よすが

Sonunda Adil sırı öğrendi :)))

من سه بار سر این سریال گوله گوله اشک ریختم، ی بارشم امشب بود😭

تا حالا عین سگ سرِ ی سریال گریه نکرده بودم😭😭😭

کاش ی قابلیت داشتیم که می‌شد بعضی‌ وقتا زندگی رو متوقف کرد.

اولین کادو تولد امسالم😭👒

گاهی از پدر و مادرم به خاطر اینکه بعضی تصمیمات سخت رو نگرفتن عصبانی و ناراحت می‌شم؛ تصمیمات سختی مثل به دنیا نیاوردن من و هیچ‌وقت بچه‌دار نشدن.

کاش مثل پارسال شاد و خندان اینجا می‌نوشتم: Do you really wanna know where I was April 29th?

کاش هرچه زودتر از نکبتی به نام سوپر اپلیکیشن بله خلاص شیم.

و خب زندگی همیشه هست که بهت تو دهنی بزنه، بگه ببین تو اینا رو قبلا داشتیا ولی می‌گفتی اه ای کاش می‌شد امروز نرم دانشگاه، ای کاش خونمون نزدیک‌تر بود، ای کاش تابستون تموم شه، ای کاش زودتر کارشناسی تموم شه؛ حالا بشین و ببین که روزای جوونی‌ت در کسل‌کننده‌ترین حالت ممکن و میون اخبار جنگ و صلح می‌گذره و آخرین ترم کارشناسی هم اینجوری بدون هیچ قدم زدن بعد کلاس تو خیابون انقلاب و خرید قهوه و کتاب هدر می‌شه.

گاهی وقت‌ها قدردانِ چیزهای کوچیکی که داریم نیستیم؛ مثل وقتی که کلاس‌های دانشگاه حضوری بود و پنج صبح از خونه راه می‌افتادم، تو مترو آهنگ گوش می‌دادم و کتاب می‌خوندم، آخر شب هم غر می‌زدم که وای چقدر خسته شدم امروز! ولی نمی‌دونستم که چند ماه بعد همون خستگی و شلوغی و ساعت‌ها تو راه بودن رو به این نکبتِ فعلی ترجیح می‌دم.

اردیبهشتِ عزیزم من خیلی انتظارت رو کشیدم، خواهش می‌کنم باهام خوب و مهربون باش:)))🌸

دلقکِ دو عالم:)))

هرچی تو این چنل می‌رم عقب و افکار خودمو می‌خونم با خودم می‌گم: اینا واقعی بودن؟ یعنی ی روزی اینجوری زندگی می‌کردم؟ ی روزی تنها دغدغه‌م تموم کردن چالش سالانه کتابخونی بوده؟ ی روزی با خیال راحت قبل دانشگاه می‌رفتم کلانا صبحونه می‌خوردم؟ واقعیِ واقعی؟

برای اولین بار نمی‌خوام به حرف قدیمیا اتکا کنم و بگم سالی که نکوست از بهارش پیداست؛ و امیدوارم این سال واقعا نیکو باشه.