مُطاٰب؛

چقدر ازدواج یه سریا پوچ و بی معناست...

...؛

از نیازم ناز و از ناز تو می‌جوشد نیاز حیرتی دارم که معشوق توام یا عاشقم؛

هر کسی یا روز میمیرد یا شب اما من با او حرف نمی‌زنم؛..

عاقلان با قهوه عمر خویش را طی می‌کنند عاشقان با عطر چای و طعم‌ گس در پیش یار؛

او که عاشقم بود کو! کجاست! مادرم را میگویم.. در فضای وجودم مادریْ کم دارم؛..

احساسات شدید آدم ها را خواه نا خواه منزوی میکند..

چرا برای آدم ها عجیب است! اینکه خودم با خودم حالم خوب است؛..

می‌گفت که وقتی مطاب توی حال خودش نیست حرف زدن باهاش اشتباه محضه چون نه می‌دونه چی میگه نه می‌فهمه تو چی میگی..🚪🚶🏻‍♀

یار وداع میکند تاب وداع یار کو؛

جشن تنم آن روزیست که میان دو متری خاکی نهفته باشم؛..

سخت است آنجا که اجابت تو در دست دیگری نه اصلا اطراف دیگری باشد؛..

از کجا اینهمه زیبا بلدی حبس کنی؟ دلِ دیوانهٔ ما را وسط سینهٔ خود؛

اگر آن هم این باشد و این هم آن پس او کجاست..

برای اولین بار قسمتی از اتاقم 🪑

...؛

امان از گفت و گوی چشم تو

عاشق نخواهم شد..! این بود، آن چیزی که میدان مغزم را جولان گاه خود میدید؛..

از تو که روی تکه هایم رقص میکردی..