Farsikabbalah

مربوط به متوسطه ۸

ستون اول از راست-سطوح روح ستون دوم -سفیروت ستون سوم-جهان ها(عولاموت) پنج عولام(جهان) وجود داردکه هر کدام دارای 5 پارصوف می باشد و هر پارصوف از 5 سفیرا اصلی(کتر-حخما-بینا-زرآنپین-ملخوت) تشکیل شده است. 5x5x5=125

مربوط به قسمت ۷ متوسطه

بحینوت (בחינות)؛ چهار مرحلهٔ شکل‌گیری میل در کابالا در کابالا، بحینوت (בחינות) یا چهار مرحلهٔ تکامل میل توضیح می‌دهند که چگونه نور مستقیم (אור ישר) به‌تدریج میل به دریافت را در مخلوق ایجاد می‌کند. تمام ساختارهای معنوی، از سفیروت و پارصوفیم گرفته تا جهان‌های روحانی، بر پایهٔ این چهار مرحله بنا شده‌اند. پیش از آغاز در ابتدا فقط دو چیز وجود دارد: نور (אור) = میل به بخشیدن کِلی(ظرف) (כלי) = میل به دریافت اما کِلی از همان ابتدا کامل نیست و باید طی چهار مرحله رشد کند. ۰. بحینات شورش (בחינת שורש) — کِتِر (כתר) هنوز مخلوقی وجود ندارد. فقط خواست خالق برای بخشیدن وجود دارد و هنوز هیچ میل مستقلی شکل نگرفته است. کلیدواژه: بخشش مطلق ۱. بحینا الف (בחינה א) — حُخما (חכמה) نور، اولین میل به دریافت را ایجاد می‌کند. مخلوق برای نخستین بار نور را به‌طور کامل دریافت می‌کند، اما این میل هنوز از خودش نیست؛ بلکه نتیجهٔ تأثیر نور است. دریافت وابسته ۲. بحینا بت (בחינה ב) — بینا (בינה) مخلوق متوجه تفاوت خود با خالق می‌شود؛ خالق فقط می‌بخشد اما او فقط دریافت می‌کند. بنابراین تصمیم می‌گیرد دریافت را متوقف کند و مانند خالق بخشنده شود. میل به بخشش ۳. بحینا گیمل (בחינה ג) — زِعیر اَنپین (זעיר אנפין) مخلوق درمی‌یابد که اگر هیچ نوری دریافت نکند، نمی‌تواند خواست خالق را محقق سازد. پس تصمیم می‌گیرد فقط به اندازه‌ای دریافت کند که باعث خشنودی دهنده شود. دریافت برای بخشیدن ۴. بحینا دالت (בחינה ד) — مَلخوت (מלכות) در این مرحله میل به دریافت کاملاً مستقل می‌شود. مخلوق خواهان تمام نور است، اما هم‌زمان تفاوت خود با خالق را درک می‌کند. همین آگاهی زمینه‌ساز صیمصوم (צמצום א) یا انقباض اول می‌شود؛ جایی که مَلخوت تصمیم می‌گیرد دیگر برای خود دریافت نکند.

مربوط به قسمت ۷ متوسطه

وسیله‌ای که سالکان آن را برمی‌خیزند و به عالم عرفانی وارد می‌شوند مرکاوا (Merkava — ارابه-מֶרְכָּבָה) نام دارد. و هنر کار با آن را «کار در ارابه» (مَعَسِه مرکاوا —מעשה מרכבה) می خوانند. از این رو بسیار معنادار است که در کتاب مقدس می‌گوید: «ارابه‌اش چون گردباد (سوفاه-סוּפָה) است» (اشعیاء ۶۶:۱۵). این نشان می‌دهد که گردباد_سوفاه چون ارابه‌ای عمل می‌کند و انسان را به قلمرو عرفانی می‌برد. این باد نیرویی است که انسان را فراتر از حد عادی به عالم ماورایی می‌رساند. سفر یتزیراه-فصل اول

از خالق تا مخلوق آنچه از بالا به پایین رخ می‌دهد، به این ترتیب است: ۱. چهار مرحلهٔ نور مستقیم (بحینوت) ۲. پیدایش عالَم اِین‌سوف (بی‌نهایت) ۳. صیمصوم الف (محدودسازی نخست) ۴. پیدایش عالَم آدم کَدمون (ا.ک.) ۵. صیمصوم بت (محدودسازی دوم) ۶. شکستن ظروف (شویرات هَکِلیم) ۷. آفرینش عوالم: آتسیلوت، بریا، یِتصیراه، آسیا ۸. آفرینش روح آدم هاریشون (انسان نخستین) ۹. شکستن روح آدم به اجزاء ۱۰. فرود آمدن این اجزاء به عالَم ما ۱۱. رشد و تکامل ارواح از طریق فرود به عالَم ما، تا وضعیت کنونی ما

او سه حرف از میانِ حروفِ بنیادی برگزید [در رازِ سه مادر: الف (אָלֶף)، میم (מֵם)، شین (שִׁין)] و آن‌ها را در نامِ بزرگِ خود نهاد و با آن‌ها شش سویِ عالَم را مُهر کرد. پنجم: «بالا» را مُهر کرد و رویِ خود را به سوی بالا گرداند و آن را با یود–هِه–واو (יהו) مُهر کرد. ششم: «پایین» را مُهر کرد و رویِ خود را به سوی پایین گرداند و آن را با هِه–یود–واو (היו) مُهر کرد. هفتم: «شرق» را مُهر کرد و رویِ خود را مستقیم به پیش گرداند و آن را با واو–یود–هِه (ויה) مُهر کرد. هشتم: «غرب» را مُهر کرد و رویِ خود را به پشتِ سر گرداند و آن را با واو–هِه–یود (והי) مُهر کرد. نهم: «جنوب» را مُهر کرد و رویِ خود را به راست گرداند و آن را با یود–واو–هِه (יוה) مُهر کرد. دهم: «شمال» را مُهر کرد و رویِ خود را به چپ گرداند و آن را با هِه–واو–یود (הוי) مُهر کرد. سفر یتزیراه-فصل اول

به امید خدا به زودی…