خاکستر.

من با هگل در خصوص این دیدگاه موافقم که انسانِ شریف، هرگز کاملاً شریف نیست و انسان تبهکار نیز یک قاتل نیست. - صفحهٔ ۷ -

سی‌و‌پنج سال است که دکمه‌های قرمز و سبز را برروی دستگاه پرس هیدرولیک فشار می‌دهم، سی‌و‌پنج سال است که آبجو نوشیدم؛ البته من از این کار لذت نمی‌برم، ابداً، من همیشه از می‌خوارگی متنفر بودم. من فقط آبجو می‌نوشم چون حال مرا بهتر می‌کند و بادقت بیشتری مطالعه می‌کنم، اصولاً آنچه می‌خوانم برای تفریح نیست یا برای کشتن زمان یا برای خسته‌کردن چشم‌ برای خوابیدن نیست. - صفحهٔ ۷ -

تنهایی پر هیاهو _ بهومیل هرابال

این روزا، دوازده شب تازه کارم‌ تموم میشه، بعد حس میکنم تمومِ روز رو زندگی نکردم؛ پس منتظر می‌مونم کتری جوش بیاد تا چایی بذارم و می‌شینم کتاب میخونم.

من تمامِ راه را آمدم و آخرین فرصتِ ممکن را رویِ میز گذاشتم تا چیزی بگویی که این ویرانی را جمع کند؛ کلماتی که بویِ ترمیم بدهند، حقیقتی که بشود به آن تکیه کرد. اما تو سکوت کردی یا همان حرف‌های همیشگی را زدی تا ثابت کنی ترجیح می‌دهی در همان تاریکیِ خودت بمانی، تا اینکه برایِ نجاتِ ما تغییری کنی.

فقط حس میکنم دلم تنگ میشه برای هفت سالی که پای این سریال بودم و اون روزی که این سریالو شروع کردم.

"but I know you're getting older, growing, changing and I guess if I'm being really honest, that's what scares me. I don't want things to change so I think maybe that's why I came in here, to try maybe stop that change, to turn back the clock, to make things go back to how they were. but I know that's naive. it's just not how life works. it's moving, always moving, whether you like it or not and yeah sometimes it's painful : )"

Jim Hopper / Stranger Things

‏«حس نومیدی از این‌جا نشأت می‌گیرد که آدم نمی‌داند چرا می‌جنگد، و حتّی نمی‌داند اصلاً باید بجنگد یا نه!»

یادداشت‌ها _ آلبر کامو.

"‏دروغ بوده که دولت کلید اقبال است؛ که من هما شدم و طالعم خجسته نشد" پ.ن: خیلی نازن این پرامپتا

گویی مردمانِ دیگری وارد کرده‌اند و ما در وطن بیگانه‌ایم. دنیا به دست اوباش است و نیکان به گناه لیاقت می‌میرند.

بهرام بیضایی⁩

سرعین.

بابا گفت؛ صفاتِ خوب همیشه خوبه، حتی اگه خریدار نداشته باشه! بابا کلی حرف زد آخرشم گفت به دنیای بزرگسالی خوش‌ اومدی!

انسان گاهی به طور خارق‌العاده‌ای، با اشتیاقی سوزان، عاشق رنج خود می‌شود.

داستایفسکی