«یک قاب رنگی»

‏من رسما در سنی هستم که از سروصدای غیر ضروری و دوستان بی فایده متنفرم.

‏همیشه میگم "دیگه کاریه که شده" ولی خدایی این چه کاریه که شده آخه

دخترا اینجورین که یهو به خودشون میان میبینن یه دعوای بزرگ راه انداختن درصورتی که تو دلشون فقط یکم توجه میخواستن.

ولی آدم خیلی باید لاشی باشه که واسه چندتا بچه خردسال زنجیر ببافه و آخرش اون زنجیر رو بندازه پشت کوه.

‏وقتی یکی از خواب بیدارم میکنه.(خودم بهش گفته بودم بیدارم کنه)

‏من درحال خفه شدن با تف خودم بدون هیچ دلیلی:

‏بزرگسالی اینطوریه که هرمکانی وارد میشم اولین چیزی که چشمم میبینه صندلیه.

‏نکبت بار ترین پاییزیه که دیدم. بی سرما، بی بارون، خاکستری، الوده، خفه، غم بار، غم بار…

واسه شادی و خنده و عشق و حال همه پایتن بگرد ببین کدوم رفیقت تو ناراحتیات و روزای سختت کنارتن🫶🏻🙂‍↔️

پسرْ خوشگله معنیش پسری نیست که خوشگله! پسر خوشگله یعنی پسرْ جنتلمنه پسرْ باشعوره پسرْ بادرکه پسرْ اَمنه پسرْ مراقبه پسرْ گل بخره پسرْ آقاعه پسرْ بااَدبه پسر بافَهمه پسر مرده!

اینقد پیر شدی؟

با آدمی ازدواج کنید که ساختن خانواده براش محوریت داره هرجایی که بره شوق برگشتن به خونه رو داره به در و دیوار خونه ، رنگ بندی خونه ، بوی خونه اهمیت میده ، زندگی فقط با آدمی حفظ می‌شه که اولویتش خونه‌شه

هرقدر سطح انتظارت از آدم ها پایین‌تر باشه، آسوده تری: از هیچ،به قدرِ هیچ بایدخواست‌و نه‌بیشتر...

این که برای خجالت زده نشدنِ کسی وانمود کنی چیزی رو ندیدی، یکی از عمیق‌ترین و نادرترین درجاتِ شعوره.

آدم ذره ذره به اینکه اتفاقای زندگیشو به هیچکس نگه عادت می‌کنه

آدما یه وقتایی دلتو میشکنن، یه وقتایی همه‌ی باوراتو خراب میکنن. اولیه شاید یکم خاک بشینه روش بشه بعدش یه کاریش کرد. ولی دومی رو هیچکاری نمیشه کرد. هیچوقت باورای کسیو خراب نکنید. شاید بعدش دیگه هیچوقت نتونه هیچکسو باور کنه...

من در حال دلداری دادن به ادمای دورم در حالیکه خودم به فروپاشی رسیدم :

خدایا من واسه روبه‌رو شدن با بنده‌های لاشیت خیلی ساده و بی سیاستم ، لطفاً سر راهم قرارشون نده.