یک کتابخونه معمولی

بسیاری از افراد به اشتباه فکر می‌کنند که قهرمان بودن به معنی این است که مجبور هستیم رنج ببریم و تلاش کنیم که بر دیگران غلبه کنیم. حقیقت این است که بیشتر ما دشواری و سختی را تجربه خواهیم کرد، چه پتانسیل‌های قهرمانی درون‌مان را بیدار کنیم و چه این کار را نکنیم. علاوه بر این، اگر ما از سفر قهرمانی‌مان اجتناب کنیم، همچنین ممکن است احساس خستگی، دلزدگی و پوچی کنیم. مسئله این نیست که ما سفر قهرمانی را طی می‌کنیم تا به شادی دست پیدا کنیم. در واقع، وقتی ما موهبت حقیقی‌مان را دنبال می‌کنیم، سفر ما همان گنجینهٔ ماست. آنی دیلارد، استاد معنوی، در کتاب «انرژی در رود تینکر» این‌گونه بیان می‌کند که «زندگی اغلب خشن است اما همیشه زیباست، و حداقل کاری که ما می‌توانیم انجام دهیم این است که تلاش کنیم در زندگی حضور داشته باشیم، اینکه به‌طور کامل زندگی را تجربه کنیم.» او می‌گوید دعای لحظهٔ مردن این نیست که «لطفاً…» بلکه این است: «ممنونم»؛ همچون میهمانی که در جلوی درب هنگام خروج از خانه از میزبان تشکر می‌کند. دیلارد توضیح می‌دهد که «جهان هستی به شوخی و برای خنده ایجاد نشده است، بلکه با هدفی غیرقابل درک اما جدی بنا شده است. جهان توسط قدرتی ایجاد شده است که به‌طرزی عمیق، پررمزوراز و در عین حال مقدس و زنده است. هیچ کاری نمی‌توان در بارهٔ آن انجام داد جز اینکه آن را نادیده گرفت یا اینکه فقط آن را مشاهده بود.» آرمان قهرمانی که در حال پیدایش است زندگی را به‌عنوان چالشی که باید بر آن غلبه کرد نمی‌بیند، بلکه آن را هدیه‌ای می‌داند که باید آن را دریافت کرد. نقشه‌ی راه / کارول‌اس‌پیرسون

هر جا آسمون بعد بارونو دیدی، یاد من بیوفت.

زئوس جان دو دقیقه رعد و برق نزن ببینیم داریم چیکار میکنیم.

پژوهشگرا، محقق ها، مسئولای موزه باستانی و باستان شناس های ایرانی واقعا گناه دارن

فکر کن رودخونه/تالاب هزارساله داشته باشه کشورت

اخه واقعا حیف این کشور نیست که انقدر بهش بی‌توجهی میشه؟ بلایی نیست سر اینجا نیومده باشه.

یه جوری روحیه‌م حساسه نسبت به مستندای ایرانی که کافیه یکم با دقت ببینم تا بهم بریزم.

آدم چیه بابا.

عاشق صبح هایی هستم که پا میشم میبینم خونه تنهام. میرم و میام. کتاب میخونم. آهنگ گوش میدم. لم میدم. چای دم میدم. به گل آب میدم. زندگیم یهو پر از خوشی میشه.

به به چه استتیکی 🗣️ ( قرص برای دندون دردم، کتاب‌های کش رفته از کتابخونه‌ی مامانم، کرم مرطوب کننده دم دستی )

آخرش یک روزی به کتاب‌های مامانم دستبرد میزنم.

- how you know you could trust me? - i love you! and i believe you love me

چون دارم عقلمو از دست میدم

خواستم بگم تا یک هفته دیگه باید خودتونو آماده کنید برای اینکه تیمارستان نام نویسی کنیدم.