‌ ᅠּ︠݁۫ ֹྀ تـاࢪټ لـیموᅠ

ممنون عشقم

ㅤㅤㅤادامہ متن

در اواخر قرن نوزدهم، مجلات زنان و تبلیغات به‌تدریج ایده‌ی "𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗒 𝗋𝖾𝗀𝗂𝗆𝖾𝗇" رو ساختن؛ یعنی زیبایی دیگه فقط چیزی که فرد داشت نبود، بلکه چیزی شد که باید هر روز برای اون زمان میزاشت. و اینجا صنعت زیبایی مدرن شروع به شکل گرفتن کرد. در زمان جنگ جهانی اول، شهرنشینی، تغییر نقش زنان، سینما، تئاتر و ظهور ستاره‌های هالیوود، مفهوم چهره‌ی آرایش‌شده رو تغییر دادند. در دهه‌ی ۱۹۲۰، آرایش آشکار دیگر الزاما نشانه‌ی بدی نبود در دیدگاه مردم اون زمان زنان 𝖿𝗅𝖺𝗉𝗉𝖾𝗋 با لب‌های پررنگ، چشم‌های دودی، ابروهای باریک و چهره‌ی مشخص، تصویر جدیدی از زن مدرن ساختن. هالیوود هم این تغییر رو چند برابر کرد. یک زن از این به بعد دیگه فقط قرار نبود زیبا باشه؛ می‌توانست خودش تصویرش رو طراحی کنه. اما اینجا یه تناقص مهم شکل میگیره؛ اینکه آیا این آزادی واقعی بود؟ یا صنعت زیبایی فقط شکل جدیدی از فشار اجتماعی رو به زنان فروخته بود؟ پژوهش‌های تاریخی درباره‌ی زنان جوان و فرهنگ زیبایی نشون میدن که آرایش میتونست به زنان امکان بده هویت مدرن‌تر، مستقل‌تر و متفاوتی برای خود بسازن؛ در عین حال، همین فرهنگ میتونست اونهارو به استانداردهای جدیدی از ظاهر وابسته کنه. در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ ستاره‌ها تبدیل شدن به الگوهای زیبایی. ابروهای مشخص، خط چشم، مژه‌های بلند، پوست بی‌نقص و لب‌های قرمز،تبدیل شدن به معیار های زیبایی در جنگ جهانی دوم هم آرایش، مخصوصا رژ لب، معنای سیاسی و ملی پیدا کرد. میلیون‌ها زن وارد نیروی کار شدن و قدرت خرید بیشتری پیدا کردن. همزمان تبلیغات از زنان میخواستن حتی در کارخانه و محیط کار هم زیبا بنظر برسن. تا بعد از جنگ، بخش بزرگی از زنان آمریکایی از رژ لب استفاده می‌کردند و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میکاپ به بخش تثبیت‌شده‌ای از فرهنگ دخترانه و زنانه تبدیل شده بود. در سال ۱۹۱۲ جنبش حق رأی زنان و بعدتر جنبش‌های فمینیستی، زن ها عمدا از رژ قرمز به عنوان نشانه‌ای از جسارت و سرپیچی از تصویر «زن ساکت و مطیع» استفاده میکردن تا کاملا نشون بدن که اونا زن مطیعی نیستن و دیگه قرار نیست عضو نامرئی جامعه تلقی بشن و ظاهرشون تحت کنترل هنجارهای مردسالارانه باشه. این جامعه مدت ها تلاش کرده بود زن ها، بی صدا باشن و دیده نشن رژ قرمز دقیقا برخلاف اون تصویر بود و چیزی بود که دیده میشد، اعتمادبه نفس میداد و توجه میگرفت حتی برند آرایشی 𝖤𝗅𝗂𝗓𝖺𝖻𝖾𝗍𝗁 𝖠𝗋𝖽𝖾𝗇 هم از این جریان حمایت میکرد و در یکی از راهپیمایی‌های حق رای زنان در نیویورک، به زنان معترض رژ قرمز داد. با وجود اینکه رژ قرمز نمادی برای فمینیست ها شده بود ، بعضی از فمینیست‌ها هم ازش انتقاد کردن. میگفتن صنعت زیبایی داره از این اتفاق سود میبره و سعی دارن کاری کنن زن ها مداوم درباره ی ظاهرشون نگران نگه دارن و ذهنیتی که داشتن این بود که «آیا این واقعا انتخاب خود اون زن هست یا جامعه دوباره داره چیز دیگه ای رو به خانم ها تحمیل میکنه ؟» و همچنین چون تاریخش همیشه شامل همه زنان نبوده و فقط داره تجربه ی زنان سفید پوست رو روایت میکنه و بقیه زنان و مخصوصا زنان سیاه پوست، که گاهی به خاطر آرایش غلیظ بیشتر قضاوت می‌شدن و با کلیشه‌های جنسی مواجه بودن رو شامل نشده. درمورد زنان سیاه‌پوست، صنعت زیبایی رفتار کاملا متفاوتی از خودش نشون میداد. استانداردهای زیبایی در آمریکا اغلب اونهارو. از تصویر «زن زیبا» حذف میکردن؛ در نتیجه سالن‌های زیبایی، مجلات، مسابقات زیبایی و کسب‌وکارهای متعلق به زنان سیاه‌پوست به فضایی برای ساختن تعریف‌های خودشون از زیبایی تبدیل شدن. در دهه های 𝟨𝟢 و 𝟩𝟢 همزمان با جنبش های حقوق مدنی سیاه پوست ها و جنبش «𝖻𝗅𝖺𝖼𝗄 𝗂𝗌 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅» زنان سیاه‌پوست و لاتینا هم رژ قرمز رو به عنوان نماد قدرت و هویت خودشون 𝗋𝖾𝖼𝗅𝖺𝗂𝗆 کردن. در دهه‌ی ۱۹۹۰، زیبایی به سمت ظاهر مینیمال‌تر رفت (پوست طبیعی‌تر، آرایش چشم قهوه ای و رژ لب های کم رنگتر یا نود، ابروهای باریک و ظاهر effortless ) در دهه‌ی ۲۰۰۰ میکاپ تحت‌تأثیر فرهنگ پاپ، ستاره‌های هالیوود و مجلات مد قرار گرفت؛ پوست نسبتا مات، ابروهای بسیار باریک و کمانی، سایه‌های براق و پاستلی، خط چشم مشکی و لب‌های براق از مشخصه‌های اصلی آن بودند. رژلب‌های نود، صورتی و قهوه‌ای روشن همراه با لیپ‌گلاس هم امضای این دوره محسوب میشن. در حال حاضر تنوع میکاپ و خلاقیت ادما بیشتر و بیشتر شده و ینفر میتونه تو یوتوب یا تیک تاک آموزش ببینه که چطور فرم بینی، فک، گونه یا چشمش رو با چند محصول تغییر بده و میکاپ مخصوص چهره ی خودش رو انجام بده

ㅤㅤㅤتاࢪیخچہ میکاپ

انسان‌ها هزاران سال پیش از وجود لوازم آرایشی کارخانه‌ای، از مواد معدنی، گیاهان، خاک‌سرخ، سنگ های رنگی، چربی‌های حیوانی و رنگدانه‌های طبیعی برای تغییر ظاهر بدن استفاده میکردن. در چین باستان، شواهد باستان‌شناختی نشون میده که در حدود ۲۷۰۰ سال پیش، حتی محصولی شبیه کرم صورت از چربی حیوانی و ماده‌ای معدنی ساخته میشده. و همچنین پودر صورت، rouge و آرایش ابروها سابقه‌ای چندصدساله و حتی چند هزارساله دارن؛ شواهد باستان‌شناسی جدید حتی نشون داده‌ان که تولید محصولات آرایشی در دوره‌ی چین باستان به شکل یک صنعت اولیه در میان طبقات ثروتمند در حال شکل‌گیری بوده. در هند روغن‌ها، رنگ‌های گیاهی، حنا، مراقبت از مو و پوست و رنگ‌آمیزی لب‌ها سابقه‌ای بسیار قدیمی دارن. آرایش در اینجا فقط مسئله‌ی ظاهر نبود و با آیین‌های زندگی، سلامت و سنت‌های فرهنگی گره خورده بود. در مصر حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد، مصریان باستان تقریبا یک فرهنگ کامل زیبایی داشتن. مصری ها از کحل برای میکاپ چشم هاشون استفاده میکردند و این فقط برای زیباتر کردن چشم نبود؛ ترکیبات مختلف آن از جمله گالنا و مالاکیت برای آرایش چشم استفاده میشدن و شواهدی از کاربردهای محافظتی آن نیز وجود دارد. کحل در ظرف‌های مخصوص نگهداری میشد و اپلیکاتورهای جداگانه داشتن؛ بعضی از این ست‌ها حتی شامل آینه، موچین، تیغ و وسایل مراقبت شخصی بودن. میکاپ در مصر باستان فقط مخصوص زنان نبود. مردان و زنان هر دو از لوازم آرایشی استفاده میکردن مصریان از رنگدانه‌های قرمز سنگ های رنگی برای لب و گونه و همچنین از حنا نیز استفاده میکردن. روغن‌های معطر برای مراقبت از پوست، مخصوصا در آب‌وهوای خشک و گرم، اهمیت داشتن. یه جورایی چیزی که امروز ما اونو «𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗒 𝗋𝗈𝗎𝗍𝗂𝗇𝖾» می‌دونیم، در اونجا ترکیبی از زیبایی، بهداشت، طب، آیین و جایگاه اجتماعی بود. در یونان و روم، ظاهر بدن به‌شدت با مفهوم نظم، تناسب و جایگاه اجتماعی پیوند خورد. حتی ظرف‌های مخصوص نگهداری لوازم آرایشی در یونان وجود داشتن؛ برای مثال، (𝗉𝗒𝗑𝗂𝗌)ها جعبه‌هایی برای وسایل شخصی و مواد آرایشی بودن و نمونه‌هایی از آن‌ها در مقبره‌های زنان جوان پیدا شدن. پوست روشن، گونه‌های رنگ‌گرفته، ابروهای مرتب و ظاهری کنترل‌شده در دوره‌های مختلف روم محبوب بودن. اما اینجا یک تغییر مهم اتفاق افتاد، زیبایی کم‌کم فقط یک ویژگی شخصی نبود؛ تبدیل شد به بخشی از چیزی که جامعه با عنوان «ظاهر مناسب» از افراد انتظار داشت. و همین موضوع بعدها یکی از مهم‌ترین مسائل در نقد فمینیستی زیبایی شد. در ایران باستان، آرایش و مواد معطر و رنگی سابقه‌ای طولانی دارند و مفهوم «هفت قلم آرایش» در سنت ایرانی بعدها به یک چارچوب شناخته‌شده برای آرایش تبدیل شد. پژوهش‌های تاریخی نشون میدهن که مطالعه‌ی مواد آرایشی ایرانی حتی می‌تواند اطلاعاتی درباره‌ی تجارت، ارتباطات فرهنگی و انتقال سلیقه‌ها میان مناطق مختلف به ما بده. در اروپا در دوره قرون وسطی و با قدرت گرفتن کلیسا ، دیدگاه مردم نسبت به آرایش پیچیده‌تر شد. آرایش میتونست با مفهوم «فریب، غرور پیوند بخورد.» و در اون دوره زنی که آرایش داشت مورد قضاوت شدید عموم مردم قرار میگرفت در دوره‌ی رنسانس، پوست روشن، پیشانی بلند و تضاد میان پوست سفید و لب‌ها و گونه‌های رنگی دوباره به ایده‌آل زیبایی تبدیل شد. و در دوره‌ی الیزابت اول، آرایش صورت حتی به بخشی از تصویر قدرت سلطنتی تبدیل شد. اینجا یک تناقض وجود داشت چون زنی که بیش از حد آرایش میکرد میتونست «مصنوعی» یا «فریبکار» تلقی بشه؛ اما زنی که به اندازه‌ی کافی مطابق استاندارد زیبایی زمانه نبود هم ممکن بود از نظر اجتماعی امتیازاتی رو از دست بده. این موضوع شد یکی از مورد هایی که قرن‌ها بعد، فمینیست‌ها به اون اعتراض کردن. در قرن نوزدهم میکاپ وارد یکی از عجیب‌ترین دوره‌های خودش شد. در فرهنگ ویکتوریاییِ بریتانیا و آمریکا، آرایش آشکار میتونست مبتذل، غیراخلاقی یا حتی مرتبط با زنان «نامحترم» تلقی شود. اما این به معنی بدون‌آرایش بودن زنان نبود. اون خانم‌ها از پودر، آب گل رز، مواد خانگی، رنگدانه‌های طبیعی و روش‌هایی برای سرخ کردن لب و گونه استفاده میکردن؛ فقط قرار بود نتیجه طوری باشد که «طبیعی» به نظر برسه. در آمریکا، حتی در بسیاری از موارد زنان مواد آرایشی رو مخفیانه و با دستورهای خانگی تهیه میکردن. و این دقیقا یک تناقض تاریخی مهم است چون جامعه انتظار داشت یک خانم آرایش نکنه و مطابق میلش رفتار کنه اما همزمان میگفت: زیبا باشه، جوان بنظر برسه، پوستت صاف داشته باشه، لب‌هاش رنگ داشته باشن گونه‌هاش سرخ باشن اما هیچ‌کس نباید بفهمد چطور ( !! )

ㅤㅤㅤ𝖧𝗂𝗌𝗍𝗈𝗋𝗒 𝗈𝖿 𝖬𝖺𝗄𝖾𝗎𝗉 𝖨𝗍 𝗐𝖺𝗌 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗃𝗎𝗌𝗍 𝖺𝖻𝗈𝗎𝗍 𝗅𝗈𝗈𝗄𝗂𝗇𝗀 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅, 𝖨𝗍 𝗌𝗍𝖺𝗋𝗍𝖾𝖽 𝗐𝗂𝗍𝗁 𝖺 𝗅𝗂𝗍𝗍𝗅𝖾 𝖼𝗈𝗅𝗈𝗋, 𝗍𝗁𝖾𝗇 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗆𝖾 𝖺𝗇 𝖺𝗋𝗍 ㅤㅤ ⎯⎯⎯⎯ ི⏝ ཻ ⎯⎯⎯⎯ وقتی که به میکاپ فکر می‌کنیم، احتمالا پلت های رنگی، رژ لب، ریمل و در کل چیزهای رنگی رنگی و مدرن و امروزی به ذهنمون میاد؛ اما پیشینه و داستان میکاپ خیلی قدیمی‌تر از این حرف‌هاست. انسان‌ها هزاران سال پیش، خیلی قبل‌تر از وجود برندها و محصولات آرایشی امروزی، از مواد مختلف برای تغییر و تزئین ظاهر خودشون استفاده میکردن.

5 نفرم میان اینجا 300 شیم؟

چند نفر میان اینجا از 1645 رد شیم ؟

عدد بزارین فور میکنم

چندتا فندقی ناناز بلا میان بشیم1175؟

اگر فور کردید عدد بزارید فور زده میشه ازتون

تلگرافشو ۱٠٠ کنید 🧑‍🩰

همه پیامای و ریکشناتونو خوندم و واقعا بهتون افتخار میکنم که به این موضوع اگاه شدید که نباید درگیر موج های مختلف بشید حد و مرزتون رو تو هر چیزی نگه دارید و زندکی خودتون رو اولویت قرار بدید. تک تک شونو خوندم بانمکا بوج بوجیتون میکنم شبتون بخیر. 🧑‍🩰💋

پیامای مربوط به هیچ گروهی رو هم جواب نمیدم دیگه. من نزاییدمشون که از من توضیح میخوایید. دستتون میرسه بهشون از خودشون توضیح بخوایید، اگر هم که نه به زندگی خودتون برسید ❤️

مخاطب خاصی ندارم به کسی هم توهین نمیکنم.. این حرف خیلی وقت بود تو گلوم گیر کرده بود امیدوارم منظورم خوب رسونده باشن

اینکه من ننه بابای فلان ارتیست نیستم، تو دایره ی اطرافیانش هم نیستم، دستمم بهش نمیرسه، تعصب خاصی هم ندارم رو کسی، یک ادمم این ور دنیا حالا اینکه از سبک اون ادمم خوشم بیاد یا نه به خودم مربوطه، قرار نیست همه چیو راجبش بدونم من حتی همه چیزو راجب ادمایی که جلو چشمم هستن هم نمیدونم خدا هم نیستم که بدونم چه تحفه ایه طرف. اهمیت نمیدم کی چیکار میکنه، همینجوریش زندگی خودمو به سختی هندل میکنم و همین برام کافیه. پس لطفا پا نشید یقه اینو اونو نگیرید. اگر صلاح‌دید شما این بوده که چیزی نامناسبه دنبالش نکنید وقتتونو براش تلف نکنید برید پی چیزی که دوسش دارید و براتون مناسبه. نفرت پراکنی دعوا تعصب و و و و همه این چیزا قرار نیست به شما کمکی کنه و تاثیری روی اون ادم بزاره. اون ادم همین حینی که شما بحث میکنی داره برای ایندش قدم بر میداره و موفق تر میشه ولی شما وقتتونو سر همچین چیزی پوچ میکنید، پنج سال دیگه اینا بهتون کمکی نمیکنن. به فکر زندگی خودتون باشید یه قدم برای موفقیت خودتون بردارید که حداقل خروجی داشته باشه این اتلاف انرژی. و هرچیزی که میبینید چه خوب چه بد باور نکنید چند نفرتون جمله میمیرم بی تو رو شنیدید و چقدرش راست بوده؟ قدر تک تک ثانیه هاتون رو بدونید حتی اگه میگی زندگیم مزخرفه. اگه مزخرفه، بدترش نکن با همچین دایره ای، دورتو با چیزایی که خوشحالت میکنن پر کن و برا موفقیتت تلاش کن. بزار تو بشی اون آدم نمونه و خوبی که یک دنیا میخوان ببیننش و ازش الگو بگیرن اشکالش چیه؟ اگر چیزی نظر شخصیتونه بزارید شخصی بمونه دلیلی برای بروزش نیست، با نفرت پراکنی بهم پریدن و دعوا چیزی تو دنیا درست نمیشه این دنیا به عشق و محبت بیشتری نیاز داره و کثیف تر از این حرفاست. با حرفاتون کسیو تحت فشار نزارید که مقصر چیزی نیست وگرنه چه فرقی با همه اون ادمای دیوانه که هیتشون میکنید دارید؟

من فقط یک چیز میدونم

از شماها نه ها اموزش پروش کشورم

اینا هرچی توی سوشال مدیا میشنون رو قبول می‌کنن و مثل موج سوارش میشن

https://t.me/lemntx/13691 ولشون کن منم حوصله ندارم جواب اینارو بدم

سنا بیخیال جدن به کیرمم نیست کی چه غلطی میکنه تو زندگیش، زندگی خودشه به من چه

حوصلم سر رفته و میزانی عصبی هستم