🧊

چی میشه که مجبور میشیم از وطن دل بکنیم؟

من تورا دوست داشتم در روزهایی که مسئله ما زنده ماندن بود، نه عاشق بودن.

چه جوانانی،اسماعیل،میبینی؟ چه جوانانی… بسیاری‌شان هنوز صورت عشق را بر سینه نفشرده‌اند.

ری اکت بدید ببینم خوبید همتون🥺

ولی من اولین چیزی که باید بهش جواب پس بدم اون دنیا قلبمه که همیشه پا گذاشتم روش:)

من به چشم‌های بی‌قرارِ تو قول می‌دهم: ریشه‌های ما به آب شاخه‌های ما به آفتاب می‌رسد، ما دوباره سبز می‌شویم!

جامی و بتی و بربطی بر لب کشت این سه را مرا نقد، تورا نسیه بهشت

و درد به مویرگ هایمان رسیده بود اما هنوز لبخند می زدیم.

”پنجره‌ای که بهت آسیب میزنه رو ببند حتی اگر ویو خوبی داشته باشه“.

فقط خواستم بگم با آدمای هم سطح و لول خودتون بگردید که بعدش نه شما ناراحت بشین نه اونا جوگیر.

امروز، آخرین روز ساله 2025 ئه. خواستم بگم بهترین لحظه های 2025 ام اونایی بودن که با تو گذروندم. Send to all

دوست نداشتم مجبور باشم برايشان توضيح بدهم، براى همين ساكت شدم، سيگار كشيدم و به دريا نگاه كردم. ‌-آلبرکامو.

چقدر درس خوندیم چقدر کار کردیم چقدر با‌شعور بودیم چقدر برا پیشرفت جنگیدیم چقدر ورزش کردیم چقدر زحمت کشیدیم آدمای قابلی بودیم و این زندگی حقمون نبود.

بغل کردن واقعا زیباست؛ انگار داری میگی ببین قلبم به قلبت نزدیکه، ببین میشه آروم شد، ببین میشه برای چندلحظه‌ی کوتاهم که شده فراموش کرد، ببین که حواسم بهت هست

تردید دارم. بین این‌که حق دارم ناراحت بشم؛ یا این‌که دارم زیادی سخت می‌گیرم. این‌که باید ساکت بمونم؛ یا وقتشه پرخاش کنم. این‌که باید صبرم رو بیشتر کنم؛ یا بزنم زیر میز. انگار بین درستی و نادرستی همه‌چیز گیر کردم. تُف به این دست‌کاری‌های روانیتون، آدم‌های فریبنده‌ی حق به‌جانب!

امشب برای انسان بودن زیادی آسیب پذیرم؛ کاش درختی، تخته سنگی چیزی بودم.

آدم نهایتا یک بار میتونه کسیو که اذیتش کرده از ته دل ببخشه، از اون به بعد به تعداد دفعاتی که مجبور باشه ببخشتش همونقدر محبتش به اون آدم کم میشه چون بخشیدن به معنی فراموش کردن نیست.

اما عزیزِ من، تو به من بارها نزدیک شدی اما نه به این دلیل ‌که دوستم داشتی؛ تو به من نزدیک می‌شدی چون می‌ترسیدی من دیگر دوستت نداشته باشم.