Siuki

خودمو میگم

عکاس احمق

قلت عملایی مو ب روم نیارین

ببخشید اسهال*

اسحال بودم وگرنه که مدفوعم رو هم بهتون نشون میدادم

خواهش میکنم

مرسی که ریدنتم با ما به اشتراک میذاری خیلی نگران بودیم🌹

در پاسخ این پیام نوشت: نکنه بعدش میخوای برامون زرشک پلو با مرغ درست کنی و بعدش مدیتیشن کنی و بهمون بگی ایموجی مخفیو پیدا کنیم؟

چقدر همه چیز تو کانالت رتدومه انگار یه کاسه ابدوغ خیار دستم گرفتمو و رفتم مصاحبه کاری🌹

متاسفانه امروز ظهور نکرد

تا کاسه دوغ خویش باشد پیشم ولله ک به انگبین کس نیندیشم

من موقع عکاسی بچه ها خیلی فکر نمیکنم ک چی میخوام بگیرم و پیش زمینه ای ندارم برای اون چیزی ک دیدم و فکر کردم تارگت خوبی بوده ن واقن اکثر جاها اون حس اولیه و دید سینماتیکی ک سعی کردم توی خودم بوجود بیارم طوری ک حس کنم و ب طوری متوجه این بشم ک الان دقیقا همون لحظس صالح باید ثبتش کنی و بیشتر غریزیه تا فکر از پیش تایین شده و خب حس خاصی ندارم در واقع اون عکسی ک میگیرم رو خیلی بهش فکر نمیکنم ک قراره چی در بیاد یا تو ادیت قراره چ بلاسرش بیارم ولی … خود فرایند عکاسی کردن از دقیقا تایمی ک از خواب بیدار میشم و اون قهوه ای ک شروع میکنم ب درست کردن و خوردن تا اون قدم زدن ک نقطه کلیدیس چون باید سوژه رو در یابی ،تا لحظه ای ک سیگاری دود میکنم و اهنگی ک شاید تو گوشمه و حتی وقتی ک دارم میرم خونه و عکاسی تموم شده ، باز هم ب همون اندازه ای ارزمشندن تموم این ها ک خود بالا اوردن دوربین و شات زدن ارزشمنده و خب بیشتر سعی کردم توی عکاسی طوری ببینم ک معمولا مواقع روزمره دیگ نمیبینم و حتی اینم خودش ب تنهایی خیلی مساله بزرگیه برام چون دقیقا این یک جور دیگ دیدنه باعث میشه توی روزمره هم همونقد متفاوت ببینم دنیای پیرامونمو و همه اینا یک طرف ارتباطی ک با مردمی ک سوژه هاتن و باهاشون صحبت میکنی یک طرف دیگ ، بهترین قسمت هاشم اونجاست ک طرف حرفی برای گفتن داره یا یکم مسن تره و حرفاش بوی اون قدیم ارمانی رومیده و اون سیر زندگی که داشته و این ها همه در کنارهم عکاسی رو برام قابل تحمل میکنه