The end

سکوت کم‌کم پاسخ من به سؤال‌هایی شد که هیچ‌وقت از روی مهربانی پرسیده نشده بودند

مرد واقعی باباته نه پسر‌بچه ای که منتظره تو بهش پیام بدی

وقتی دیوونه اید و ازتهران یهو میرید چالوس زنده باد جمع دخترونه و تصمیمای یهوییمون

کارام آتیشه خودم بهمن ماهی

بالا بری پایین بیای، غمی که امروز به کسی دادی غم فردای خودته

باخت برا من معنا نداره، من جون میگیرم با شکستن

دلم خونه، از اون شبا که کم میارم،‌ میشینم لبه بالکن و از خدا میپرسم چرا، اشک میریزم و تهش خودمو تو آینه میبینم و میگم چقدر حیفم اخلاقمو چک میکنم و میفهمم چقد با درکم و مهربونم و حتی بخشندم و باز هم اشک و گفتن ای کاش ها..