شطحیات؛

عجب

چه سگ‌جونی هستم که این محرم نمردم.

جدی جدی داره تمام میشه... قرار بود ما برا تو جون بدیم...

از دیروز ساعت ۳ظهر مصلاام هنوز نتونستم برم برای وداع... همینطور صدای مداحا میاد ولی هنوز نتونستم برم صحن اصلی.

همین الان دو سه نفرو راضی کردم بیان وداع و تشییع. دلیلشون برای نیومدن فضای منفی‌‌ای بود که ایجاد کرده بودن که سخته و شلوغه و ...

اصلا فکر کن ما کلا ده بیست نفریم. دیگه آقا عرضه و وزن شما رو شب چهارشنبه سوری دیدیم دیگه. اومدیم بیرون چارتا الله اکبر گفتیم، از زیر پتو جرئت نداشتید بیرون بیاید. عرضه ورانداختن همین بیستا رو هم ندارید آخه.:))) بله اسلحه داریم جیک‌تون در نیاد.

به بعضیا نیومده درباره «خمینی کبیر» و «خامنه‌ای شهید» ... تناول کنن.

تشیع صهیونی در عهد غیبت مبارزه نمی‌کند؛ جز با مبارزه‌‌. تشیع صهیونی در عهد غیبت قیام نمی‌کند؛ جز ضد قیام...

گور بابای حجتیه‌ای.

یارب که رخت بسته که بر هر سر مژه هر لحظه پارهٔ جگری می‌کند وداع...

گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع برامید مرگ می نوشم به هنگام وداع آخر بیماری جانکاه می باشد هلاک اول هجران جانسوزست انجام وداع حیرتی دارم که چون خواهم سفر کردن ز خویش ؟ تیره شد عالم به چشمم بس که از شام وداع دروداع دوستان از بس که تلخی دیده ام می روم از خویش هرکس برد نام وداع دوری جانان بود از دوری جان تلختر درشمار زندگانی نیست ایام وداع همچو شمع صبحگاهی در شبستان جهان تا نفس را راست کردم بود هنگام وداع بیقراران درسفر بی اختیار افتاده اند چون سپند از من مجو صائب سرانجام وداع - صائب

به پیکر رهبر که همراه خانوادشه می‌خندن... همون حرومی‌هایی که می‌گفتن رفته تو پناهگاه، همونایی که می‌گفتن خانوادش روسیه‌ان، همونایی که با حمله‌ی دشمن هلهله می‌کردن، همونایی که از خون بچه‌های میناب به سادگی گذشتن و ... هرچی ذهنم رو مرور می‌کنم تا کلمه‌ای و فحشی در توصیف شما پیدا کنم نیست که نیست...

وای...

نمیشه باورم که وقت رفتنه...

آقای شهید خیلی انسان زنده‌ای بود، حیات داشت؛ اون هم توی نزدیک به نود سالگی. پیرمردهای بی‌اعتقاد رو که می‌بینی کأنه تجسم نجاست و فلاکت و یخ و سرما و تعفن. مبارزه با استعمار، مبارزه با نفس، فقه‌خوندن، کشورداری و خیلی چیزهای خشکی از این قبیل باعث خشکی و بی‌احساسی آقا نشده بودن. رهبر جمهوری اسلامی، متفکر معاصر، مبارز انقلابی شکنجه‌دیده هر سال دربارهٔ اهمیت درخت‌کاری صحبت می‌کرد، جلسه با شاعران داشت، نمایشگاه کتاب شرکت می‌کرد. صحبت که می‌کرد همه‌ش امید بود و توکل به خدا. گوشه‌ای از حیات بود که سیدعلی خامنه‌ای لمسش نکرده باشه؟ دریغ که ما نشناختیمت سید.

-

نور می‌باره از این عکس...

هعی