاندورا پس از ازدواج با برادر پرومته یعنی ایمپتئوس، خود جعبه را گشود و بلاها و شوربختی‌ها از داخل آن سرریز و بر روی زمین پراکنده شدند. زمینی که تا آن زمان هیچگونه مشکل و بدبختی نمی‌شناخت. تنها امید در جعبه باقی‌ماند تا تسلای بشر باشد.