خواهر هری پاتر

و ده بار بیست بار خوردم زمین، و کسی نبود که دستم رو بگیره... چون خودم نمیخواستم که کسی دستم رو بگیره

خیلی سخت گذشت ولی گذشت

بچه ها من انقدر حالم بو بود که حتی یک ساعت نمیت نستم تنها بمونم، کله صبح ساعت ۴ پا میشدم میرفتم دوچرخه سواری، میرفتم میدوییدم، شیفت میرفتم، بعد شیفت دوباره دوچرخه سواری، ۳ تا باشگاه همزمان و بعبارتی داشتم خودم رو پاره میکردم که فقط اون درد رو فراموش کنم :)

این گل و این تبریک، برای سال ۱۴۰۲ بود سالی که حتی هنوز جواب انتخاب رشته ها نیومده بود و من داشتم سخت‌ترین روزای زندگی شحصی‌م‌رو میگذروندم و شب و روز در حال حرف زدن با ع.م بودم، و این آدم شده بود امن‌تریم نقطه ی زندگی من تو تاریک‌ترین روزای زندگیم...

و الان و تو این لحظه، از اون کارا، فقط وسایل مونده که احتمالا طی همین ماه رد میکنمشون بره...

که البته قبلترش هم برای یه کار دیگه هزینه ی زیادی کرده بودم :)

پارسال همین موقعا من با بودجه ی بسیار اندکی که داشتم، رفتم یه کلاسی ثبت‌نام کردم و کلی وسیله خریدم که بتونم ازش کسب و کار خودمو راه بندازم

امشب میخوام قصه بگم 🚶‍♀

مثل یه نشونه بود برام اولین چیزی که چشمم افتاد بهش.

چای عزیزم تا ابد عاشقتم ✨

واقعا از شیرینی و چیزهای شیرین متنفرم 🥲 دلمو زد، اه

👀

نه من آدم هوس بازی نیستم 😅 تنها چیزی که هوس میکنم و گاهی به سرم میزنه میخورم، برگره 😌

نخوری هوس نمیکنی؟

چون این تایم میخوام قند رو هم کاااااامل حذف کنم :)

خدایی یه چیز زیاد و شیرین خیلی حال میده😂 پس پیش به سوی بستنی یزدی

ولی قبلش😅

خلاصه که، اون روتین دو و ورزش قراره از فردا دوباره شروع بشه

اوع! وسیله ای دخیل نیست چه باکلاس😎

تابستون سال‌های ۴۰۲ و ۴۰۳ و ۴۰۴ خیلی جدی ورزش میکرد و دو ی کله‌سحر هرروز جز جدایی ناپذیر زندگیش بود. و کاقعا هم من کسی‌ام که از ورزشایی که تنها میتونی انجام بدی و وسیله‌ای توش دخیل نیست لذت میبرم