دورسین

ندهم، من ره به کسی... در بزم یار من باشم و بس ! شاد و بی باک؛ با عشقی پاک بر این آب و خاک بپرم، ز جهان، چو هما به دل آسمان تپشِ قلبِ پر از امّیدِ من؛ تپشِ زندگیه دلِ من ، دیده‌ی من ، دنیای من ، همه تابندگیه شورِ من ، چشمه‌ی ، نورِ من

ای غزل ای دلنواز ای شروع قصه ساز! یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود! تو شدی قصه عشق وقتی عاشقی نبود… تو سرآغاز منی از همیشه تا هنوز… تو سرآغاز منی مثل خورشید واسه روز… توی سایه های شب تویی یک قطره نور! تویی سر پناه من مثل یک کلبه دور