𝑴𝒚 𝑷𝒂𝒊𝒏🤍

خورده تو ذوقم..

بالاخره رسیدم به همون‌جایی که نباید… جایی که صدا تو گلوم می‌لرزه و نمی‌دونم از خستگیه یا بی‌حسی. حالا دیگه نسبت به همه‌چیز بی‌تفاوتم؛ نه آمدن کسی برام مهمه، نه رفتنش. اتفاق‌ها رد می‌شن، مثل باد از کنارم عبور می‌کنن و من فقط تماشا می‌کنم، همین. روزامو می‌گذرونم، کارامو انجام می‌دم، اما انگار یه لایه شیشه‌ای بین من و دنیا افتاده. همه چیز دیده می‌شه، اما هیچ‌چیز لمس نمی‌شه…

برای همه الان یجوری وحشتناکی غمیگنن کننده است یا فقط من؟

حال هوای جمعه است چرا:)

چه غمیگن.

خسته از تمام چیزهایی که به ظاهر پذیرفته‌ام، اما با هر تلنگری دوباره مثل قبل برایم پررنگ می‌شوند.

زندگی يعنی عذاب... خيلی سخته دنيا طلسم شده... اما هنوز دلايلی برای زندگی پيدا ميشه...

شاید سنگ باخت تا کاغذ بغلش کنه.

دریاچه ی ارومیه🤌🤍

چیتگر❤

دخترایی که دوستای دختر خوبی دارن واقعا زندگیو بردن.

آدم نباید فراموش کنه چطوری باهاش رفتار کردن، تو چه موقعیتی قرارش دادن، باهاش چطوری حرف زدن و چی بهش گفتن؛ آدم وقتی فراموش کنه، هزار بار تو موقعیت مشابه قرار می‌گیره.

نگاه کرد که کمکش کنن ولی وقتی دید کسی به دادش قرار نیست برسه جرعت به خرج داد و از خودش دفاع کرد... همینه که میگن تنهایی درد داره ولی قوی ترت میکنه😉😬

‏حرف زدن با پدر و مادر درباره سلامت روان، انگار داری درباره فمینیسم با طالبان بحث می‌کنی.