𝘴𝘰 𝘸𝘩𝘢𝘵?🐈‍⬛ྀིྀི

فهمیدم دارم خودمو واسه کسی که هیچ ترسی برای از دست دادنم نداره از دست میدم.

جوری که از پارتنرم انتظار دارم🤏🏻

من بعد از اینکه می‌گم برام مهم نیست.

‏چرا گذاشتی دوستت داشته باشم وقتی تو منو دوست نداشتی؟

**راه خودت رو برو چندسال بعد هیچکس حسرت های تو‌رو‌گردن نخواهد گرفت حتی آن آدمی که ادعا میکند دوستت دارد.**

آدم بلاتکلیف باید حذف بشه تا تکلیفش مشخص بشه.

همیشه زیاده روی کردم تو غصه خوردن، دوست داشتن، اهمیت دادن...

خطاب به اون دوست قدیمی: ‏من نمیخواستم از چشم بیوفتی اما خب تو تمام تلاشتو کردی.

‏نمی‌دونم ولی راستش فکر نکنم هیچ‌وقت بتونم تمام داستان رو برای کسی تعریف کنم.

(برو پی کار خودت،بلایی دست خودم میدم)اگه تصویر بود:

واقعی بودن دوست داشتن رو میشه از ترس از دست دادن فهمید.

«اين جماعت راكه مى بینی بسی بازيگرند، وقت غم باهم غريبه، وقت شادى ياورند ... چون كه پاى سودشان آيد یه روزى در ميان، از فروش آدمى از تاجران، تاجر ترند.

باشه مشکلی نیست، به جای اینکه تو رفتار درستو یاد بگیری؛ من میرم بی‌احساس بودن و اهمیت ندادنو یاد میگیرم.

نقش ریحون خانوم تو زندگیم🙂‍↕️🤍

تو همون هیچی هستی که وقتی ازم میپرسن به چی فکر میکنی میگم هیچی.

معمولا اجازه میدم آدما به طور مکرر منو ناامید کنن تا لحظه‌ی حذف کردنشون هیچ شک و تردیدی به دلم راه ندم.

‏چه واژه نازیه این “باهم”؛ باهم میریم، باهم بگیریم، باهم درست کنیم، با هم بمیریم اصلاً.

دیگه تلاش نکن، خودم فهمیدم دوسم نداری کصکش.

یه وقتایی دلم می‌خواد ناپدید شم. نه قهر کنم، نه خداحافظی، نه حتی یه یادداشت کوتاه. فقط برم. بی‌صدا، بی‌رد، طوری که هیچ‌کس نفهمه کی رفتم، کجا رفتم، چرا رفتم. انگار هیچ‌وقت نبودم. چقدر نیاز دارم یه‌جایی هیچ‌کسی نشناسدم، چقدر نیاز دارم هیچ‌کسی حتی یادش نیاد که بودم. گاهی بودن سنگینه. و من فقط می‌خوام یه بار، واقعاً “نباشم”.

چقدر احمق به نظر می‌رسیدم وقتی اون می‌تونست تموم روز رو بدون صحبت کردن با من بگذرونه، در حالی که من هر دو دقیقه یک بار تلفنم رو چک می‌کردم تا ببینم به من پیام داده یا نه.