فیلادلفیا

🔷 آکسیوس: برخی نمایندگان دموکرات پیشنهاد کرده‌اند هر روز طرح اختیارات جنگ با ایران به رأی‌ گذاشته شود. آن‌ها می‌خواهند با این تاکتیک توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده و فشار را بر جمهوری‌خواهان افزایش دهند. هنوز رهبران حزب این پیشنهاد را نپذیرفته‌اند. @philadelphia_america

💢حمله دوباره ترامپ به تاکر کارلسون، جو کنت و سایر اینفلونسرهای ماگا 🔺چه کسی احمق‌تر است، تاکر کارلسون یا جو کنت؟ خیلی جالب است! من جو کنت را در پایگاه نیروی هوایی دوور ملاقات کردم، همراه با افراد زیادی که عزیزانشان را در جنگ از دست داده بودند. به همه خانواده‌ها سلام کردم. کنت، به طرز وحشتناکی، همسرش را از دست داده بود. تابوت او همراه با بقیه به دوور آورده می‌شد، هرچند به نظر من خیلی سریع دوباره ازدواج کرد. 🔺در هر صورت، چند سال بعد متوجه شدم همان شخص برای کنگره در ایالت واشینگتن نامزد شده و باخت. بعد دیدم چند سال بعد دوباره نامزد شد و باز هم باخت. 🔺با اینکه او را جز همان دیدار کوتاه در دوور نمی‌شناختم، اما بعد از دو شکست انتخاباتی برایش احساس تأسف کردم و به افرادم گفتم: «او را برای کاخ سفید استخدام کنید. به او شغلی بدهید، حالش بهتر شود، همسرش را از دست داده و دو انتخابات را هم باخته.» آن‌ها همین کار را کردند و با اینکه به ندرت او را می‌دیدم، قطعاً انتظار بی‌وفایی نداشتم، اما همین اتفاق افتاد. 🔺او واقعاً یک آدم پست بود، و بعضی‌ها می‌گویند علاوه بر آن، یک افشاگر هم بوده! نمی‌دانم این درست است یا نه، اما دفعه بعد، دیگر خبری از مهربانی نیست! 🔺کنت یک بازنده است، درست مثل تاکر، کندیس، مگین و بقیه — آدم‌ها این‌طوری به دنیا می‌آیند، با ضریب هوشی پایین، و هیچ کاری هم از دستشان برنمی‌آید! — رئیس‌جمهور دونالد جی. ترامپ @philadelphia_america

دوراهی دشوار ترامپ در برابر ایران بخش دوم/پایانی 🔺این دوراهی سخت عامل آشفتگی‌های بسیاری در کابینه ترامپ شده است. افرادی همچون ونس خواهان پایان زودهنگام جنگ هستند -البته نه به دلایل خیرخواهانه بلکه به‌خاطر اینکه آینده سیاسی او در خطر است. به نظر می‌رسد درون پنتاگون نیز مخالفت‌هایی با ادامه جنگ ایجاد شده باشد. به گزارش سی‌بی‌اس، پیت هگزت، وزیر جنگ آمریکا، به ژنرال رندی جورج، رییس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، دستور داده است که فوراً استعفا دهد. او می‌خواهد فردی را رئیس ستاد کند که «دیدگاه ترامپ و هگزت را برای ارتش اجرا کند». پیشتر نیز آکسیوس گزارش داده بود اعضای کابینه که از تناقض‌گویی‌های او گیج شده‌اند، اثرگذاری اندکی در تصمیمات او دارند. ترامپ بیشتر با کسانی همچون مارک لوین (مجری فاکس‌نیوز) و لیندسی گراهام مشورت می‌کند. ترامپ حتی برای اعلام تصمیمات خود از مردم می‌خواهد به صحبت‌های لوین گوش دهند! 🔺ترامپ کدام گزینه را انتخاب خواهد کرد؟ دکترین نظامی دولت دوم ترامپ مبتنی بر جنگ‌های قاطع و کوتاه‌مدت بود. اما مقاومت ایران این دکترین را به چالش کشیده است که باعث می‌شود ترامپ برای دستیابی به اهداف راهبردی خود در جنگ باقی بماند. همچنین هنوز حلقه نومحافظه‌کاران و لابی اسرائیل (افرادی نظیر لیندسی گراهام، مارک لوین، لارا لومر و...) در کنار لابی کشورهای عربی (عربستان و امارات) اطراف او هستند و اثرگذاری بالایی بر تصمیماتش دارند- نکته‌ای که جو کنت، رئیس سابق مرکز مبارزه با تروریسم آمریکا نیز به آن اشاره کرد. ترامپ همچون اعضای این حلقه باور دارد هنوز به اندازه کافی درد به ایران وارد نکرده است تا وادار به تسلیمش کنند. 🔺افزون بر این، نباید فراموش کرد که ترامپ اعتبار خود و هژمونی آمریکا را به قمار گذاشته است. او در حال حاضر نمی‌تواند کوچک‌ترین خواسته ایران را بپذیرد، زیرا با این پرسش از سمت جامعه آمریکا مواجه خواهد شد که اگر قرار بر پذیرش خواسته‌های ایران بود، پس چرا چنین جنگی را آغاز کرد؟ او در سند راهبرد امنیت ملی 2025 گفته بود تنها اهمیت خاورمیانه برای آمریکا در تداوم ثبات انتقال نفت و گاز است. حال ایران با کنترل تنگه هرمز مستقیماً این اصل را هدف گرفته است. ترامپ نمی‌تواند جنگ را به پایان برساند در حالی که آمریکا به عنوان یک هژمون از باز کردن این تنگه ناتوان است. 🔺چنین نکاتی باعث می‌شود ترامپ وارد مسیری بی‌بازگشت شود: خطر بیشتر و تشدید تنش که هزینه جنگ را بالاتر می‌برد و به هر میزان که هزینه بالاتر می‌رود، خروج از جنگ برای ترامپ به دلیل بی‌اعتبارشدن‌اش دشوارتر می‌شود. 🔺البته ایران نیز وضعیت دشوار مخصوص به خود را دارد. آتش‌بس همچون جنگ 12روزه به‌شدت برای ایران نامطلوب است؛ زیرا همه می‌دانیم آمریکا و اسرائیل پس از مدت کوتاهی دوباره به نبرد باز خواهند گشت تا به اهداف خود دست یابند. اما خواسته‌های کنونی آمریکا به اندازه‌ای زیاده‌خواهانه است که هر تصمیم‌گیر عاقلی را به این نتیجه می‌رساند که باید به جنگ تا زمان متعادل‌شدن خواسته‌های آمریکا ادامه داد. ایران چاره‌ای ندارد جز تداوم جنگ تا تغییر وضعیت موجودی که از زمان 7 اکتبر خلق شده است. درباره اینکه ایران دقیقاً باید چه بخواهد باید به صورت جداگانه و مفصلاً توضیح داد. @philadelphia_america

دورراهی دشوار ترامپ در برابر ایران عرفان علمشاهی بخش اول 🔺مواضع متناقض و واکنش‌های عصبی ترامپ در چند هفته گذشته حیرت‌انگیز بوده‌اند. او یک روز اعلام بی‌نیازی از تنگه هرمز کرده و روز دیگر متحدان ناتو را تهدید به خروج از این پیمان می‌کند؛ زیرا در بازکردن تنگه به او کمک نکرده‌اند. یک روز وعده شکست زودهنگام ایران را می‌دهد و روز دیگر تهدید نابودی زیرساخت‌های ایران می‌کند. کافی است رئیس جمهور ایران نرمشی در مواضعش بروز دهد تا ظرف چند ساعت ترامپ آن را به عنوان اثباتی بر پیروزی‌اش در جنگ نمایش دهد و شروع به توهین و تحقیر ایران کند. ترامپ همیشه به چنین رفتارهایی مشهور بوده و بعضا جزو تاکتیک‌های مذاکراتی او محسوب می‌شود؛ اما این بار فریاد‌های عصبی و متناقض ترامپ آنقدر بلند است که از پست‌هایش می‌توان آن را شنید و دریافت که در میدان نبرد خیلی چیزها به نفع آمریکا پیش نمی‌رود. آمریکا در این جنگ موفقیت‌های متعددی داشته، اما هیچ‌کدام دستاورد راهبردی برایش نبوده است. 🔺ریشه واکنش‌های عصبی ترامپ به دو گزینه سختی بازمی‌گردد که پیش روی او قرار دارد: این جنگ را بدون دستاوردی راهبردی ترک کند که ایران را برای آمریکا و متحدان‌اش در منطقه تبدیل به بازیگری خطرناک‌تر می‌کند یا به امید تسلیم ایران از نردبان تنش بالا برود که این خطر تبدیل‌شدن ایران به باتلاقی دیگر برای آمریکا را دارد. هیچ‌کدام گزینه مطلوبی برای ترامپ نیستند. 🔺ترامپ گزینه نخست را نمی‌پسندد. او با آغاز جنگ چماقی را بر سر ایران فرود آورد که آمریکا 47 سال به عنوان ابزار تهدید بهره می‌برد. به عبارت دیگر، جنگ همه‌جانبه کارت طلایی‌ آمریکا بود ترامپ آن را اکنون مصرف کرد؛ اما مابه‌ازای آن چیزی به‌دست نیاورده است. ایران هنوز تأسیسات هسته‌ای دست‌نخورده و اورانیوم با غنای بالا را دارد، محدودیت تردد شدید بر تنگه هرمز اعمال شده که به اقتصاد آمریکا فشار وارد می‌کند، برنامه موشکی ایران آسیب‌دیده اما هنوز پابرجا است و محور مقاومت نشان داده‌ هنوز توانمندی نظامی خود را حفظ کرده است. حتی وقایع چند روز گذشته و مورد اصابت‌قرارگرفتن هواگردهای آمریکایی نشان داد آسمان ایران همچنان برای آمریکا ناامن است. 🔺از همه این موارد مهم‌تر، اگر آمریکا اکنون جنگ را ترک کند، ممکن است ائتلاف آمریکا با کشورهای عربی از هم فرو بپاشد. حضور نظامی آمریکا در این کشورها همیشه برای رفع دغدغه‌های امنیتی‌شان در قبال ایران بوده است. اگر ترامپ اکنون اعلام خروج کند، این کشورها در روابط خود با آمریکا بازبینی خواهند کرد. در دو هفته اخیر گزارش‌های متعددی منتشر شده است مبنی بر این امارات و عربستان به ترامپ فشار می‌آوردند تا جنگ را تا نابودی کامل ایران ادامه دهد. 🔺گزینه دوم هم مطلوب نیست. ترامپ برای تصعید تنش چند گزینه محدود دارد: حمله به زیرساخت‌های انرژی، اشغال جزایر ایرانی و عملیاتی جهت سرقت ذخایر اورانیوم 60%. هرکدام از این گزینه‌های بسیار پرخطر هستند و تسلیم ایران را تضمین نمی‌کنند. استفاده از نیروی زمینی در آمریکا و حتی در میان طرفداران ترامپ به‌شدت نامحبوب است و خطر تلفات بالا و فرسایشی‌شدن جنگ را دارند. در این مورد حتی موفقیت عملیاتی آمریکا نیز تضمین‌شده نیست. به‌عنوان نمونهُ به گزارش واشنگتن‌پست، عملیات ""تصرف" ذخایر اورانیوم نیازمند اشغال چندروزه بخشی از خاک ایران و انتشار تشعشعات رادیواکتیو در صورت بروز صانحه را دارد. همچنین مشخص نیست آیا ایران ذخایر خود را در چندین نقطه پراکنده کرده است یا خیر یا درون تأسیسات زیرزمینی دقیقا چه چیزی انتظار سربازان آمریکایی را می‌کشد و احتمال تلفات بالای آمریکا وجود دارد. @philadelphia_america

🔺طرح «War Powers Resolution» برای پایان دادن به جنگ ایران که توسط دموکرات‌ها (به رهبری گرگوری میکس در مجلس و حمایت چهره‌هایی مثل برنی سندرز در سنا) مطرح شد، دوباره شکست خورد. در سنا این طرح با رأی ۵۲ مخالف در برابر ۴۷ موافق رد شد. سپس در مجلس نمایندگان نیز با اختلاف بسیار کم ۲۱۴ مخالف در برابر ۲۱۳ موافق شکست خورد. اگرچه این سومین تلاش ناموفق دموکرات‌ها برای مهار جنگ با ایران بود، اما دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان به کسب اکثریت در خصوص این طرح نزدیک شده‌اند. @philadelphia_america

💢 کاهشی بی‌سابقه در جایگاه اسرائیل در ایالات متحده 🔺 ۴۰ نفر از ۴۷ سناتور دموکرات امشب به تأمین بولدوزر برای ارتش اسرائیل رأی منفی دادند. 🔺 ۳۶ نفر از ۴۷ سناتور دموکرات به تأمین بمب برای ارتش اسرائیل رأی منفی دادند. 🔺 هیچ‌یک از سناتورهای دموکرات که در فکر نامزدی برای ریاست‌جمهوری هستند، امشب به تأمین سلاح برای اسرائیل رأی مثبت ندادند. @philadelphia_america

🔷بالاخره چند درصد از مردم آمریکا مخالف جنگ هستند؟ 🔺بر اساس میانگین تمامی نظرسنجی‌هایی که تاکنون گرفته شده است، ۵۴% از مردم آمریکا مخالف و ۳۸% موافق جنگ با ایران هستند. مابقی نیز نظری ندارند یا مطمئن نیستند. نکته جالب اینکه تعداد موافقین از سوم مارس (۱۲ اسفند) تغییر چندانی نکرده است. یعنی جنگ با ایران در جامعه آمریکا طرفداران سرسختی دارد که غالباً رأی‌دهندگان جمهوری‌خواهان هستند. اما تعداد مخالفین به طور فزاینده افزایش یافته است (از ۴۷% به نزدیک ۵۴%). 🔺سهم بالایی از این افزایش مخالفت در سمت رأی‌دهندگان مستقل است که به مسائل اقتصادی و اثر جنگ بر تورم اهمیت بالایی می‌دهند. روی‌گردانی این قشر جامعه آمریکا از جنگ خطر شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای را برای جمهوری‌خواهان بالا می‌برد. @philadelphia_america

🔺به یاد دارم سال گذشته جان کری در مقاله‌ای در وال‌استریت‌ژورنال گفته بود ایران در ضعیف‌ترین موقعیت خود است و ترامپ می‌تواند یک توافق جامع (هسته‌ای، موشکی و منطقه‌ای) با ایران منعقد کند. او همچنین گفته بود که در این توافق تأسیسات هسته‌ای ایران باید نابود شود. حال با بلومبرگ مصاحبه کرده و گفته است که ترامپ باید به یک توافق هسته‌ای با ایران رضایت دهد، همان‌گونه که ما در برجام انجام دادیم! 🔺برخی دموکرات‌ها و تحلیل‌گران نزدیک به آن‌ها به دلیل تحولات منطقه‌ای پس از هفت اکتبر معتقد بودند می‌توانند حداکثر امتیاز را از ایران با توافق یا حتی با جنگ بگیرند. جنگ رمضان تاکنون حداقل یک نتیجه داشته است و آن اینکه این افراد به تنظیمات زمان برجام خود بازگشتند. به عنوان نمونه دیگر، پست‌های ریچارد هاس (از اندیشکده شورای روابط خارجی) را قبل و بعد از جنگ رمضان نگاه کنید! @philadelphia_america

🔺در توییتر دیدم بحث جالبی میان چند کارشناس آمریکایی/اسرائیلی پیرامون اینکه چه کسی اکنون در ایران تصمیم‌گیر نهایی است شکل گرفت. پس از آنکه جی‌.دی.ونس در مصاحبه‌ای محمدباقر قالیباف را به عنوان اداره‌کننده اصلی ایران ذکر کرد، دنی سیترینوویچ (که گفته می‌شود رئیس پیشین بخش ایران در سازمان اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل بوده است) این تحلیل را غلط خواند و گفت آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای اکنون قدرت اصلی را در اختیار دارد و حتی اگر قالیباف را در نظر بگیریم، باز هم او نزدیک به سپاه و رهبری است. 🔺سپس ریچارد گلدبرگ (از اعضای اندیکشده نومحافظه‌کار بنیاد دفاع از دموکراسی) در پاسخ به سیترینوویچ گفت که قدرت اصلی نه در اختیار آیت‌الله خامنه‌ای بلکه در دست سردار وحیدی است! ریچارد نفیو نیز وارد بحث شد. او نیز تحلیل ونس را غلط خواند و گفت حتی اگر بپذیریم قدرت دست رهبری نباشد، قطعاً در دست قالیباف هم نیست. 🔺تحلیل راز زیمت، کارشناس حوزه ایران در اندیشکده INSS نیز قابل توجه بود. او نظر سیترینوویچ را تا حدی پذیرفت اما همراه با نکاتی. به عقیده زیمت، فرآیند تصمیم‌گیری در ایران به‌شدت پیچیده‌تر است از آنچه دیده می‌شود. مسئولین ارشد (همچون رئیس‌جمهور، سردار وحیدی، عباس عراقچی و رئیس مجلس) برای تصمیم‌گیری با یکدیگر مشورت کرده و تصمیم در نظر گرفته شده را به رهبر برای تأیید نهایی یا رد ارسال می‌کنند. 🔺نکته جالب‌تر برایم این بود که هیچ‌کدام از این اشخاص علی‌رغم اختلاف نظرشان با یکدیگر سخن ونس را درست نمی‌دانستند. سخن ونس را می‌توانیم تلاشی برای دستاوردسازی از جنگ یا دیدگاه واقعی او درباره ایران پس از رهبر شهید تفسیر کنیم. مورد دوم بعید نیست؛ چراکه آمریکایی‌ها غالباً در توصیف و تحلیل آنچه داخل ایران می‌گذرد افتضاح هستند و نمی‌دانند واقعاً چه می‌گذرد! @philadelphia_america

🔹همچنین نظرسنجی ایپسوس یکی از دلایلی را نشان می‌دهد که چرا حمله زمینی به ایران برای ترامپ به‌شدت پر خطر است. 🔹مخالفت جامعه آمریکا با حمله زمینی فراحزبی است. به ترتیب ۹۵٪ و ۸۳٪ دموکرات‌ها و مستقلین با این امر مخالف هستند. حتی بیش از نیمی از جمهوری‌خواهان چنین تصمیمی را نمی‌پذیرند. ترومای جنگ عراق! 🔹در مجموع، ۷۶٪ از جامعه آمریکا با حمله زمینی به ایران مخالف است. ترس از یک جنگ فرسایشی و کشته‌شدن چند صد سرباز آمریکایی در کنار اثرات اقتصادی بلندمدت آن، عوامل اصلی مخالفت گسترده جامعه هستند. 🔹با این اوصاف، اگر ترامپ چنین اقدامی انجام دهد و شکست بخورد، جمهوری‌خواهان نه فقط با انتخابات میان‌دوره‌ای، بلکه احتمالاً با انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز باید خداحافظی کنند. @philadelphia_america

🔴آخرین وضعیت افکار عمومی آمریکا در قبال جنگ با ایران 🔹بر اساس جدیدترین نظرسنجی ایپسوس، ۶۰٪ از جامعه آمریکا با این جنگ مخالفت است و تنها ۳۵٪ از آن حمایت می‌کند. این کمترین میزان حمایت از زمان آغاز جنگ است. 🔹در مقایسه با روزهای نخستین جنگ تحمیلی رمضان، حمایت افکار عمومی آمریکا از جنگ با ایران به طرز قابل توجهی کاهش یافته است و این را می‌توان در میان جمهوری‌خواهان، دموکرات‌ها و مستقلین مشاهده کرد. 🔹بخش بزرگی از مستقلین در مقایسه با گذشته تبدیل به مخالفان جنگ با ایران شده‌اند. نظرسنجی پیشین این مؤسسه میزان مخالفت این قشر جامعه را ۴۴٪ نشان داده بود که اکنون به ۶۸٪ رسیده است. این اثر منفی بسیاری بر جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای خواهد گذاشت. @philadelphia_america

💢 ترامپ دوباره گفته است که می‌خواهد خارک را تصرف کند. من وارد بحث‌های نظامی نمی‌شوم. اما وقتی اندیشکده نومحافظه‌کار و به‌شدت ضد ایرانی "بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها" یادداشت مفصلی می‌نویسد تا بگوید تصرف (بخوانید اشغال) خارک تله‌ای برای آمریکا است، یعنی ترامپ دارد اشتباه بزرگی می‌کند. @philadelphia_america

💢کنفرانس سالانه محافظه‌کاران و اختلاف بر سر جنگ با ایران وال‌استریت‌ژورنال 🔹گروه راست‌گرای «جمهوری‌خواهان برای نوسازی ملی» که در کنفرانس امسال اقدام سیاسی محافظه‌کاران (CPAC) شرکت کرده بود، تلاش کرد با یک نظرسنجی غیررسمی و ساده، مهم‌ترین پرسشی را که اکنون حزب جمهوری‌خواه با آن مواجه است، نشان دهد؛ آن هم با استفاده از شیشه‌های حاوی لوبیا. در غرفه این گروه، داوطلبان از شرکت‌کنندگان می‌خواستند یک دانه لوبیا را در یکی از دو شیشه بیندازند: «بله، از جنگ با ایران حمایت می‌کنم» یا «نه، حمایت نمی‌کنم». تا اوایل بعدازظهر جمعه، شیشه «بله» کمی پُرتر بود. 🔹این فقط یکی از نشانه‌هایی بود که نشان می‌داد تصمیم دونالد ترامپ برای ورود به جنگ با ایران تا چه حد بر فضای نشست سالانه CPAC سایه انداخته است؛ نشستی که به حضور هزاران محافظه‌کار سرسخت آمریکایی مشهور است. این گردهمایی اغلب به نوعی جشن و نمایش قدرت جریان ماگا (MAGA) تبدیل می‌شود که در آن تقریباً همه از ترامپ و برنامه‌هایش حمایت می‌کنند. اما امسال - از نظرسنجی با لوبیا گرفته تا سخنرانانی که نسبت به جنگ تردید داشتند و بحث‌های جدی میان شرکت‌کنندگان - شکاف در پایگاه ماگا بر سر جنگ خاورمیانه را به‌وضوح آشکار کرد؛ جنگی که چشم‌انداز روشنی برای پایان آن دیده نمی‌شود. 🔹جان کنت، خزانه‌دار گروه «جمهوری‌خواهان برای نوسازی ملی»، گفت این نظرسنجی الگوی جالبی را نشان می‌دهد: شرکت‌کنندگان مسن‌تر بیشتر حامی جنگ بودند، در حالی که جوان‌ترها—به‌ویژه مردان—بیشتر تردید داشتند. او البته تأکید کرد که این نظرسنجی علمی نیست و حتی دیده برخی مخالفان جنگ چندین لوبیا در شیشه انداخته‌اند. 🔹بیشتر نظرسنجی‌ها از زمان آغاز حملات آمریکا و اسرائیل نشان می‌دهد که دخالت آمریکا در این جنگ محبوب نیست و حدود ۵۵ درصد یا بیشتر از رأی‌دهندگان با تصمیم ترامپ برای ورود به جنگ مخالف‌اند. در یک نظرسنجی اخیر NBC News، ۹۰ درصد از جمهوری‌خواهانِ حامی جنبش ماگا از اقدام نظامی علیه ایران حمایت کرده‌اند، در حالی که در میان جمهوری‌خواهان غیرماگا، این حمایت به ۵۴ درصد می‌رسد. 🔹استیو بنن، مشاور سابق ترامپ، نیز در ضبط زنده پادکست خود در محل نمایشگاه CPAC علیه اقدام نظامی در ایران صحبت کرد. او گفت: «خاورمیانه یک حاشیه است، درست است؟ و ما باید به خانه برگردیم، درست؟» که با تشویق برخی حاضران همراه شد. او بعدتر گفت که حامیان باید از ترامپ حمایت کنند—اما ابتدا باید قانع شوند که جنگ تصمیم درستی است. 🔹در بخش دیگری، بلر و یالامانچی—در حالی که صدای ضبط پادکست بنن در نزدیکی آن‌ها شنیده می‌شد—گفتند نسبت به شانس جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای خوش‌بین نیستند، زیرا معتقدند حزب روی مسائل اقتصادی مهم برای مردم تمرکز نکرده است. @philadelphia_america

جنگ، قیمت سوخت، ایالت‌های چرخشی، مستقلین و انتخابات میان‌دوره‌ای 🔹این کلمات مجموعه‌ عواملی هستند که به دلیل جنگ اکنون فشار زیادی به ترامپ وارد می‌کنند. اینکه بنگریم قیمت سوخت مثلاً در ایالت تحت کنترل دموکرات‌ها، یعنی کالیفرنیا چقدر است اهمیت دارد، اما این قیمت در ایالت‌های چرخشی در انتخابات سنا مهم‌تر است و وضعیت ترامپ اصلاً خوب نیست. در چهار ایالت جورجیا، کارولینای شمالی، اوهایو (ایالت ونس) و میشیگان که در آن رقابت نزدیکی میان دو حزب وجود دارد، قیمت سوخت به‌شدت افزایش یافته است (نزدیک به یک دلار و بیشتر). برای اینکه بفهمیم اوضاع سوخت چقدر اثرگذار است باید گفت در همین ایالت اوهایو، یکی از نمایندگان دموکراتش، کرگ لندسمن به طرح پایان جنگ رأی منفی داده بود، اما اکنون اعلام کرده زین پس رأی مثبت خواهد داد! 🔹دموکرات‌ها هنوز مسیر دشواری برای پیروزی در سنا دارند. با این وجود، اگر پیروزی این حزب در ایالت متمایل به دموکرات مین را پیش فرض بگیریم (شمال شرقی‌ترین ایالت در نقشه) پیروزی در این چهار ایالت کارولینای شمالی، اوهایو و میشیگان و جورجیا (که بعید نیست) دموکرات‌ها را به اکثریت سنا می‌رساند. این برای جمهوری‌خواهان که پیروزی‌شان در سنا تا پیش از جنگ تقریباً قطعی بود، شکست بسیار بدی محسوب می‌شود. 🔹در باقی ایالت‌ها، وضعیت هر دو حزب فعلاً نسبتاً پایدار است، مگر اینکه اتفاق خاصی رخ دهد. مثلا در تگزاس هم قیمت سوخت به طور قابل توجهی افزایش یافته است، اما هنوز پایگاه جمهوری‌خواهان مستحکم است. اما با تداوم این وضع، آژیر خطر برای این حزب در ایالت محبوبشان هم به صدا در خواهد آمد. ایالت نبراسکا هم وضعیت مشابه دارد. به طور کل در حال حاضر دعوا بر سر چهار-پنج ایالت است که رقابت میان دو حزب را به شدت تنگاتنگ می‌کند و مردم‌شان هم از قیمت سوخت راضی نیستند! 🔹اما قضیه رأی‌دهندگان مستقل چیست؟ رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه هر چقدر هم از ترامپ ناراضی باشند در هر صورت به حزب خود رأی خواهند داد. اما این رأی‌دهندگان مستقل هستند که نقش king maker را ایفا می‌کنند. نظرسنجی‌ یوگاو نشان می‌دهد هرچقدر که جنگ با ایران جلوتر می‌رود مستقلین از عملکرد ترامپ ناراضی‌تر می‌شوند. ویژگی برجسته این قشر از جامعه آمریکا این است که مسائل اقتصادی برای‌شان مهم‌تر از سایر مسائل است. هرچقدر که نارضایتی مستقلین افزایش یابد، کار برای ترامپ و جمهوری‌خواهان دشوارتر خواهد شد. این قشر در چهار ایالت مذکور بلوک اثرگذاری هستند و اصلا بخاطر اینان است که این ایالت‌ها چرخشی شده‌اند! 🔹ترامپ نیز متوجه این موضوع شده است. حدسم این است به همین دلیل در یکی دو هفته اخیر با حمله به دموکرات‌ها دوباره مسئله مهاجرت و تعطیلی وزارت امنیت داخلی را دوباره برجسته کرده؛ چراکه بعد از اقتصاد، مهاجرت یکی از دغدغه‌های اصلی مردم مخصوصاً در ایالت‌های چرخشی است و تاکنون مردم از عملکرد ترامپ در این حوزه راضی بوده‌اند. همچنین می‌کوشد سیگنال‌های متعددی به بازار ارسال می‌کند تا قیمت نفت و به تبع آن قیمت سوخت را پایین‌ نگاه دارد. جنگ با ایران ذره ذره اثر خود را بر موقعیت جمهوری‌خواهان می‌گذارد. تحلیل حزب این است که با پایان یافتن زودهنگام جنگ و اصلاح قیمت‌ها، می‌توان دوباره نظر رأی‌دهندگان را جلب کرد. آیا چنین اتفاقی رخ خواهد داد؟ @philadelphia_america

جنگ، قیمت سوخت، مستقلین، ایالت‌های چرخشی و انتخابات میان‌دوره‌ای @philadelphia_america

♦️جنگ با ایران، دموکرات‌ها را پیروز انتخابات میان‌دوره‌ای می‌کند ▪️اکونومیست #مطالعات_آمریکای_شمالی #تهران_ریویو 🔸با دامن زدن جنگ ایران به نگرانی‌ها درباره افزایش قیمت‌ها و کند شدن اقتصاد، این موضوع به‌تدریج برای رأی‌دهندگان در سراسر آمریکا اهمیت بیشتری بیدا کرده که دونالد ترامپ هیچ‌توضیحی درباره ارزش و علت این جنگ ارائه نکرده است. این وضعیت به نفع دموکرات‌هاست. در بازار پیش‌بینی کالشی، احتمال بازپس‌گیری مجلس نمایندگان توسط دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر از ۸۱.۵ درصد پیش از جنگ به ۸۳.۳ درصد رسیده است. احتمال تصاحب سنا—که پیش‌تر دور از دسترس به نظر می‌رسید—نیز از ۴۰.۶ درصد به ۴۹.۸ درصد افزایش یافته است. 🔹از بسیاری جهات، ترامپ کار دموکرات‌ها را آسان کرده است. میزان محبوبیت خالص رئیس‌جمهور در اواسط فوریه منفی ۱۸ واحد درصد بود. سپس او جنگی را آغاز کرد که کمتر از یک‌سوم آمریکایی‌ها خواهان آن بودند. طبق آخرین نظرسنجی اکونومیست/یوگاو، تنها ۳۶ درصد عملکرد او در قبال ایران را تأیید می‌کنند. پیام‌رسانی آشفته دولت، اهداف دائماً در حال تغییر جنگ و نبود جدول زمانی روشن، هدفی آماده برای حملات دموکرات‌ها فراهم کرده است. 🔹با این حال، در ابتدای کار به نظر می‌رسید دموکرات‌های کنگره تمایلی به حمله شدید ندارند. تقریباً همه با جنگ مخالف بودند و آن را غیرضروری و احتمالاً غیرقانونی می‌دانستند. اما هیچ‌کس نمی‌خواست به‌عنوان مدافع آیت‌الله‌ها دیده شود. همچنین این احتمال وجود داشت که ترامپ بار دیگر به موفقیتی سریع شبیه ونزوئلا دست یابد. در نتیجه، واکنش اولیه حزب بیشتر شبیه تذکر دادن بود و بر مسائل حقوقی و شکلی، مانند خودداری رئیس‌جمهور از مشورت با کنگره تمرکز داشت. 🔹حکیم جفریس، رهبر دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان، در بیانیه روز نخست حملات هوایی، بیشتر از نادیده گرفته شدن خود خشمگین به نظر می‌رسید تا خود جنگ. اما پس از سه هفته بمباران، آمریکا و اسرائیل هنوز به اهداف سیاسی خود نرسیده‌اند. منتقدان دموکرات اکنون با صراحت بیشتری سخن می‌گویند. افزایش شدید قیمت بنزین به دلیل تلاش ایران برای بستن تنگه هرمز به آن‌ها سوخت لازم برای حملاتشان داده است. جفریس ده روز پس از بیانیه اولیه خود در شبکه ایکس نوشت: «جمهوری‌خواهان اقتصاد را به سقوط می‌کشانند، قیمت بنزین از کنترل خارج شده و تندروها میلیاردها دلار صرف بمباران در خاورمیانه می‌کنند.» 🔹دموکرات‌ها از این احساس رو به رشد بهره برده‌اند که ترامپ فاقد استراتژی است. الیزابت وارن پس از یک جلسه توجیهی محرمانه سنا در ۳ مارس گفت: «اوضاع بسیار بدتر از آن چیزی است که فکر می‌کردید.» همکارش، کریس مورفی، حتی پا را فراتر گذاشت: «این بی‌کفایت‌ترین و بی‌انسجام‌ترین جنگی است که آمریکا در صد سال گذشته به راه انداخته و این خودش حرف زیادی است.» گزارش‌هایی مبنی بر اینکه ترامپ توانایی ایران در استفاده از تنگه هرمز به‌عنوان اهرم فشار را دست‌کم گرفته، پرسش‌های تازه‌ای درباره استراتژی او ایجاد کرده است. چاک شومر، رهبر دموکرات‌ها در سنا، گفت: «یک دانشجوی معمولی با درک پایه‌ای از ژئوپلیتیک هم می‌داند که مهم‌ترین اهرم ایران همین گذرگاه باریک است.» 🔹دموکرات‌ها همچنین مانند برخی مفسران محافظه‌کار، نفوذ ظاهری اسرائیل بر دولت ترامپ را مورد انتقاد قرار داده‌اند. جف مرکلی، سناتور دیگر، دولت آمریکا را «سگ دست‌آموز کوچک» اسرائیل خوانده است. این دیدگاه‌ها بازتاب گسترده‌تری دارند. نظرسنجی دانشگاه کوئینیپیاک در بازه ۶ تا ۸ مارس نشان داد ۶۲ درصد رأی‌دهندگان دموکرات معتقدند آمریکا بیش از حد از اسرائیل حمایت می‌کند، در حالی که این رقم در میان جمهوری‌خواهان ۱۷ درصد است. در مجموع، ۴۴ درصد رأی‌دهندگان چنین نظری دارند که بالاترین میزان از زمان آغاز این پرسش در سال ۲۰۱۷ است. 🔹با نگاه به انتخابات میان‌دوره‌ای، برخی جمهوری‌خواهان استدلال می‌کنند که با پایان جنگ، قیمت بنزین کاهش خواهد یافت. البته در سیاست، هشت ماه زمان بسیار طولانی‌ای است. جیم هوبارت، استراتژیست جمهوری‌خواه، می‌گوید: «اگر درگیری به‌زودی پایان یابد، رأی‌دهندگان تا نوامبر کاملاً از آن عبور خواهند کرد.» ✅با این حال، شواهد اخیر نشان می‌دهد که موجی از شور و اشتیاق در میان دموکرات‌ها شکل گرفته که لزوماً به جنگ مربوط نیست. مشارکت بالای رأی‌دهندگان، پیروزی حزب را در انتخابات فرمانداری ویرجینیا و نیوجرسی در پاییز گذشته رقم زد. در انتخابات مقدماتی تگزاس در ماه گذشته، مشارکت دموکرات‌ها نسبت به سال ۲۰۱۸، ۱۲۰ درصد افزایش یافت. به گفته آنا گرینبرگ، نظرسنج دموکرات، این خشم «خودجوش» است و «از سوی دموکرات‌های واشنگتن هدایت نمی‌شود.» سیاستمداران دموکرات فقط کافی است اجازه دهند ترامپ کار را برایشان انجام دهد. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

شورای آتلانتیک: عملیات «خشم حماسی» در حال وارد کردن فشار قابل‌توجهی بر توانمندی‌های نظامی آمریکا است؛ فشاری که می‌تواند بر سایر عرصه‌های عملیاتی در سراسر جهان نیز اثر بگذارد. این موضوع شامل تلاش‌های ایالات متحده برای بازدارندگی معتبر در برابر چین و همچنین توانایی پیروزی در یک درگیری احتمالی آینده با این کشور می‌شود. رصد دارایی‌های نظامی مرتبط با راهبرد آمریکا در منطقه هند-آرام که اکنون به ایران اعزام شده‌اند، تصویری از این ارائه می‌دهد که جنگ چگونه ممکن است آمادگی ارتش آمریکا برای مقابله با تهدید ناشی از پکن را تحت تأثیر قرار دهد. ناوهای هواپیمابر: حدود ۴۰ درصد از ناوهای هواپیمابر در دسترس آمریکا برای پشتیبانی از عملیات «خشم حماسی» به کار گرفته شده‌اند. ناو «یواس‌اس جورج اچ. دبلیو. بوش» اکنون آماده اعزام شده و گزارش‌ها حاکی از آن است که احتمال پیوستن آن به این عملیات وجود دارد. با توجه به اینکه «یواس‌اس جرالد آر. فورد» (CVN-78) پس از آتش‌سوزی داخلی برای تعمیرات در پایگاه «سودا بی» پهلو گرفته، ممکن است ناو بوش ناچار به اعزام شود. ناو «یواس‌اس نیمیتز» (CVN-68) قرار بود در مه ۲۰۲۶ بازنشسته شود که این امر تعداد کل ناوهای آمریکا را به ۱۰ کاهش می‌داد. اما در مارس ۲۰۲۶، نیروی دریایی آمریکا تصمیم گرفت عمر خدمت این ناو را تا مارس ۲۰۲۷ تمدید کند، هرچند تأثیر این تصمیم بر آمادگی عملیاتی آن مشخص نیست. ناو «یواس‌اس تئودور روزولت» (CVN-71) نیز تعمیرات خود را به پایان رسانده، در سواحل سن‌دیگو در حال آموزش است و برای اعزام قریب‌الوقوع به مقصدی نامشخص آماده می‌شود. شناورهای آبی-خاکی (LHA و LHD): تنها شناور آماده از این کلاس‌ها، «یواس‌اس تریپولی»، که در ژاپن مستقر بود، در اواسط مارس در حال انتقال به خاورمیانه است و انتظار می‌رود طی دو هفته به مقصد برسد. تنها شناور LHD دیگر که استقرار آن تأیید شده، «یواس‌اس ایوو جیما» (LHD-7) در دریای کارائیب است. گزارشی در سال ۲۰۲۴ نیز نشان داده این شناورها با مشکلات نگهداری زیادی مواجه‌اند. ناوشکن‌های کلاس آرلی برک: برآورد می‌شود حدود ۲۶ درصد از کل ناوشکن‌های این کلاس در عملیات «خشم حماسی» مشارکت دارند. این ناوشکن‌ها به‌طور متوسط ۹ سال—معادل ۲۷ درصد از عمر ۳۵ ساله خود—را در تعمیرات سپری می‌کنند. بمب‌افکن‌های B-1: نزدیک به نیمی از ناوگان آماده به مأموریت B-1 در این عملیات در حال اجرای حملات هستند و همگی از پایگاه «آر.اِی.اِف فرفورد» در بریتانیا فعالیت می‌کنند. بمب‌افکن‌های B-2: برآورد می‌شود حدود ۲۶ درصد از کل ناوگان در این عملیات مشارکت داشته باشند. این بمب‌افکن‌ها پس از هر مأموریت بمباران به‌طور متوسط به ۱۱۹ ساعت تعمیر برای هر ساعت پرواز نیاز دارند. این بدان معناست که دست‌کم چهار فروند B-2 که در مراحل اولیه عملیات استفاده شدند، احتمالاً در حال حاضر در دسترس نیستند؛ همچنین تعداد نامشخصی از هفت فروندی که در حملات ژوئن ۲۰۲۵ (عملیات «چکش نیمه‌شب») شرکت داشتند و تعدادی دیگر که در حال تعمیرات اساسی هستند نیز ممکن است در دسترس نباشند. هواپیماهای هشدار زودهنگام E-3 AWACS: برآورد می‌شود بین ۶۶ تا ۷۵ درصد از کل ناوگان در دسترس این هواپیماها در عملیات «خشم حماسی» مستقر شده‌اند. در سال ۲۰۲۴، تنها کمی بیش از نیمی از این ناوگان «آماده مأموریت» ارزیابی شده بود و این سامانه در حال خروج تدریجی از خدمت است. هواپیماهای سوخت‌رسان KC-135 و KC-46: حدود ۳۳ درصد از این هواپیماهای آماده مأموریت در عملیات سوخت‌رسانی هوایی در چارچوب این عملیات مشارکت دارند؛ مأموریتی حیاتی برای تداوم عملیات هوایی. سامانه‌های موشکی پاتریوت (MIM-104): برآورد می‌شود بین ۷ تا ۱۱ درصد از این سامانه‌ها در خاورمیانه مستقر باشند. گزارش‌ها حاکی از وجود حداقل یک سامانه در عربستان و یک سامانه در قطر است، علاوه بر چهار سامانه‌ای که در بهار ۲۰۲۵ به منطقه منتقل شدند. سامانه‌های THAAD: برآورد می‌شود بین ۲۹ تا ۴۳ درصد از این سامانه‌ها در عملیات «خشم حماسی» به کار گرفته شده‌اند. از حدود پنج سامانه عملیاتی خارج از خاک آمریکا، دو تا سه سامانه در خاورمیانه مستقر هستند (یکی در اردن و یکی در اسرائیل). مشخص نیست که آیا سامانه دوم مستقر در اسرائیل در بهار ۲۰۲۵ همچنان در آنجا باقی مانده است یا نه. دو سامانه دیگر نیز به‌طور دائم در گوام و کره جنوبی مستقرند. در مارس، گزارش شد که آمریکا تا ۴۸ رهگیر THAAD را از سامانه‌های مستقر در کره به خاورمیانه منتقل کرده است. @philadelphia_america

🌐جریان ضد جنگ اکنون نمی‌تواند جنگ با ایران را خاتمه دهد، همچون ترامپ! 📝عرفان علمشاهی #مطالعات_آمریکای_شمالی #مقاله_تحلیلی 🔸تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران صداهای ضد جنگ را نه فقط در حزب دموکرات، بلکه در جمهوری‌خواهان و جریان ماگا نیز بلند کرد. چنین صداهایی یکی از پارامترهایی است که ایران برای تغییر محاسبات ترامپ و ایجاد بازدارندگی در نظر دارد. اما شواهد متعدد نشان می‌دهد در حال حاضر جریان ضد جنگ به سه دلیل نمی‌تواند کمکی به پایان جنگ کند: پشتیبانی افکار عمومی جمهوری‌خواهان از جنگ، موقعیت دشوار ترامپ در جنگ و تداوم اثرگذاری اطلاعاتی نومحافظه‌کاران/لابی اسرائیل بر ترامپ. 💢حمایت رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه 🔹مخالفت علنی چهره‌های رسانه‌ای ماگا و حتی روی‌گردانی برخی از آنان از ترامپ، نشان‌دهنده شکاف درون جمهوری‌خواهان در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای است. اما در حال حاضر رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه حمایت قابل توجهی از جنگ با ایران کرده‎‌اند. مطابق برخی نظرسنجی‌ها، ۷۶٪ از کسانی که در ۲۰۲۴ به ترامپ رأی دادند (جمهوری‌خواهان و مستقل‌ها) موافق این جنگ هستند. نظرسنجی اخیر ایپسوس نیز نشان می‌دهد تنها ۱۳٪ از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه با این جنگ مخالفت دارند. افکار حامیان حزب مهم‌ترین عامل اثرگذار تصمیمات آن حزب است و در حال حاضر غالباً همراه با نومحافظه‌کاران است. 💢موقعیت دشوار ترامپ و جنگ بر سر اعتبار علی‌رغم موفقیت‌های عملیاتی در جنگ با ایران، ترامپ به لحاظ راهبردی وضعیت نامساعدی دارد که به او انگیزه می‌دهد در جنگ باقی بماند. ترامپ با این جنگ آخرین و مهم‌ترین کارت فشار علیه ایران را مصرف کرد، اما به هیچ دستاور راهبردی منجر نشده است. در چنین وضعیتی، ترامپ ناچار است بیشتر در جنگ پیش برود تا به یک دستاورد ملموس برسد. این می‌تواند پیاده‌کردن نیروهای ویژه برای نابودی ذخایر اورانیوم ۶۰٪ یا اشغال جزایر ایرانی مخصوصاً خارک برای واداشتن ایران به گشودن تنگه هرمز باشد. مطرح‌شدن چنین گزینه‌های نظامی نشان می‌دهد احتمالاً نبرد با ایران از یک جنگ با اهداف عینی تبدیل به جنگی بر سر اعتبار و پرستیژ شده که به معنای طولانی‌مدت‌شدن درگیری است، چون طرفین برای حفظ اعتبار هزینه‌هایی فراتر از محاسبات عقلانی خواهند داد. 💢اثرگذاری نومحافظه‌کاران/لابی اسرائیل بر ترامپ 🔹تحولات درون کابینه پیش از جنگ نشان می‌دهد جریان ضد جنگ تا چه اندازه از تغییر تصمیم ترامپ ناتوان بوده است. مطابق گزارش‌ها، برخی اعضای کابینه همچون ونس نسبت به نتیجه‌بخشی جنگ مردد بودند. اما نومحافظه‌کاران کنگره، به‌خصوص لیندسی گراهام، ترامپ را قانع به آغاز جنگ کردند. جو کنت، رئیس مرکز مبارزه با تروریسم آمریکا نیز در نامه استعفای خود صراحتاً به اثرگذاری لابی اسرائیل اشاره کرد.او در مصاحبه خود با کارلسون نیز توضیح می‌دهد چگونه اسرائیل و حلقه کوچکی از افراد نزدیک به او که طرفدار اسرائیل هستند، با ارائه گزارش‌های اطلاعاتی -که مغایر با ارزیابی‌های جامعه اطلاعاتی آمریکا بود- ترامپ را به سمت این جنگ کشاندند. 🔹به طور کل، از سال ۲۰۱۷ فاصله میان ترامپ و جامعه اطلاعاتی آمریکا در خصوص ایران زیاد بوده و در جنگ کنونی به وضوح لابی اسرائیل این فاصله را پر کرده است. با وجود اینکه طبق گزارش‌ها برخی مشاوران ترامپ به او پیشنهاد کرده‌اند که هرچه زودتر اعلام پیروزی کرده خود را از جنگ خارج کند، به نظر می‌رسد ترامپ فعلاً مصمم به تداوم جنگ است. 💢وضعیت ایران 🔹دست پایین‌تر جریان‌های ضد جنگ به معنای طولانی‌تر و فرسایشی‌شدن درگیری با آمریکا است. چنین وضعیتی خطرها و فرصت‌های خاص خود را برای ایران دارد. از یک سو، درگیری طولانی‌تر به معنای هزینه و فشار بیشتر به جامعه، اقتصاد و نیروی نظامی ایران است. اما از سوی دیگر، به نظر می‎رسد طولانی‌ترشدن جنگ شاید تنها راهی باشد که بتواند بخشی از پایگاه رأی ترامپ را به نفع ایران برگرداند، به جریان‌های ضد جنگ در واشنگتن قدرت بدهد و به اندازه‌ای هزینه به آمریکا وارد آورد که برای ایران بازدارندگی ایجاد کند. همچنین، جنگ طولانی‌تر به معنای افزایش احتمال ورود نیروی زمینی آمریکا به درگیری خواهد بود که براساس نظرسنجی‌ها از حمایت به‌شدت پایین‌تری برخوردار است. چنین اتفاقی را نبرد را برای ایران و آمریکا پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر خواهد کرد. ✅جریان‌ ضد جنگ جمهوری‌خواهان در شرایط کنونی توان چندانی برای پایان‌دادن به جنگ با ایران ندارند که می‌تواند جنگ کنونی را می‌تواند به سمت درگیری‌ای پرستیژی و فرسایشی غیرقابل بازگشت سوق دهد. در چنین شرایطی، اگرچه جنگ طولانی‌تر هزینه‌هایی جدی برای ایران دارد، اما می‌تواند زمینه تقویت جریان‌های ضد جنگ در آمریکا و شکل‌گیری بازدارندگی در برابر این کشور را فراهم کند. 🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید!🔗 ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️حمله به جزیره خارک نوعی خودکشی است ▪️ریسپانسیبل استیت‌کرفت 📝هریسون مان #مطالعات_آمریکای_شمالی #تهران_ریویو 🔹براساس گزارش‌ها دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده در حال بررسی تصرف جزیره خارک ایران است، جزیره‌ای که او آن را «جواهر تاج» ایران می‌نامد؛ زیرا پایانه‌ای در آن قرار دارد که حدود ۹۰ درصد صادرات نفت ایران از طریق آن انجام می‌شود. پس از آن‌که ایالات متحده هفته گذشته خارک را بمباران کرد اما تأسیسات نفتی آن را هدف قرار نداد، چهره‌های تندرو ضدایرانی از ترامپ خواسته‌اند کار را تمام کند. اما چرا این جزیره که تا پیش از این چندان مطرح نبود، ناگهان به محور توجه تندروها تبدیل شده است؟ و اگر این ایده اجرا شود چه اتفاقی می‌افتد؟ 🔸جزیره خارک دهه‌ها است در برنامه‌ریزی‌های پنتاگون مطرح بوده است. جیمی کارتر در جریان بحران گروگان‌گیری ۱۹۷۹ ایران، حمله یا تصرف آن را بررسی کرد اما منصرف شد. جالب آن‌که در سال ۱۹۸۸، خود دونالد ترامپ نیز در جریان تبلیغ کتابش «هنر معامله» پیشنهاد تصرف خارک را مطرح کرده بود. اگر این طرح را با منطق پایه برنامه‌ریزی نظامی بررسی کنیم، سناریو چنین خواهد بود: نیروهای ایالات متحده از طریق عملیات هوابرد، هلی‌برن یا حتی تهاجم آبی-خاکی جزیره را تصرف می‌کنند. فرض بر این است که با در اختیار گرفتن نفت ایران و ناتوانی حکومت در پرداخت حقوق نیروهایش، ایران ناچار خواهد شد برای پذیرش شکست پای میز مذاکره بیاید. 🔸این طرح کاملاً مطابق سلیقه ترامپ است: یک عملیات جسورانه و نمایشی که با ایده «تصاحب نفت» ترکیب می‌شود؛ چیزی که پیش‌تر نیز در رویکرد او نسبت به کشورهایی مانند ونزوئلا دیده شده است. مهم‌تر از همه، برخلاف گزینه‌هایی مانند حمله به تأسیسات هسته‌ای، این طرح وعده «پیروزی کامل» را می‌دهد؛ تنها با تصرف جزیره‌ای کوچک‌تر از منهتن. اما این طرح کار نخواهد کرد. 🔸در سطح راهبردی، قطع فروش نفت اهرم فشاری ضعیف است، به‌ویژه پس از آن‌که ترامپ و بنیامین نتانیاهو رهبران ایران را درگیر جنگی وجودی برای بقا کرده‌اند. ایالات متحده و اسرائیل ده‌ها مقام و فرمانده ارشد را ترور کرده‌اند و رهبران ایران به‌خوبی می‌دانند که هدف اصلی، فروپاشی کشور است. در چنین شرایطی، هیچ رهبر ایرانی حاضر نخواهد شد حاکمیت کشور را در ازای یک پایانه نفتی واگذار کند. 🔸ایده پایان دادن به جنگ از طریق قطع حقوق نیروهای نظامی نیز خوش‌خیالانه است. سربازانی که خانواده‌هایشان زیر بمباران هستند، صرفاً به دلیل دریافت نکردن حقوق، میدان را ترک نخواهند کرد. هرچند از دست رفتن درآمد نفتی اقتصاد ایران را بیشتر تحت فشار قرار می‌دهد، اما سال‌ها تحریم باعث شده است ایران به سطحی از خودکفایی دفاعی برسد. همچنین احتمالاً چین، که به نفت ایران نیاز دارد، به تأمین قطعات مورد نیاز تهران ادامه خواهد داد. 🔸از نظر تاکتیکی، وضعیت حتی بدتر است. برای نیروهایی که مأمور تصرف خارک شوند، این عملیات چیزی میان یک مأموریت انتحاری و یک بحران گروگان‌گیری خودساخته خواهد بود. با توجه به اندازه جزیره (حدود هشت کیلومتر طول)، نیاز به کنترل دائمی آن و نبود عنصر غافلگیری، ایالات متحده به هزاران نیرو نیاز خواهد داشت. گزینه‌های موجود شامل یگان اعزامی تفنگداران دریایی، تیپ آماده لشکر هشتاد و دوم هوابرد، هنگ هفتاد و پنجم تکاوران و دیگر یگان‌های سریع‌الانتقال است. 🔸حتی اگر نیروهای آمریکایی موفق به تصرف جزیره شوند، مشکل تازه آغاز می‌شود. آن‌ها در منطقه‌ای کوچک و محاصره‌شده گرفتار خواهند شد که خروج از آن می‌تواند به فاجعه‌ای مشابه صحنه‌های «سقوط شاهین سیاه» یا «دانکرک» تبدیل شود. برای ایران، که در حال جنگی برای بقا است، وارد کردن تلفات سنگین به نیروهای آمریکایی یا تبدیل آن‌ها به گروگان، بسیار ارزشمندتر از حفظ درآمد نفتی است. حتی ممکن است ایران اجازه دهد نیروهای آمریکایی بدون مقاومت وارد جزیره شوند تا سپس آن‌ها را در محاصره نگه دارد. این وضعیت می‌تواند به گسترش تدریجی جنگ منجر شود. تلاش برای نجات نیروهای گرفتار، بهانه‌ای برای اعزام نیروهای بیشتر به خاک اصلی ایران خواهد شد؛ و این چرخه ایالات متحده را به‌سوی یک جنگ گسترده‌تر سوق می‌دهد. ✅در چنین شرایطی، حمله‌ای فاجعه‌بار به ایران دیگر غیرقابل تصور نیست و همین مسئله باید برای توقف فوری جنگ کافی باشد. با این حال، دولت ترامپ در حال برنامه‌ریزی برای درخواست بودجه اضافی از کنگره است تا این جنگ را برای سال‌ها ادامه دهد. قانون‌گذاران به‌زودی با تصمیمی سرنوشت‌ساز روبه‌رو خواهند شد. یا با هدف تغییر حکومت در ایران، منابع بیشتری به این جنگ اختصاص دهند؛ یا برای جلوگیری از تکرار فاجعه‌ای مشابه جنگ عراق، از تخصیص هرگونه بودجه اضافی خودداری کنند. ✅اندیشکده تهران✅ 👨‍💻سایت|📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

💢آیا حمله به خارک رخ خواهد داد؟ ابعاد عملیاتی این موضوع باشد برای اهل فن. اما یک چیز را می‌دانم. وضعیت درگیری ایران با آمریکا به گونه‌ای پیش می‌رود که از جنگی با اهداف عینی مشخص در حال تبدیل شدن به جنگی بر سر پرستیژ و اعتبار است. حتی اگر اشغال هر یک از جزایر به لحاظ عملیاتی و با محاسبه هزینه-فایده منطقی نباشد، هنگامی که جنگ بر سر پرستیژ می‌شود، بازیگران لزوماً از تصمیمات کاملاً عقلانی پیروی نمی‌کنند. ترامپ علی‍‌رغم موفقیت‌های عملیاتی، تاکنون نه‌تنها هیچ دستاورد راهبردی (تغییر رژیم، پیاده‌سازی الگوی ونزوئلا، نابودی برنامه هسته‌ای، نابودی برنامه موشکی/پهپادی) دست نیافته، بلکه ایران با بستن تنگه هرمز یک برگ بازی جدید به دست آورده است. به همین دلیل، نیاز به دستاوردی دارد تا بتواند نه تنها اعتبار به دست آورد، بلکه ایران را نیز وادار به تسلیم کند. از شخصیت ترامپ و هگست نیز بعید نیست به سراغ چنین اقداماتی بروند. جنگ پرستیژ به معنای طولانی‌‌شدن و تشدید درگیری است، چون طرفین برای حفظ اعتبار هزینه‌هایی فراتر از محاسبات عقلانی خواهند داد. @philadelphia_america