مُنَجَّف

چو زایشگاه او را سجده می‌آرند اهل دین چه جای عیب اگر بر مرقدش خوانند یزدانش

معنی

گرد حرم دویده ام؛ صفا و مروه دیده ام؛ هیچ کجا برای من کربُ‌بَلا نمی‌شود…

عزیز مصر نه بلکه عزیز جانِ ایرانی که تو ابن الرّضایی و ولیِّ عهد سلطانی مراد از باب تو جوید گدای ارض طوس اینجا جوادی و ره جودت ز پیش از حرف میدانی

مُنَجَّف

ای یادِ تو شاه نامه ی من.. زُلف تو سیاه نامه ی من

معنی

به چشم‌روشنی من شبی بیا و ببین سیاه زلف تو شد لیلة الرغائب من…

مُنَجَّف

رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد ما به قربان تو رفتیم و همان‌جا ماندیم…

عشق بازی می‌کنم با نام او…

از بس که مستجار تو را جار می‌زند خواندیم مَستِ جار همین مُستجار را…

دور سر تو گشته ام اندر طواف حج این بار چندم است که تکرار می‌کنم…

مُنَجَّف

طوف سرت به شیوه‌ی حجاج جایز است پس واجب است سر بتراشم برای تو…

العتبة الحسنیه المقدسه

وَ بِکُم یُنَزِّلُ الغَیث

رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ

•مقصود تویی؛ کعبه و بتخانه بهانه است•

۱۱۰

خدا الله، او بنده ولی حرفم دقیق اینجاست مگر اهل یقین دارند از این تردید بالاتر؟!

مادر به اشک روضه مرا داده‌است شیر در شیرم آب کرده ولی سود با من است

معنی

خدایا تر مکن اندازه مویی سر مارا ز بارانی که از خمخانه حیدر نمی‌آید

غیر از شما کسی دلمان را نگه نداشت ای بچه های فاطمه ما با شما خوشیم…

مجید تال

خبر سوختنم را برسانید نجف مگر از ناحیه‌ی شاه دعایی برسد

مرد مرداست پسرت مرهم درداست پسرت شفای امروز همه شافع فرداست پسرت

شهادت حضرت امّ‌البنین سلام‌الله‌علیها

امّید وصال زنده‌ام کرد کوری ِدو دیده‌ی اعادیک