𝑴𝒚 𝑷𝒂𝒊𝒏🤍

حس میکنم واسه ارتباط با آدما و دنیاشون زیادی بچه م.

انقدر بدم میاد یکارایی میکنم یه حرفایی میزنم بعدش خودم پشیمون میشم. یعنی بدتر از این حس نداریم.

جنگ من رو نکشت ولی گرما ممکنه بکشه.

من خدا رو دارم. روبه‌راه می‌شم :)

یادآوری: به خودت اجازه بده اشتباه کنی.

‏باهم حلش می‌کنیم از صدتا”دوسِت دارم”عمیق تر و واقعی تره و لذت بخش تره.

بخدا دلم برا خودم میسوزه.

ادبیات😭😭😭😭😭

قشنگ بود.

ناراحت نشدم فقط بهم ثابت شد اونقدر که روتون حساب باز کرده بودم، نبودید.

با هیچ جمعی حس نزدیکی نمیکنم و انگار هیچ بحثی به من مربوط نیست، دور ایستادم و از دور همه چیز کوچک و آرام و بیهوده به نظر می رسه.

هیچکس نمیداند در دل دیگری چه میگذرد، شاید لبخندی که میبینی آخرین تلاش برای فرو نریختن باشد.

و یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی، که محکم هستی، که خیلی میارزی، و می‌آموزی و می‌آموزی با هر خداحافظی یاد میگیری.

اگه دارم تحمل میکنم فقط بخاطر اینه ببینم اون لحظه ی کوفتی ای که بخاطرش خواستم پامو بزارم تو این دنیا چیه. همین

من از این زندگی خسته شدم که هیچوقت باهام نساخت.

من خسته شدم خسته شدم از جنگیدن تا سر حد مرگ و نرسیدن خسته شدم

یک درصد فک نمیکردم بعد اولین امتحان حالم این باشه. یک درصد فک نمیکردم یه امتحان بتونه اشکمو دربیاره.