Create w/ Hoor

موهامو بلند کردم و تصوری که از خودم دارم 🤡

#پیشنهاد بعدی

#پیشنهاد

نمی‌دونم فقط منم یا بقیه بچه‌های tech یا دیزاین هم این حس رو دارید که هرچی داریم پیش می‌ریم انقدر که توی کامیونیتی‌های خودمون با افراد شبیه به خودمون در ارتباط بودیم، لایه‌ی همدلی و اصن ایده‌پردازیمون با جامعه‌ی کم‌تر techی خیلی کمتر شده. این زنگ خطره به نظر من. چندتا موضوع باز می‌کنه: - داریم لایه‌ای رو نمی‌بینیم که درصد زیادی از جامعه رو پوشش می‌ده و احتمالا کسبوکارو حل مسئله‌و پولو ایده‌های جدیدی که داریم خلق می‌کنیم خیلی وابسته‌ست به اون محیط. - توی خودمون رشد قارچی‌ای می‌کنیم که با واقعیت اون بیرون زیاد همخونی‌ای نداره. حالا که دارم بیشتر در موردش فکر می‌کنم، احتمالا این موضوع برای منه صرفا که دایره‌ی ارتباطی متنوعم این روزا کم‌تر شده. البته این شانس و این تنوع ارتباطی رو شاید خیلیامون نداشته باشیم و نیاز داره که با هوشیاری و آگاهانه خودمون فکری براش بکنیم و این diversity رو بالا ببریم. پیشنهادی دارید؟

فیدبک‌های «خوب» رو دریغ نکنیم از آدما. همچنان که فیدبک‌های «منفی/جای کار داره» به نظرمون بیشتر میاد و دوست داریم بیشتر ابرازشون کنیم. دلیلشم اینه که این فیدبک‌های خوب موتور محرکه‌ی آدم‌هان و این روزها همین که زنده‌اییم و داریم ادامه می‌دیم خودش کُلیه و جای افتخار داره. پس همراهی کنیم همدیگه رو این روز‌ها. با وجود این همه چیزهای زشت، سخته تمرکز کردن روی موارد زیبا. ولی خب ادامه دادن این مدلی برای همه‌مون راحت‌تر می‌شه.

یه یوزکیس جالب برای Shaderهایی که اخیرا توی ابزارای دیزاین ترند شدن

اینو کی داره می‌گه؟ همونی که منبع تمامی یوآی‌های تولیدی ایجنت‌هاست.

به هذیون‌گویی افتادم. اینا رو من بهش می‌گم تفکرات حمومی! معمولا در رنجو اضطراب سراغم میان، برای ندیدن عدم تواناییم و پوشوندنو حل نکردن مسائل جاریم! وقت تراپیه. [چشم ارباب اونم تو این وضع اقتصادی] :))

ماها برای انتشار افکارمون نیازمند اصطلاحا articulate کردن هستیم. یعنی جوری که بتونیم از طریق مدیوم متن، صدا، حرکات و ...پیام رو برسونیم. و خیلی وقتا چیزی که فکر می‌کردیم با چیزی که به پیام تبدیل شد، متفاوت شده. و خیلی وقتا هم این مدیوم‌ها کمک کردن به فکر کردنمون، یعنی اون فکر رو بهبود دادن. اما اگه لایه‌ی ترنسلیشن این فکر دچار دخالت بشه، چه اتفاقی میوفته؟ مفاهیم جبرو اختیارو برام بالا میاره، البته که همین الان هم در یک جبر حیطه‌شده‌ای اختیار اندکی داریم. اگه این اتفاق بیوفته چی؟

توی زندگی روزمه سطح manipulationی که از محصولات دیجیتال و رسانه دریافت می‌کنیم رو بهش اذعان داریم. داشتم به این فکر می‌کردم اگه یه روزی، در لایه‌ی فکر کردن، جایی که نجواها توی مغزمون دارن زمزمه می‌شن، دخالت بشه چه اتفاقی میوفته؟ البته که همین الان هم تحت تاثیر لایه بیرونی هست اما اگه این موضوع درونی‌تر بشه، احتمالا آسیب‌های زیادی داره و احتمالاً بتونه در سطح روان، درمان‌هایی رو هم انجام بده!

«عیعای می‌تونه جای مادر رو بگیره؟» جواب این سؤال ممکنه اهمیتی نداشته باشه یا حتی طرح این سؤال احمقانه باشه. اما نمی‌دونم چرا انقدر افکار متفاوتی رو بالا اورد برام! انگار دست می‌ذاره روی ریشه‌ایی‌ترینو احساسی‌ترین موضوعات یه انسان. شایدم فقط برای من اینطوره، شایدم پیش خودتون فکر کنید چیزی زدم!

یکی از جذابیت‌هایی که تشکیل این کامیونیتی با این اسپرینتاش برای خودم شخصا داره اینه که ما به دور از هیاهوی سوشال‌ها واقعا داریم تست می‌کنیم. واقعا داریم مهارتامونو آپدیت می‌کنیم. بدون اینکه درگیر overthinking در مورد «جایگزین شدن با AI» یا «نه فلن خبری هم نیست» بشیم. یه دیسیپلینی رو این بستر Lab براتون فراهم کرده که احتمالا کمتر جایی دیده باشید یا تجربه کرده باشید. محیطی که برای همه یادگیری داره. و هر اسپرینت این موضوع داره پربارتر از قبل می‌شه. امروز، روز آخر ثبت‌نامه و فقط ۲ ظرفیت باقی مونده. می‌بینمتون. برای دولوپرا هم بفرستید این فرصت رو.

فردا آخرین فرصته

از دوستان کسی وردپرس‌کاره؟ 👀 یکی از مجموعه‌های معتبر همکار دنبال نیروی وردپرسه. لازم نیست تو همه‌ی زمینه‌ها فوق‌العاده باشید، سطح متوسط هم مدنظرشونه. مسئولیت‌ها: 🔹 نگهداری و توسعه سایت وردپرسی ملی‌پیامک 🔹 رفع باگ‌ها و خطاهای فنی سایت 🔹 بررسی Logهای وردپرس و شناسایی Root Cause مشکلات 🔹 توسعه و بهینه‌سازی افزونه‌های وردپرس 🔹 توسعه پلاگین‌های پیامکی اختصاصی 🔹 توسعه لندینگ‌پیج‌های موردنیاز تیم مارکتینگ و سئو 🔹 پیاده‌سازی طرح‌های Figma به صفحات Responsive 🔹 به‌روزرسانی WordPress Core، قالب‌ها و افزونه‌ها 🔹 ایجاد و نگهداری محیط Development و Staging 🔹 انجام تست‌های لازم پیش از Deploy روی Production 🔹 مدیریت تغییرات از طریق Git و GitHub 🔹 بررسی و رفع مشکلات Technical SEO 🔹 همکاری با مدیر سئو برای رفع خطاهای Search Console 🔹 بهبود سرعت، Performance و Core Web Vitals سایت 🔹 رعایت اصول امنیت وردپرس و Secure Coding 🔹 اجرای تسک‌ها و Sprintها در Deadlineهای مشخص‌شده مهارت‌های ضروری: 🔹 تسلط به HTML، CSS، JavaScript، PHP، WordPress، Bootstrap، Tailwind و MySQL 🔹 آشنایی با WordPress Hooks، Actions، Filters، WordPress REST API و React 🔹 توانایی توسعه Plugin و Theme 🔹 توانایی Debugging و رفع خطاهای برنامه‌نویسی 🔹 آشنایی با Figma و Responsive Design مهارت‌هایی که مزیت محسوب می‌شن: 🔹 تجربه‌ی توسعه افزونه‌های WooCommerce 🔹 تجربه‌ی توسعه افزونه‌ی OTP یا SMS 🔹 آشنایی با Composer، WP-CLI، Docker، Cloudflare، Linux، Lighthouse و PageSpeed Insights 🔹 تجربه‌ی کار با Search Console اگه خودتون یا کسی رو می‌شناسید، بگید تو کامنت یا پیوی تا معرفی کنم 🙌

شروع کردم می‌تونید جوین شید

با توجه به ری‌اکتا پایه‌ایید. از ۹ تا ۱۱ امروز برقا می‌ره. ولی خب ۱۱ برگزارش می‌کنم این مدل جدید رو. می‌بینمتون. Design Update // Watch Party: https://meet.google.com/zcc-vrny-afe

فصل بعدی دورهمی‌های Design Update رو به این مدل می‌خوام تغییر بدم که بشینیم با همدیگه یک موضوع رو تماشا کنیم و لابه‌لاش هم گپ بزنیم باهم. مثلا می‌تونیم ویدئوهای بدرد بخور Y combinator رو ببینم باهم و چیزای مشابه مرتبط دیگه مربوط به دیزاین. یه ویدئو نیم‌ساعت تا ۱ ساعته با گپامون بینش یا بعدش می‌شه حدودا ۱ ساعت اینا. اینطوری روی یه موضوع واحد متمرکز‌تریم و یادگیری عمیق‌تری هم داریم. اون لیست بوکمارکامون هم خط می‌خوره کم‌کم. شما هم می‌تونید پیشنهاد بدید. پایه‌ایید؟ با قلب یا دیسلایک بهم بگید لطفا.

تحتِ‌فشارترین روزهای عمرمونو سپری می‌کنیم. همه از آینده‌ی هولناک چند ماه پیش‌رو آگاهیم. یه جورایی هم خرد جمعیمون داره این رو بهمون هشدار می‌ده و هم وضعیت اقتصادی فعلی. واقعیت اینه احتمالا داریم برای شانس موفقیت ۱ هزارم درصد می‌جنگیمو زنده می‌مونیم. این روزا اون قوه‌ی سناریوسازم که همه‌چی رو پیش‌بینی می‌کنه و غصه‌ی فردا رو امروز می‌خوره هم کم اورده دیگه و دسته‌دسته موهام می‌ریزه. اضطراب وجودمو گرفته، تنها چاره‌ای که دارم حرف بزنم و مقداری خالی بشم. ببخشید دیگه سیبل امروز شمائید! من اکثر وقتا بدبینم ولی امیدوارم. یعنی با بدبینی مسیر امیدواری رو طی می‌کنم. نمی‌دونم متوجه حرفم می‌شید یا نه. به قول یه فامیلمون چاره‌ای هم نیست. اما خب امید واهی داشتن هم اتلاف وقته. مگه اصن در وضعیت کنونی چاره‌ای جز اتلاف وقتم داریم؟ آخرین انگشتامون داره از لبه‌ی پرتگاه جدا می‌شه. شاید مثل همیشه به قول بابام به مو برسه ولی پاره نشه. امیدوارم.

ارز این روزای آدمیزاد «زمان»ـه.

تست کنم شاید جواب داد 👀