مُطاٰب؛

روز به شب گفت جایمان را عوض کنیم؟ شب گفت تاب فکر هاو گریه های خلق را داری و بلدی برایشان پرده داری کنی..! روز گفت: آیا تحمل این را داری که کل من انتظار تو را بکشند و خیره به تمام شدن بی ارزشت باشی..!

گل به دست گل فروشان رنگ بیماری گرفت آب غربت،ناز پروردِ گلستان را نساخت؛

پناه میبرم به خدا از خیر چشمانش؛..

مُهر مَلال خورده به روی زَوال ما؛..

می‌گویند.. قلب اولین عضوی است که در جنین تشکیل می‌شود. مادر از زمانی که حال و احوال مادرانه فرا میگیردش، منتظر است تا نشانه‌ای از وجود فرزندش داشته باشد. قلب، قلب همان نشانه برای مادر است. جنین هَستن خودش را با قلبش به مادر میرساند؛ مادر هنگامی که برای اولین بار صدای ضربان قلب فرزندش را میشنود وجودش سرشار از مادرانگی.. سرشار از بودن.. و هر آنچه که باید میشود. مادر اولین ارتباط با فرزندش را از راه قلب برقرار میکند و اصلا از همین رو است که وقتی دلش شور میزند قلبش خبر از قلب فرزندش می‌دهد..! اما.. مادرانی بی قلب فرزندانی می‌زایند از پستی.. قلب به انسان وجود می‌بخشد، اما کسی که به درکی از قلب نرسد،بی وجود عالم است از همان رو بی وجودانی زاییده میشوند که قلب هایی که سرشار از وجود است را نابود می‌کنند. مراقب قلب ها باشید.. نه اینکه از سر بی وجودی، بودنش را بگیرید. مادر زاده آن است که نه تنها قلب خود بلکه دیگری را هم سرشار سازد؛ ان بی صفت بی دین زاده است که سینه چاک زند و قلبی بیرون کشد؛.. #او_و_ایشان

گویا باید سلام کرد🪑👀 سلام

خب دلم میخواد چند روزی اینجا نباشم تا آخر امشب هستم بعدش علی علی... دوست داشتین بمونین نداشتین هم میدونین که آدمی رو به زور اینجا نگه نداشتم و بارها گفتم میخواید نباشید نباشید..🚪

گفت در مورد موکب بنویسید..!؟ گفتم: مرا دردیست از دوری که نتوان گفت.. مرا بغض‌یست اندر جان که نتوان شست؛.. #تنها نوشته

انگار جهان بی تو مرا نمیخواهد از دنیا سفر کرده با من چه کردی؛..

دنبال خودم در صف اشعار تو گشتم دنبال خودت دل به کجاها نکشاندی؛

آغوش تو آرام کند موج دلم را.. منزوی

حیوانی‌ترین کار مسخره کردن قیافه دیگرانه..

غم داری؟! منم بغل دارم خب؛

نیمه شب شب نیمه ای، بی گدار بر هم زنی آن زنی تا دَم شود لیک بی همدم شوی؛..

از تو چه پنهان عاشقت هستم از دل نه از تنها ترین حسم؛..

چون طوطیان اسیر لب این و آن نباش خود را زبون خلق نکن، با خدا ببند؛

این مردم همان هایی هستند که سر حق را بر نیزه ها بردند و دم از حق میزنند حق چنین خارا بود که تیزی و سنگ به میان آورده اند این خاک بود که هرگاه به حقی رسید در آغوشش کشید، غافلان از خاک‌..چنین بر سر خود آورده‌اند بی بغل نیزه به دست دل به جنون آورده‌اند بر دل گودی خاک با دلی سنگْ جفا آورده‌اند چشم نابینا برای حق بِه از بینا چون که بیناست آنکه حق بر نیزه ها برده؛..

تو جان منی وداع جان آسان نیست؛

.

کاش من انگشتر دست چپت بودم؛..