•/𝙈𝙮 𝙙𝙧𝙚𝙖𝙢/•

اگه دوست داشتی اینجارو داشته باش

از اینکه چگونه حضور یک انسان می‌تواند خانه‌ای باشد برای تمام خستگی‌های دیگری. شاید روزی زمان از کنار ما بگذرد و روی چهره و دست‌هایمان اثر بگذارد، اما امیدوارم وقتی به گذشته نگاه می‌کنیم، هنوز بتوانیم یکدیگر را همان‌گونه پیدا کنیم؛ نزدیک، آشنا، و عاشق‌تر از تمام روزهایی که از سر گذرانده‌ایم

اگر روزی زمان از روی عشق ما هم بگذرد، اگر زندگی روی تنمان ترک بیندازد، دوست دارم شبیه این مجسمه بمانیم؛ شاید کمی فرسوده، شاید زخمی، اما هنوز آن‌قدر نزدیک که حتی میان تمام ترک‌هایمان باز هم بتوان فهمید یکدیگر را دوست داشته‌ایم.

اگه دوست داشتی اینجارو داشته باش

زیباترین دریا، هنوز نرفته‌ایم؛ زیباترین کودک، هنوز بزرگ نشده است؛ زیباترین روزها، هنوز نرسیده‌اند؛ و زیباترین کلمات، آن‌هایی هستند که هنوز نگفته‌ایم. و زیباترین چیزها، آن‌هایی هستند که هنوز تجربه نکرده‌ایم.

دلم برای خانه‌ای گرم در یک عصر بارانی تنگ شده برای چای داغ، پتو، صدای باران و آن آرامشی که انگار فقط پاییز بلد است به خانه بیاورد. فعلاً تابستان ادامه دارد، اما من در انتظار پاییزم؛ در انتظار روزهایی که بوی کیک تازه با عطر باران قاطی شود و خانه، گرم‌ترین جای تمام دنیا باشد

خوشحالم که موهایم سفید شده و پیشانی‌ام خط انداخته و میان ابروهایم دو چین بزرگ در پوستم نشسته است. خوشحالم که دیگر خیالباف و رویایی نیستم. دیگر نزدیک است که سی و دو سالم بشود. هرچند که سی و دو ساله شدن ، یعنی سی و دو سال از سهم زندگی را پشت سر گذاشتن و به پایان رساندن. اما در عوض خودم را پیدا کردم.

در ۸۰ سالگی پی بردم که دوست داشته شدن  و محبت دیگران به انسان، بزرگ ترین لذتِ دنیاست. خودتون رو از تجربه عشق، دوست داشتن و دوست داشته شدن محروم نکنید. عشقِ به خونواده، دوستان و هر چیزی که تو زندگیتون با ارزش هست.

ما از واژه هایی ساخته شده‌ایم که داستانِ بودنمان را روایت می‌کنند. هر انسان، روایتی است که در دیگری ادامه پیدا می‌کند. ما فقط زمانی يك قطعه کامل میشویم که کسی ما را بخواند، بشنود یا به یاد بیاورد.

میان تمام شلوغی‌های این شهر، یک میز کوچک و تو، میتواند شبیه تمام چیزی باشد که از زندگی خواسته‌ام.