Charlie Brown 🤎

https://t.me/the_peanuts_1/10260 سلام تا اونجا که می دونم روانکاو ها خواب ها رو همراه با مصاحبه آنالیز می کنن( شرایط و گذشته زندگی فرد). اما اینجوری که به ذهنم می رسه دیوار ها یا ساختمون‌ خونتون که فکر می کنی خوب می شناسیش خودِ تو هستی و کشف راهرو ها، در، اتاق و فضای جدید بازتاب مواجهه تو در خواب و بی توجهی تو در بیداری با بخش های ناشناخته ( آدم هایی که توی خواب دیدی) خودته. خواب می گه خونه‌ی درونت بزرگتر از اون چیزیه که فکر می کنی... میل، ترس، استعداد، فرصت، مخصوصا چیزی که درون خودت سرکوبش کردی... یک سوال که شاید بخوای بهش فکر کنی از دیدن اون آدم ها چه احساسی داشتی یا تورو یاد چه کسی می نداختن‌ یا توی مکان ناشناخته ای ( ناهشیار) که پا گذاشتی چیزی از ساختمون خونتون‌ توی مکان ناشناخته نبود؟ یک شیء مثلا...

برای ختم جلسه هم می گفت : بمون خونه به داداشات برس وقت برای این خریت ها زیاده . اتفاقا زمان به قدری زود می گذره و گذران عمر عجیب دست و پا گریخته ست که تجربیات ما در این سن در آینده نه چندان دور بهمون کمک می‌کنه وارد هر رابطه ای شدن رو به رو شدن با پسر یا دختر خاصی نیست که هدفش و داریم یک نوع خودشناسی که خودت را بشناسی و دریابی خودت رو دریابی چه ترومایی درونت زنده س چطور میشه حلش کرد فارغ از هر گونه ارتباط های مختلف که تو رابطه تجربه می کنی اعم از خاطرات و اولین خنده ها اولین قرار ها اولین دعوا ها و اولین تجربه لب گرفتن از آدمی که میتونی بهش تکیه کنی و جهان درونت رو بسازی رابطه هم غم هم شیرین هم تلخ هم بعضی جاها ترش.... وقت برای به اصطلاح برادرات که گفت وقت زیاده احتمالا نه انقد زود میگذره که باورت نمیشه همین حالِ همین الان که بیست سالته نه سی و اندی سالت شد بخوای تجربیات بیست ها را داشته باشی...

دیشب خواب می دیدم یک سری جاها و راه های جدید و مخفیانه توی ساختمونمون هست که خودش یک محیط و فضای خیلی بزرگی رو شامل می شه و آدم هایی هم داخلشون زندگی می کنن بعد همش می گفتم چطور نفهمیده بودم این همچین دری هم وجود داره یا همچین جایی هم هست و ندیده بودم چطور یا این آدم ها کجان دقیقا همسایه مونم !!! آره خلاصه 🦦 فکر کنم باید پی این قضیه رو بگیرم

مردن مقابل کدوم گلوله ارزش داره ؟

اما خب امروز خیلی به یک جمله فکر کردم : آدم در چهل سالگی از گلوله ای می میره که در بیست سالگی شلیک کرده .

نوشته بود : هیچگاه بزرگسالی را چنین وحشتناک نمی‌دانستم.. برای اندکی شادی به اندازه دریاها گریستن، برای ذره‌ای امید زندگی را زیر و رو کردن و برای عشق از تمام خود گذشتن... ترس از آینده‌ای که نیامده فرار از کنونی که درست نمی‌شود و گذشته‌ای که دنبالمان افتاده تا پیرمان کند .

حالا شاید بپرسید چرا عقلم رو می دم دست یک الف بچه ؟ باید بگم‌نمی دونم حقیقتا .

برای ختم جلسه هم می گفت : بمون خونه به داداشات برس وقت برای این خریت ها زیاده .

واحد پول ابوالفضل غذاست . امروز بردمش بیرون که باهاش درددل کنم و ازش مشورت بگیرم هزینه اش شد یک وعده شام و نوشیدنی عصرونه بهم می گفت : ببین کوثر عشق توسط هورمونی ترشح می شه به اسم سروتونین که بعد از دو سال ممکنه این احساس و ترشحات عادی سازی شه یعنی تو بعد دو سال طرفت رو تحمل می کنی فقط حس خوب توسط چیزی بوجود میاد به اسم دوپامین که مثل دراگ زدنه و فکر کن یک جایی این دراگ زدن دیگه جواب نده و تو هی دوزت رو ببری بالا و تهش چی‌می شه ؟ یک وابستگی افراطی و بی پایه و اساس . تو هم یک دختر بالغی هستی دیگه از نظر شناسنامه ای البته به همین خاطر می گم فعلا کاری انجام نده بذار یک ۳۰ ۴۰ سال دیگه اون موقع تصمیمی عاقلانه می تونی بگیری که پخته شدی .

بیشتر از یک ماه پیش مادربزرگم یک خانم عطار آورد خونه مون با کلی سفارش و وسواس گفت موهای قشنگ نوه من رو حنا کن :) اون روز یادم نمی ره چه قدر حواسش به موهام بود هی می گفت : مواظب فر موهای ناز نوه من باشی ها حاج خانوم :))) 😂🩷 قربونش برم

وای خیلی سوال بامزه ای بود :) 😂

در پاسخ این پیام نوشت: موهات خوبن؟ ازشون خوب مراقبت میکنی؟

گوجه سبز با نمک خوشمزه می شه این وسط یادم اومد بهتون بگم امتحان کنید .

یک ساعت هایی از روز و شب دلم می خواد ابوالفضل رو مثل چی با مشت و کتک از بالکن بندازمش پایین بعد آتیشش بزنم . شاید فکر کنید حتما کار رو اعصابی می کنه ولی نه فقط یک گوشه نشسته نفسش رو می کشه همین .

راست می گفت خیلی بچه م هنوز تصورات ساده انگارانه ام باعث شد خیلی دیر یک سری چیز هارو بفهمم .

آدم ها دیگه از دست استیکر های من در امان نیستند ☝🏻 گارد گوشی مادربزرگم استیکر چسبوندم الان هم با جیغ گوشی ابوالفضل رو گرفتم چسبوندم 😌🐹

فاطمه نوشت واسم : درست فکر کردن نیاز به ظرافت زیادی داره .