𝒀𝒂𝒓𝒊𝒎 𝒌𝒂𝒍𝒂𝒏 𝒂ş𝒌𝒍𝒂𝒓🖤

خودمان را گول نزنیم میگوییم فراموش کردیم، میگوییم گور پدر دنیا و هر چه دارد و ندارد، بلوف میزنیم .. هر بار که بشنویم، ببینیم، میسوزیم حالا یا از عشق یا از کینه یا از غصه ......

یازمیشدی: هنگام رفتن جان از بدن گویید هر نوعی سخن؛ من خود به چشم خویشتن،دیدم که جانم میرود...

اگر اؤلوم، بیز گؤروشمه‌دن اؤنجه سوراغیمی توتسا، سنی چوخ گؤرمک ایسته‌دیییمی اونوتما.‌.....

من حالم خوب نیست، هیچوقت خوب نیست، وقت‌هایی که میگم میخندم هم خوب نیستم، دست خودم نیست خوب نیستم،همیشه ناراحتم، همیشه بغض دارم  همیشه خفه خونم، همیشه همینم، وقت‌هایی که ناراحتم سعی نمیکنم خودم رو خوب کنم و با آهنگ گوش دادن و مرور خاطرات فقط خودم رو ساکت میکنم و تغییری تو حالم ایجاد نمیکنه، من همینم، همیشه وضعم همینه، نمیدونم شاید خو گرفتم با این وضعیت و عادت کردم بهش و امیدی به خوب بودن ندارم.

🫠🫠

🫠🫠

جایی را ترک کردم که در آن خوشحال نبودم و ترک آنجا نیز مرا خوشحال نکرد، اما می‌دانستم، انسان در مکانی که بیمار شده هرگز درمان نمی‌شود

Dərdimə dərmanım özüm olmadım، Gülmək istədim də, gülə bilmədim. Hamı məni xoşbəxt sanırdı guya، Mən isə içimdə səssizcə öldüm…

هر وقت یکی ازم میپرسه خوبی؟نمیتونم ریسک کنم بگم نه نیستم ، چون اون میپرسه چرا و من توضیحی ندارم بهش بدم.

تورپاغین آلتیندا یاتان اوچون دارێخماق، قلبین هئچ باغلانمایان یاراسیدیر...

گاهی فکر می‌کنم ما آدم‌ها بیشتر از اینکه زندگی کنیم، داریم با تکه‌های باقی‌مونده‌ی خودمون کنار میایم. با آدم‌هایی که رفتن و هنوز جایی از قلب‌مون موندن، با حرف‌هایی که هیچ‌وقت گفته نشدن، با زخم‌هایی که یاد گرفتیم پشت لبخند پنهون‌شون کنیم. و با این حال، هر صبح دوباره بیدار می‌شیم. دوباره امیدوار می‌شیم، دوباره دل می‌بندیم، دوباره برای چیزهایی که دوستشون داریم می‌جنگیم. شاید معنای زندگی همین نباشه که همه‌چیز درست بشه؛ شاید این باشه با تمام کمبودها و فقدان‌ها، هنوز دلیلی برای ادامه پیدا کنیم. هنوز جایی درون‌مون چیزی بگه باز هم ادامه بده، هنوز زندگی تموم نشده.