باستان شناس بیکار
Open in Telegram
تراوشات ذهنیِ یک باستانشناس بیکار. «علوم انسانی محور» ✒️حفاری ذهن https://t.me/Mind_Diggings 👤ناشناس @Unemployed_archeologistbot Private🔒 https://t.me/+cduOuS0o4lJhMzQ0 🎵آهنگ یاب @Unemployed_archeologist_songbot
Show moreThe country is not specifiedThe category is not specified
598
Subscribers
-1424 hours
+177 days
+9930 days
Posts Archive
Repost from وکیل نیوز | Vakil News
یکی از مواردی که همیشه به خودم [و دوستانم توصیه میکنم] این هست که اولاً مطالعات عمیق باید کرد برای کشف ِ خدا و ثانیاً وقتی خدا را یافتی باید واقعاً به او ایمان داشته باشی، ایمانی دلی. مثلاً وقتی از خدا درخواستی میکنی، نباید بگی: اگر به این خواسته رسیدم فلان نذر را اداء میکنم! این معاملهست با خدا و یعنی انقدری به خدا ایمان نداری که حتماً تو را به آن مقصود خواهد رساند پس وقتی ایمانی قلبی نداری، ممکن است به خواسته ات هم نرسی.
من از حافظ ِ شاعر یادگرفتم که همیشه قبل از رسیدن به هدف، از خداوند ِ بزرگ شکرگزاری کنم و با اینکار قلبم نیز آرام میگیرد که به چه کوهی تکیه کردهام و دیگر نگران ِ نتیجه نیستم. (هرکس به خدا توکل کند، خدا برایش کافی است / #قرآن سورهی طلاق، آیهی3)
#حافظ به خدا معتقد بود، #سعدی معتقد بود، #مولانا معتقد بود، #بیهقی معتقد بود، #فردوسی معتقد بود و همگی مهمترین آثارشان را با نام #خدا شروع کردند:
سعدی در ابتدای گلستان: منت خدای را عزَّ و جلّ که طاعتش موجب قربتست و بشکر اندرش مزید نعمت.
فردوسی در ابتدای شاهنامه: به نام خداوند جان و خرد / کز این برتر اندیشه بر نگذرد /خداوندِ نام و خداوندِ جای / خداوندِ روزیدِهِ رهنمای / خداوند کیوان و گَردانسپهر / فروزندهٔ ماه و ناهید و مهر.
حافظ در ابتدای غزلیات: اَلا یا ایّهاالساقی...
مولانا در ابتدای دیوان شمس: اِی رَستخیزِ ناگهان وی رحمتِ بیمُنتها / اِی آتشی اَفروخته، در بیشهٔ اَندیشهها / امروز خَندان آمدی، مِفتاحِ زندان آمدی / بر مُستمندان آمدی، چون بَخشش و فَضلِ خدا
من به ایمانم به خدا افتخار میکنم و بیایمانی ِ مردم جهان به خدا، حاصل ِ افکار ِ چپهای کمونیست است. وطن پرستی و خداپرستی نه تنها در تعارض نیستند بلکه مکمل هم اند. میتوان هم ایران را دوست داشت هم عمیقاً به خدا اعتقاد داشت و پشت دست ِ فضلا و شعرا که عالمان ِ تاریخ اند بازی کرد. بنظر من ایمان به خدا از تلاطم ها انسان را نجات خواهد داد [دیل کارنگی/ آیین زندگی] همانطور که حافظ گفت:
رهرو گر صد هنر دارد #توکل بایَدَش.
@vakilnews1✅
میخوام راجب این جمله پاراگراف ها توضیح بدم ولی خب الان وقت و حوصله نیست شاید بعداً.
ای کاش که جای آرمیدن بودی
یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بر دمیدن بودی...
۲۸ اردیبهشت گرامیداشت خیام نیشابوری
جامعه آینهی درون آدمهاست
وقتی انسانها خسته میشوند، شهرها هم خسته به نظر میرسند
وقتی امید کمرنگ میشود، حتی شلوغترین خیابانها هم بوی تنهایی میدهند
آدمها هر روز از کنار صدها نفر رد میشوند، لبخند میزنند، حرف میزنند و کار میکنند اما در درون خیلیها، خلأیی آرام در حال گسترش است.
به نظرم مشکل امروز جامعه ما فقر معناست، فقر گفتوگوی واقعی.
آدمها آنقدر برای زنده ماندن جنگیدهاند که یادشان رفته برای چه زندگی میکنند و عجیب اینجاست که هرچه در جهان تراکم بیشتر میشود انسان تنها تر میشود و هرچه صداها بیشتر شدند، فهمیدن سختتر شد و هرچه آدمها بیشتر به هم نزدیک شدند، دلها از یکدیگر دور شدند.
اما جامعه همیشه از بیرون اصلاح نمیشود بلکه از درون انسان اصلاح میشود
از لحظهای که یک نفر تصمیم میگیرد کمتر نقش بازی کند و بیشتر «خودش» باشد، کمتر قضاوت کند و بیشتر بفهمد و بداند که تمدن، توانایی انسان برای انسان ماندن است.
در واقع بحران یک جامعه، نه در خیابانها بلکه در خاموش شدن آرام انسانهاست.
وقتی آدمها به خستگی عادت میکنند، به ترس، به تنهایی، به بیتفاوتی.
و خطرناکترین نقطهی تاریخ همانجاست که انسان، دیگر برای بهتر شدن جهان تلاش نمیکند فقط سعی میکند در ویرانی آن، دوام بیاورد.
شاید هنوز هم امید، جایی میان همین ازدحام نفس میکشد
میان آدمهایی که با تمام خستگیشان هنوز حقیقت را میجویند
و هنوز باور دارند که جامعه میتواند دوباره ساخته شود.
باستان شناس بیکار ۲۸اردیبهشت ۱۴۰۵
به نیکی گرای و میازار کس
ره رستگاری همین است و بس
۲۵ اردیبهشت روز زبان پارسی و گرامیداشت حکیم فردوسی
رنج نباید تو را غمگین کند.
این همان جایی است که اغلب مردم اشتباه می کنند.رنج قرار است تورا هوشیارتر کند زیرا زندگی ات به تغییر نیاز دارد.
انسانها زمانی هوشیارتر میشوند که زخمی شوند.
رنجت را تحمل نکن،رنجت را درک کن!
این فرصتی است برای بیداری؛وقتی آگاه شوی بیچارگی ات تمام میشود.
باستان شناس بیکار
Repost from نباید میماندیم - معین دهاز
وقتی کسی صرفا نادان، کمهوش، کماطلاع و کجفهمه و تحليل غلط داره چون غلط میبینه، تو شاید بتونی با گفتگو پیرامون موضوع، روشنش کنی و اگر انسان آزادهای باشه فورا یا با تأخیر (معمولا با تأخیر) متوجه خطاهاش میشه. اما وقتی به قول شوپنهاور تو نه با نادانی، بلکه با "اراده" شخص برای جعل و تحریف و دروغ و خطابینی طرف هستی، دیگه بحث پیرامون موضوع مورد اختلاف فایده نداره. بلکه باید بری سراغ خود همون "اراده" که چرا ایجاد شده و چه انگیزهها و نیتهایی در کارند که این آدم اینقدر حرف پرت میزنه؟ اگر میتونی اون اراده رو سست کن.
@nabayad_m
وسط اینهمه داستان Suits رو تموم کردم
هیچوقت فکر نمیکردم وقتی که این سریال رو شروع کنم روزی میرسه که نمیتونم با تموم شدنش کنار بیام.
خیلی چیزا از Suits یاد گرفتم...
اینکه باید شجاع باشی و ریسک کنی، قدر خانواده و افرادی که دوسشون داری رو بدونی و ازشون محافظت کنی، همیشه تلاش کنی و ناامید نشی، به افرادات وفادار باشی چون هاروی میگه وفاداری یه جاده دوطرفه است، برای آدمای مهم زندگیت فداکاری و از خودگذشتگی کنی، جلوی آدم بدا بایستی و کم نیاری، ارزش زمان رو بدونی چون ممکنه دیر بشه و...
۹ فصل و هر فصل از فصل قبلی درسای بیشتری بهم داد...
