25.61

من ذره ذره غریبه شدنت رو تماشا کردم.

من دلم میخواست باهات ارتباط بگیرم، بگیم بخندیم، بیرون بریم، آهنگ بفرستیم واسه همدیگه، پشت این و اون غیبت کنیم، کمک کنیم به پیشرفت همدیگه، باهم آشپزی کنیم، خرید کنیم، سلفی بگیریم، عکستو بذارم بک گراندم، سفر بریم باهم. ولی تو چی؟ گاوی عزیزم، گاو

‏خیلی بهش فکر می‌کنم ولی در موردش با کسی حرف نمی‌زنم و این شاید غم‌انگیزترین و درست‌ترین کار باشه.

‏یسری پیامارو نگه دارین برای روز مبادا. اونجا که فک کردین دل تنگ شدین برید بخونیدشون و به یاد بیارید که چقدر با بی‌تفاوتی و بی ارزشی باهاتون برخورد شده درحالی که سزاوارش نبودین. تهشم یه در کونی بزنین به دل تنگیتون و برید خودتونو خفه کنین توخوشی!

از کلمه میخای بگیرم؟ میخای ببرم ؟ میخای بیام؟ میخای بیای ؟و هر فعل پرسشی متنفرم ٫یا انجام بده یا ساکت شو

آره؛ واقعاً خوش تیپید، واقعاً هیکل تون قشنگه، واقعاً بوی خوبی میدید، واقعاً ماشین خوبی سوارید؛ ولی ذات ندارید، معرفت ندارید، دل ندارید؛ این یعنی هیچی ندارید.

00.00

براى آنان كه لايقِ تماشا نبودند، تمامٍ شب را چراغانی كرديم؛ چه اسرافِ زيبايى بود، چه بيدارى تلخى ...

من مثل آنتن آیفونم، اگه برم برنمی‌گردم.

دوستان روابط موفق هیچ رمزو رازی ندارن فقط پسر اون رابطه با عرضه‌س؛ همین.

"بعضى موقع ها دوست دارم با آدما همونجورى رفتار كنم كه باهام رفتار كردن ولى يادم مياد مادرم درست تربيتم کرده "

اگه واقعا آدم خوبيه نگهش دار و قدر داشتنش رو بدون اون بيرون انقدر اوضاع بد شده و همه چى گروعه منفعت طلبیه سو استفاده گرى كه ديگه يه آدم با اصالت و ذات پاک خلييی کم پيدا میشه حتى اكه يكى بهتر هم ديدى گول ظاهرشو نخور چيزى كه دارى بهترينشه راحت از دستش نده.

…

گفت: وقتی می‌بینمش، ‏یادم می‌ره قرار بود دیگه دوستش نداشته باشم.

این تیکه از کتاب ١٩٨۴ از جورج اورول رو به بهترین شکل ممکن منو توصیف میکنه: "من کسی که دوستش داشتم را رها کردم، اتفاقا آدم ساختن و ادامه دادن هستم؛ اما اگر قرار باشد همیشه در حال تلاش کردن برای این باشم که بگویم" من وجود دارم" ترجیح میدهم فراموش شوم..!".

اتفاقا توقع داشته باشید...! توقع داشته باشید احترامی که میذارین بهتون برگرده. توقع داشته باشید جوری که شایسته تون هست باهاتون رفتار بشه! توقع داشته باشید ، جواب خوبی هاتون رو با خوبی بدن! و اگر هر جا احساس کردین، غیر اینه جمع کنید برید! چون هر چه توقع نداشته باشی، هر چه نخوای و نادیده بگیری و بگذری... آدما بیشتر به خودشون حق میدن..!

تو منو از لبه پرتگاه کشیدی بالا و ی بغل محکم بهم دادی بعد با جفت لقد پریدی روی قفسه سینم تا پرت شم پایین