فیلادلفیا

💢نظرسنجی‌ها می‌گویند حدود ۷۰٪ مردم آمریکا مخالف حمله نظامی به ایران هستند. اما اینکه اکثریت مخالف یا موافق باشند اهمیت چندانی ندارد. پیش از بمباران هسته‌‌ای (عملیات چکش نیمه‌شب) نیز حدود ۶۰٪ آمریکایی‌ها مخالف اقدام نظامی بودند؛ اما در نهایت حمله رخ داد. مسائل سیاست خارجی غالباً اهمیت چندانی برای جامعه آمریکا ندارند؛ مگر آنکه اثر آن را به طور مستقیم در زندگی خود حس کنند. @philadelphia_america

💢دوران بی‌اینترنتی فرصت خوبی برای خواندن این کتاب شد. دیوید آلبرایت جزئیات قابل تأملی از پروژه آماد ارائه داده است. پادکست قبلی در مورد پروژه سلاح هسته‌ای اسرائيل بود. مذاکرات هسته‌ای کنونی بهانه خوبی برای پرداختن به نمونه ایرانی و متأسفانه شکست خورده آن است. @philadelphia_america

مختصر و مفید: برای مذاکره نیامده ایم برای امضای نامه تسلیم شما آمده ایم @Minas_Tirith2024

💢 مذاکرات محرمانه مسقط میان ایران و آمریکا در زمان احمدی‌نژاد (۱۳۹۱) برگزار شد، ایران در دولت روحانی از مذاکره با آمریکای ترامپ خودداری کرد و در دوران رئیسی ایران توافق آزادسازی ۶ میلیارد دلار را با آمریکا امضا کرد. این‌ها تنها چند نمونه هستند که نشان می‌دهند دولت‌ها تعیین نمی‌کنند مذاکره با آمریکا انجام شود یا خیر. حتی قبل از آغاز دور پیشین مذاکرات هسته‌ای ترامپ نامه خود را به شخص رهبری ارسال کرد نه مسعود پزشکیان! کسی که بعد از حدود دو دهه تجربه مذاکره با آمریکا همچنان دولت را مسئول اصلی تصمیم‌گیری می‌داند یا کوچک‌ترین شناختی از ساختار تصمیم‌گیری سیاست خارجی در ایران ندارد یا با اغراض سیاسی خاص به دنبال بهانه‌ای برای حمله به دولت است. @philadelphia_america

💢یک عامل دیگری که در تحلیل سیاست خارجی آمریکا لحاظ نمی‌شود، بحث "اعتبار" است. آمریکا به‌سختی از مواضع و سیاست‌های خود در قبال دشمنانش عقب‌نشینی می‌کند؛ زیرا آن را آسیبی به جایگاه و پرستیژ خود و نشانه‌ای از ضعف می‌بیند. به همین دلیل نیز آمریکا با دشواری از باتلاق جنگ‌های ویتنام، عراق و افغانستان خارج شد. این موضوع چندین بار در پرونده ایران نیز رخ داده است. کارتر اجازه نداد محمدرضا پهلوی از آمریکا خارج شود (و همین سیاست زمینه‌ساز بی‌اعتمادی‌های بعدی و اشغال سفارت شد)، به‌خاطر اینکه نمی‌خواست اعتبار حمایت آمریکا از متحدانش در جنگ سرد خدشه‌دار شود. اکنون نیز برای ترامپ دشوار است که از خواسته‌های هسته‌ای/فراهسته‌ای عقب‌نشینی کند؛ زیرا به پرستیژ خود پس از چندین سال سیاست سخت‌گیرانه آسیب می‌رساند. @philadelphia_america

💢سیاست‌های فرهنگی_مهاجرتی دولت دوم ترامپ بر برداشت هانتینگتونی از جامعه آمریکا مبتنی هستند؛ برداشتی که آمریکایی‌های اصیل را به طور تاریخی سفیدپوستان مسیحی می‌داند که در طول زمان در اثر پدیده مهاجرت با اقوام خارجی ترکیب شده و خلوص فرهنگی خود را از دست داده‌اند. حال باید این فرهنگ اصیل آمریکایی از فرهنگ‌های بیگانه پاکسازی شود. اگرچه برداشت هانتیگتون از جامعه و تاریخ آمریکا در کتاب "ما که هستیم؟" با نقدهای اساسی مواجه شده است، اما در هر صورت رویکرد فرهنگی اصلی حزب جمهوری‌خواه را شکل می‌دهد. @philadelphia_america

🔷️پیش از هر حمله احتمالی به ایران، آمریکا باید پدافند خاورمیانه را تقویت کند 🔹 به گزارش وال‌استریت ژورنال؛ ارتش آمریکا برای آماده‌سازی در برابر واکنش احتمالی ایران، سامانه‌های پدافند هوایی بیشتری را به خاورمیانه منتقل می‌کند. این نیروها برای محافظت از نیروهای آمریکایی، اسرائیل و متحدان عرب در برابر هرگونه تلافی احتمالی ایران لازم هستند. 🔹مقامات آمریکایی تأکید کرده‌اند که اگرچه ایالات متحده می‌تواند حملات هوایی محدودی علیه ایران انجام دهد، اما حمله‌ای گسترده‌تر ممکن است واکنش شدید ایران را در پی داشته باشد، از جمله استفاده از موشک‌های بالستیک و تهدیدات دیگر. این امر نیاز به شبکه‌ای قوی‌تر از سامانه‌های پاتریوت و THAAD در پایگاه‌های منطقه دارد تا توان دفاعی در برابر تهدیدات دوربرد و نزدیک بهبود یابد. 🔹بخشی از پشتیبانی پدافندی شامل استقرار تجهیزات بیشتر پاتریوت در قطر و پشتیبانی اطلاعاتی با همکاری کشورهای منطقه است، در حالی که تولید و تقویت ظرفیت‌های پدافند موشکی در حال افزایش است؛ این تدارکات ممکن است تا هفته‌ها زمان لازم داشته باشد تا به سطح مطلوب برسد. #آمریکا #ایران #THAAD PLEIADES @Partisan2015

۳. در روزهای اخیر زمزمه‌ مذاکره بین ایران و آمریکا افزایش یافته است. این مذاکره خوب است یا بد؟ بستگی دارد. اگر ج.ا دکترین هسته‌ای خود را تغییر داده باشد (نمی‌دانیم) برای خرید زمان خوب است. اگر نخواهد تغییر دهد، تنها راه پذیرش خواسته‌های "هسته‌ای" آمریکا است که بد است اما کار دیگری نمی‌توان کرد. اگر بخواهد مذاکره جامع بکند که بدتر و خودکشی است. اگر هم ج.ا نه توافق کند و نه سلاح هسته‌ای بسازد که تصمیم فاجعه‌باری است. @philadelphia_america

۲. رهبری صحبت از جنگ منطقه‌ای در صورت حمله آمریکا کرده است. مجموع مواضع مقامات ایران و اعضای محور مقاومت نیز نشان می‌دهند عزم ایران/محور مقاومت برای درگیری فراگیر جدی است. از زوایه آمریکا به قضیه نگاه بکنیم، اگر برآورد قطعی ترامپ و پنتاگون پاسخ گسترده ایران و محور مقاومت باشد، پس منطقی نخواهد بود که جنگ را با یک ضربه محدود به ایران آغاز کند؛ بلکه به دنبال ضربه‌ای گسترده و قدرتمند از همان ابتدای کار است که توان تهاجمی ایران/محور به‌طور حداکثری سرکوب شود. @philadelphia_america

۱. دیده می‌شود که برخی در فضای مجازی بین انتشار اسناد اپستین و حمله احتمالی به ایران ارتباط ایجاد می‌کنند. فکر نمی‌کنم ارتباط ویژه‌ای وجود داشته باشد. درست است که شواهد نشان می‌دهد اپستین روابط ویژه‌ای با اسرائیل و موساد داشته است. اما چند نکته در نظر گرفته نمی‌شود: ۱.۱. انتشار اسناد بیشتر نتیجه فشار افکار عمومی و تصویب "قانون شفافیت اسناد اپستین" بوده است. حتی زمانی هم که تنشی میان ایران و آمریکا نبود وزارت دادگستری مجبور به انتشار برخی اسناد شد که در فضای مجازی برای ترامپ جنجال به‌پا کرد. افزون بر این، اسناد تا زمانی که منتشر نمی‌شدند شاید می‌توانستند اهرمی علیه ترامپ باشند (آن هم نه در قضیه حیاتی‌ای مثل جنگ با ایران!) نه اکنون. ۲.۱. تجربه‌های گذشته (ماجرای استورمی دنیلز، فایل صوتی ترامپ راجع به زنان و ...) و حتی شواهد کنونی رابطه اپستین با ترامپ نشان می‌دهند این پرونده اثر چندانی بر پایگاه اجتماعی ترامپ ندارد، پس طبیعتا این اسناد نمی‌تواند اهرم فشار خیلی جدی باشد؛ مخصوصا در خصوص تصمیم به جنگ! ۳.۱. ترامپ برخلاف ظاهرش در تصمیم‌گیری‌های نظامی به‌شدت محاسبه‌گر است؛ نه اینکه با یک فشار از داخل تصمیم به اقدام نظامی بگیرد. اگر فواید حمله از هزینه‌ها بیشتر باشد حمله می‌کند. اگر نباشد حمله نمی‌کند. چه با اسناد اپستین چه بدون آن‌ها. @philadelphia_america

🔸 در نهایت، این تحلیل‌ها همیشه با اگر و اماهای بی‌پایان همراه خواهند بود. مشخص نیست ترامپ در نهایت در روزها و هفته‌های آینده چه تصمیمی خواهد گرفت. فضای کارشناسی در ایران بعضا به‌جای بررسی حالات مختلف و احتمالشان، تحلیل وضعیت کنونی و تلاش برای توصیه شبیه به بنگاه شرط‌بندی شده است که به‌لحاظ سیاستی هیچ‌ سودی ندارد. @philadelphia_america

یادداشتی در مورد افزایش مجدد تنش میان ایران و آمریکا عرفان علمشاهی 🔸اگر سند راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵ آمریکا را کتابچه راهنمای سیاست خارجی ترامپ قلمداد کنیم، ایران پرونده‌ای استثنایی است که ترامپ در موردش به طور مداوم از آن تخطی می‌کند. در تحلیلی ساده، آمریکا قصد دارد برای تمرکز بیشتر بر نیمکره غربی و جنوب شرق آسیا از درگیری‌های مستقیم خود در خارومیانه بکاهد اما چنین نشده است. به چه دلیل؟ پاسخ همیشگی‌ من به این پرسش لابی اسرائیل بوده که در این پست و این پست مفصلاً توضیح داده شده است. اما در کنار این، موقعیت تضعیف شده ایران و محور مقاومت نیز عاملی شده تا ترامپ فرصت را برای پایان‌دادن به "پرونده ایران" مناسب ببیند. در هر صورت، آمریکا تا مسئله ایران را به طور کامل برای خود حل‌وفصل نکند، همچنان در خاورمیانه به‌طور مستقیم درگیر خواهد ماند. 🔸احتمال وقوع جنگ هر میزان که باشد، برخلاف اسرائیل، "تغییر نظام" (به سبک عراق و افغانستان) گزینه مورد علاقه دیپ‌استیت آمریکا (همچون پنتاگون، وال‌استریت و...) نیست، چه اینکه تحلیل‌های برخی نظامی‌نویسان حاکی از آن است که میزان کنونی اعزام نیرو و تجهیزات به خاورمیانه به‌اندازه‌ای نیست که از یک جنگ طولانی‌مدت با هدف تغییر نظام پشتیبانی کند. افزون بر این، تجربه جنگ چندساعته با ونزوئلا نشان داد آمریکا حاضر نیست ریسک "جنگ برای دموکراسی" را حتی در مجاورت خودش بپذیرد، چه برسد به خاورمیانه و ایران که توانمندی‌ها و شرایط به‌مراتب متفاوتی دارد. 🔸اکنون هدف اصلی آمریکا و ترامپ تغییر رفتار ایران در همه حوزه‌ها (هسته‌ای، موشکی و منطقه‌ای) است _که ویتکاف صراحتا به آن اشاره کرد_ و به‌دلیل روحیه نظامی‌گرایانه، آسیب‌های متعدد به محور مقاومت و بازدارندگی ایران از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، ترامپ به‌شدت از ابزارهای نظامی برای وادارکردن ایران به پذیرش خواسته‌هایش بهره می‌برد. آمریکا/اسرائیل هنوز در هیچ‌یک از حوزه‌های مذکور به پیروزی راهبردی -به‌معنای بسته‌شدن کامل آن‌ها و پذیرش تمامی خواسته‌ها توسط ایران- نرسیده‌اند. برآیند سیاست‌های این سه بازیگر بن‌بست سیاسی‌ای را شکل داده است که تداوم‌شان نتیجه‌ای جز جنگ ندارد، چه این جنگ چند روز، چند ماه یا چند سال بعد رخ دهد. 🔸برای ترامپ که تاکنون در نبردهای پیشین با ایران موفق بوده است و اکنون اعتمادبه‌نفس بالایی برای انجام عملیات‌های گسترده‌تر دارد، گزینه "تغییر درون نظام" به‌جای "تغییر نظام" می‌تواند جذاب باشد، یعنی مجموعه‌ای از عملیات‌های هوایی برای ترور مقامات نظامی و سیاسی ارشد ج.ا (از جمله رهبری) تا راه‌ را برای نیروهای نزدیک‌تر به خود در ایران هموار کند. چنین عملیات نظامی گسترده‌ای قمار بزرگی است ولی ترور سردار سلیمانی و بمباران تأسیسات هسته‌ای نیز در زمان خودشان قمارهای بزرگی بودند! این گزینه علی‌رغم تفاوت‌هایی مشابه همان کاری است که ترامپ در ونزوئلا انجام داد: ربایش مادورو و فشار بر جانشین او، دلسی رودریگز که نسبتا متمایل به غرب است. البته باید ذکر کرد که الگوی ونزوئلا می‌تواند شامل محاصره دریایی ایران برای صفرکردن فروش نفت نیز باشد! 🔸اما بازدارندگی آسیب‌دیده ایران گزینه‌های دیگری را نیز پیش‌روی ترامپ می‌گذارد. ترامپ ممکن است با هدف کسب اعتبار میان معترضین/آشوب‌گران حملات محدودی را به تأسیسات نظامی کشور وارد کند. در سناریویی بدتر، ترامپ با هدف واردکردن فشار حداکثری و تسلیم کامل ایران زیرساخت‌های انرژی کشور را هدف قرار می‌دهد. 🔸ایران چه باید بکند؟ تصمیم‌گیران ارشد کشور که به‌هیچ‌وجه قصد پذیرش خواسته‌های هسته‌ای/فراهسته‌ای ترامپ را ندارند _ که در حقیقت ناشی از خواسته‌های به‌شدت زیاده‌خواهانه آمریکا است _ باید بدانند تالی منطقی چنین سیاستی تقابل نظامی با آمریکای ترامپ است و ایران نمی‌تواند تا سه سال آینده صرفا ضربات نظامی آمریکا تحمل کند. نه جامعه ایران کشش این وضعیت را دارد و نه ترامپ خودش را کنترل می‌کند. او با هربار عملیات نظامی موفق علیه ایران، اهداف و رفتار خود را بازتنظیم و تندتر می‌کند و این روند باید در جایی متوقف گردد. 🔸اما در یک حالت، واکنش مطلوب برای ایران تحمل ضربه است. اگر ج.ا تصمیم به تغییر دکترین هسته‌ای گرفته باشد و در کوتاه‌مدت چشم‌انداز ساخت سلاح هسته‌ای دیده بشود (امری که ما از جزئیات فنی و سیاسی آن آگاه نیستیم) دلیلی ندارد که در این مقطع با جسارت از نردبان تنش بالا برود. با توجه به یک‌سری شواهد و قرائن (ساخت‌وسازها در طالقان_۲، نشانه‌های احتمالی آغاز فعالیت در تأسیسات کلنگ‌گزلا و تداوم ابهام هسته‌ای) این حالت را نه خیال‌پردازانه، بلکه محتمل می‌توانیم بدانیم. @philadelphia_america

🇻🇪در همین حال، پادرینو، وزیر دفاع: «ما دکترین مونرو و این ایدئولوژی استعمارگرایانه‌ای را که بر آمریکای لاتین و حوزه کارائیب تحمیل می‌کنند، رد می‌کنیم.» @philadelphia_america

🇻🇪 دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا: پیامی از سوی ونزوئلا به جهان و به ایالات متحده آمریکا: ونزوئلا بار دیگر پایبندی خود را به صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز اعلام می‌کند. کشور ما آرزو دارد بدون تهدیدهای خارجی، در فضایی مبتنی بر احترام متقابل و همکاری‌های بین‌المللی زندگی کند. ما بر این باوریم که صلح جهانی زمانی شکل می‌گیرد که ابتدا صلح در درون هر کشور تضمین شود. ما بر حرکت به‌سوی روابط بین‌المللی متوازن و محترمانه میان ایالات متحده و ونزوئلا، و همچنین میان ونزوئلا و دیگر کشورهای منطقه، بر پایه برابری حاکمیتی و عدم مداخله تأکید داریم. این اصول، راهنمای دیپلماسی ما با جهان هستند. ما از دولت ایالات متحده دعوت می‌کنیم تا در چارچوب حقوق بین‌الملل، برای تقویت همزیستی پایدار میان جوامع، در دستور کاری مبتنی بر همکاری و توسعه مشترک با ما همراه شود. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، ملت‌های ما و منطقه ما سزاوار صلح و گفت‌وگو هستند، نه جنگ. این همواره پیام رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو بوده و امروز پیام تمام ونزوئلاست. این همان ونزوئلایی است که من به آن ایمان دارم و زندگی‌ام را وقف آن کرده‌ام. من رؤیای ونزوئلایی را در سر دارم که در آن همه ونزوئلایی‌های خیرخواه بتوانند در کنار هم متحد شوند. ونزوئلا حق صلح، توسعه، حاکمیت و آینده‌ای روشن را دارد. دلسى رودریگز رئیس‌جمهور موقت جمهوری بولیواری ونزوئلا @philadelphia_america

🌐آیا ونزوئلای پسا مادورو غرب‌گرا خواهد بود؟ #تحلیل_کوتاه #آمریکای_لاتین #ونزوئلا #آمریکا 🔹سحرگاه شنبه، آمریکا حملات هوایی گسترده‌ای را به کاراکاس، پایتخت ونزوئلا انجام داد که به ربایش مادورو، رئیس جمهور این کشور و همسرش منتهی شد. طی ماه‌های گذشته انتظارات بیشتر حول دو سناریو بود که در یکی دولت ونزوئلا با ترکیبی از حملات هوایی و عملیات مخفی سیا سرنگون می‌شد و در سناریوی دیگر، آمریکا با مادورو به توافقی بر سر خروج از قدرت و بازگشت اپوزیسیون می‌رسید. اما اکنون وضعیت مبهمی خلق شده است. مادورو از قدرت حذف شد اما تحولی در حکومت ونزوئلا رخ نداد. در این وضعیت می‌توان چندین سناریوها را برای آینده سیاسی ونزوئلا در نظر گرفت. 💢سناریوی نخست: مصالحه رودریگز با غرب 🔸پس از ربایش مادورو و خلأ در جایگاه ریاست‌جمهوری، مطابق اصل ۲۳۳ قانون اساسی معاون او، دِلسی رودریگز به عنوان رئیس‌ جمهور موقت اختیارات دولت را به دست گرفت. اگرچه او در ظاهر هیچ‌وقت موضعی در حمایت از روابط با غرب نداشته است، اما برخی شواهد رویکرد او را مبهم می‌کند. او در نخستین واکنش به تهاجم آمریکا، ضمن درخواست آزاد کردن مادورو، اعلام کرد که خواهان «روابط محترمانه» با آمریکا است. ترامپ نیز دیروز اعلام کرد که دولت او با رودریگز در ارتباط است و او انتخاب دیگری جز پذیرش خواسته‌های آمریکا ندارد. 🔸از این مهم‌تر، گزارش اکتبر ۲۰۲۵ روزنامه میامی‌هرالد است که ادعا کرد رودریگز بی‌سروصدا ابتکارهایی را پیش برده است که تا خود را جایگزینی «قابل‌قبول‌تر» برای مادورو به واشنگتن معرفی کند. حتی در سال ۲۰۱۹ گزارش‌های مشکوکی دال بر دیدار اریک پرینس، بنیان‌گذار شرکت نظامی خصوصی بلک‌واتر و از حامیان ترامپ که پیشنهاد حمایت نظامی از اپوزیسیون ونزوئلا را داده بود با رودریگز منتشر شد. 🔸اختیارات رودریگز اندک نیست. براساس اصل ۲۳۴، معاون رئیس جمهور به مدت ۹۰ روز (و ۹۰ روز اضافی با تأیید مجلس) دولت را اداره می‌کند و اگر اکثریت مجلس–که برادرش خورخه ریاست آن را برعهده دارد- به این نتیجه برسد که غیبت رئیس جمهور دائمی است؛ دستور برگزاری انتخابات صادر می‌شود. او در این سه ماه می‌تواند پایه‌های قدرت خود را مستحکم کند و پس از آن به سمت نوعی مصالحه با ترامپ حرکت کند؛ مصالحه‌ای که مورد پذیرش سایر نیروهای وفادار به مادورو است، همچون توافق نفتی. البته با توجه به احساسات ضدآمریکایی کنونی نمی‌توان در کوتاه‌مدت انتظار چنین مصالحه‌ای را داشت. 💢سناریوی دوم: کودتای نظامی 🔸اگر دولت جدید ونزوئلا بخواهد سیاست خارجی خود را کاملاً مایل به غرب کند، در این صورت کودتای نظامی وفاداران به مادورو یک احتمال جدی است. نباید فراموش کرد که چاویست‌ها همچنان در ساختار سیاسی قدرت دارند. در حال حاضر، دیوزدادو کابیو، وزیر کشور که در مواضع ضد آمریکایی از مادورو نیز تندتر است با گروه‌های شبه‌نظامی کولکتیوو ارتباط دارد که به او قدرت زیادی می‌دهد. او در سال ۲۰۰۲ نیز به چاوز برای بازگشت به قدرت کمک کرده بود. افزون بر این، ولادیمیر پادرینو، وزیر دفاع نیز مواضع مشابه کابیو را دارد. این احتمال جدی است که نظامیان در صورت مشاهده چرخش به غرب، قدرت را قبضه کنند یا حداقل به رودریگز برای تداوم سیاست‌های مادورو فشار آورند. 💢سناریوی سوم: تداوم وضع موجود و تنش با آمریکا 🔸تمامی صحبت‌ها پیرامون تمایل رودیگز به غرب تنها حدس و گمان هستند. پیش از مادورو نشانه‌های اندکی دال بر شکاف در دولت کنونی دیده می‌شد و اکنون نیز همگی مواضع تقریباً یکسانی دارند، چه اینکه رودریگز نیز جزو افراد بسیار نزدیک به مادورو محسوب می‌شد. در این صورت، باید بقای دولت کنونی را انتظار داشت که به معنای تداوم تنش نظامی با آمریکا و چه بسا حملات هوایی مجدد این کشور است. 💢آیا اپوزیسیون ونزوئلا بازخواهد گشت؟ 🔸به‌قدرت‌رسیدن رهبران اپوزیسیون منوط به حمایت نظامی آمریکا در کنار فروپاشی ساختار سیاسی-نظامی کنونی در کاراکاس است، حال آنکه نشانه‌ای دال بر وجود شرط دوم دیده نمی‌شود. همچنین ترامپ در کنفرانس خبری دیروز ماریا ماچادو، رهبر اپوزیسیون را فردی خواهند که در کشورش مورد احترام نیست. این دو مورد در کنار اجتناب آمریکا از یک جنگ گسترده، شانس اندکی را برای اپوزیسیون باقی می‌گذارد. ✅با توجه به این نکات، احتمال پایینی وجود دارد که دولتی غرب‌گرا در ونزوئلا تشکیل شود. هرچند این احتمال می‌رود که دولت رودریگز بتواند به توافقاتی با دولت آمریکا در حوزه‌هایی مشخص، همچون منابع نفتی ونزوئلا برسد. در سخنان مقامات آمریکا نیز تأکید فراوانی بر کنترل نفت این کشور می‌شود. در این صورت، ترامپ آن را در کنار ربایش مادورو تبدیل به دستاورد برجسته‌ای در سیاست خارجی خود می‌کند. اما در سناریوهای دیگر که احتمال وقوع‌شان بالا است وضعیت زمان مادورو تداوم می‌یابد. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢از بعد نظامی، عملیات ربایش مادورو بی‌نقص و شگفت‌انگیز بود و آبروریزی برای حکومت ونزوئلا. اما دستاورد سیاسی این عملیات چه بود؟ چاویست‎ها همچون گذشته تمام ساختار سیاسی کشور را در دست دارند. در مواضع سیاست‌مداران کنونی _که گویا از مادورو هم تندتر هستند مثل دیوزدادو کابیو، وزیر کشور_ نشانه‌ای از تعامل با آمریکا دیده نمی‌شود. دلسی رودریگز، معاون مادورو که الان رئیس‌جمهور موقت شده معلوم نیست به کدام سمت غش خواهد کرد. ترامپ ادعا می‌کند آمریکا ونزوئلا را در دوران انتقال قدرت اداره می‌کند. با این اخباری که از درون ونزوئلا می‌بینم باید پرسید انتقال کدام قدرت؟ افزون بر این، ترامپ در سخنانش لگدی به ماچادو، رهبر اپوزیسیون ونزوئلا می‌زند به این عبارت که او در کشورش "مورد احترام" نیست تا حکومت را به دست گیرد. پرونده ونزوئلا برای آمریکا همچنان باز است. @philadelphia_america

💢ترامپ: مادورو و همسرش دستگیر و از ونزوئلا خارج شده‌اند. @philadelphia_america

💢ویدویی که در آن طبق برخی اخبار، بالگرد «لیتل برد» نیروی هوایی ایالات متحده در حال حمله به مجتمع نظامی «فورتِه تیونا» است، جایی که ستاد وزارت دفاع ونزوئلا قرار دارد. @philadelphia_america

⭕️ وضعیت کاراکاس 📃@Cataphract1

کاراکاس، حملات هوایی گسترده آمریکا @philadelphia_america