Valium

و بله ادیت به سبکِ صدف 😭🎀 @study_forfuture

من تو ارتباطم با آدم‌ها خیلی به نوع نگاهشون به جهان اطرافشون دقت میکنم، نوع نگاهی که قراره در طول معاشرت‌های فراوان روی نگاه خودمم تاثیر بذاره. اگه میخوایین نوع نگاه آدم‌ها رو بشناسید، ببینید قضاوتشون نسبت به ناشناخته‌ها به چه شکله؟ اولین ویژگی که از آدم‌هایی که نمیشناسنشون توصیف میکنن یه ویژگی مثبته یا منفی. وقتی قراره با یه اتفاقی روبرو بشن چجوری اون قضیه رو پیش‌داوری میکنن. بابام همیشه میگفت بچگیامون کارتون گالیور رو میدیدیم که جمله معروف یکی از شخصیتاش به اسم “گلام” این بود که من میدونم که کارمون تمومه و مدام این جمله رو تکرار میکرد. و من ناخودآگاه وقتی این دیدگاه “گلام” رو تو آدمی میبینیم که از هر اتفاقی فاجعه میسازن دلم میخواد فرسخ‌ها ازش فاصله بگیرم. چون معتقدم هر اتفاق به ظاهر بدی هم هزار تا جزئیات خوب میتونه پشتش داشته باشه، هر آدمِ به ظاهر بدی هم، ویژگی‌های خوبی درون خودش داره. دقیقاً چه عملکردی میتونه تو مغز ما رخ بده که ما بدترین حالت ممکن یک ماجرا رو پیشبینی کنیم و فقط نگاهمون رو محدود کنیم به همون فاجعه‌ی ساختگی ذهنمون؟!