よすが

اینو دلم خواست اینجا بنویسم که هم یاد خودم بمونه هم اگه برای من بعدی وجود نداشت اینجا باشه. شنبه‌ی هفته‌‌ای که گذشت اولین روزی بود که کلاسای دانشگاه من شروع شد. ساعت ۲ کلاس فرانسه داشتم، مامانم کلی سفارش که حواست باشه و… منم بهش گفتم خیالت راحت. مثل همیشه ۱۱ از خونه راه افتادم. به کلاس که رسیدم ۲۰ درصد شارژ داشتم، موبایلمو سایلنت کردم و اون طرفِ کلاس که پریز داشت زدم به شارژ. ۴۰ دقیقه از کلاس می‌گذره. کارشناس رشته‌مون در کلاسو می‌زنه و می‌گه سبا صمدی تو این کلاسه؟ من دستمو می‌برم بالا و می‌گم منم. می‌گه مامانت زنگ زده دانشگاه و می‌گه جواب تلفن نمی‌دی، داره گریه می‌کنه، بیا برو بهش زنگ بزن. من با هول می‌رم بالا سرِ موبایلم و می‌بینم بیشتر از ۳۰ تا میسد کال دارم. از کلاس می‌رم بیرون و زنگ می‌زنم به مامانم، می‌‌گم من خوبم، دانشگاه ما خبری نیست، نگران نباش، زود میام خونه. برمی‌گردم تو کلاس و موبایلمو می‌گیرم تو دستم. تا آخر کلاس به این فکر‌ می‌کنم که یعنی مامانِ اون بچه‌های بی‌گناه چی کشیدن و چی می‌کشن؟ کل راه برگشت تا خونه رو به همین فکر می‌کنم.

اینکه نمی‌‌تونم همه‌ی کتاب‌های جهان رو بخونم دیوانه‌م می‌کنه.

اینکه نمی‌تونم همه‌ی زبان‌های دنیا رو یاد بگیرم دیوانه‌م می‌کنه.

اینکه از این‌همه علم تو دنیا من حتی ی اپسیلونش رو هم ندارم، بزرگ‌ترین غمه برام.

دلم برای نوجوون بودن و زندگیِ قبل از بزرگسالی تنگ شده.

ساعت‌ها به آینده‌م فکر می‌کنم و راجع به خونه‌ای که توش زندگی می‌کنم، رویاپردازی می‌کنم.

گاهی احساس می‌کنم دارم دیوونه می‌شم و فکر می‌کنم اشکالی نداره اگه آدم دیوونه بشه.

فکر می‌کنم دنیا بدون کتاب‌ها جای به‌دردنخوری می‌شد.

بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم شخصیت اصلی این دنیا منم و بالاخره به happy ending موردنظرم می‌رسم.

من وقتی آشپزی می‌کنم یا خیلی شادم یا خیلی غمگین.

تا حالا عاشق نبودم، اما عشق رو خیلی خوب بلدم.

متاسفانه بعضی روزها عاشق زندگی‌ام و بعضی روزها از همه‌چیز متنفرم.

بعضی وقتا ساعت‌ها ی آهنگ رو روی تکرار گوش می‌دم و به نظرم وقتی این اتفاق می‌افته یعنی ی جای کارم می‌لنگه! ساعت‌ها که می‌گم یعنی ۴-۵ ساعت پشتِ سرهم.

تو زندگیم بیشتر از هر چیزی از این می‌ترسم که اون آدمی بشم که همیشه می‌گفتم نمی‌شم.

اینکه دنیا هم‌زمان می‌تونه چقدر کوچیک باشه و چقدر بزرگ من رو همیشه می‌ترسونه.

امسال دوستِ هنرمند زیاد پیدا کردم🥹💘

دوستِ پیانیست داشتن چه خوبه.💘😭