"5280"

احساس میکنم کم کم دارم به هیچ تبدیل میشم درحالی که دارم تلاش میکنم همه چیز باشم.

من نمیتونم نمیتونم بهت بفهمونم چی تو دلم داره میگذره حتی نمیتونم برای خودم توضیح بدم:)

گاهی باید همه‌ چیزو رها کنی و فقط نگاه کنی.

یادت باشه خراب شدن یه رابطه تقصیر دو نفره، پس تقصیر اون و مامانشه که اینطوری تربیتش کرده و تو کار اشتباهی نکردی.

بقیه رو میخوام چکار، تو محکم‌تر بغلم کن.

به دل بگیر که آدم‌ها هیچ حرفشون رو بی ‌دلیل نمیزنن، هیچ حرفی از دهن اتفاقی بیرون نمیپره، یا برنامه ریزی شده، یا مدت‌ها بهش فکر کرده، حالا اختیار دهنش رو از دست داده و بیرون پریده.

دوست ندارم کسی حتی بهم نزدیک‌ شه ولی تو بغلم کن.

یعنی هیچ بارونی، هیچ تاریخی، هیچ مکانی، هیچ آهنگی، حتی برای یک ثانیه هم منو یاد تو ننداخت؟

از اینکه اهمیت نمیدم متاسف نیستم، چون قبلا به اندازه کافی اهمیت دادم.

بعضی وقت‌ها آدما مجبورن به چشمای هم زل بزنن و وانمود کنن که هیچ خاطره ای باهم ندارن.

یه روزی بالاخره یکی رو پیدا میکنی که داستان زندگیتو درک میکنه و ازت مراقبت میکنه، چون نمیخواد دوباره اون دردا رو تجربه کنی.

متاسفانه دیگه کسی بهم وایب امن بودن نمیده، به همه آدما شک دارم.

لحظه‌ای که دیگه از جنگیدن خسته شدی :

حیف واسه اون حس قشنگی که بهت داشتم زیادی بی لیاقت بودی.

کی واست شبیه من شده که دلت برام تنگ نمیشه؟

بعد از دلخوری‌های مکرر، پلن بعدی از چشم افتادنه.

دنیا میچرخه صحنه ها تکرار میشه و نقش ها جا به جا.

من خستم از این استرس خستم از این حال بد.

ولی حرص دادنشششش:>>>>>>>